xbox360

Allergisch voor lange lappen tekst óf je weet al een beetje hoe de game werkt?Dan kun je beter doorscrollen naar de dikgedrukte tekst...

Viking draait –zoals je mag verwachten- om een Viking. Belachelijk gespierd, lang haar, stoere Noorse outfit; zeg maar het tegenovergestelde van de hedendaagse metroman. Skarin is het exemplaar waar gamers in Battle of Asgard mee aan de haal mogen, nadat ie door de Godin Freya is uitverkoren om de Vikingen en hun wereld te redden uit de klauwen van een leger dat rechtstreeks uit de hel komt om het rijk van de Goden over te nemen. Een hele mond vol en over het verhaal zou ik dan ook nog wel een stukje door kunnen tikken, maar het voldoet om te zeggen dat de Goden uit Asgard er een hele soap van hebben gemaakt waardoor de kwaadaardige Godin Hel een ondood leger Vikingen op jouw wereld heeft afgestuurd. Er zit nog hier en daar een draai aan, maar voor het totaalplaatje doet de verhaallijn jammer genoeg maar weinig (ondanks de sterke invloed van de echte Noorse mythologie).

Gameplay is namelijk waar het om draait in Viking. Nou ja, eigenlijk om bloed, hakken en je het gevoel van een menselijke vleesmachine te geven, maar daar omheen zitten een paar fantastische concepten gewikkeld.

Je begint als Skarin in de laatste bastion genaamd Brighthelm, je thuisbasis en de laatste veilige plek op het eiland waar jij en je clan nog zitten. Ergens anders op het eiland is een gigantische stad die je in moet nemen, al zul je daarvoor eerst een leger achter je moeten scharen. Klinkt lastig, maar in de praktijk valt het allemaal wel mee. Overal op het eiland zijn namelijk kleine nederzettingen waar je medevikingen gevangen zitten, die je min of meer free-roaming kunt gaan opzoeken. Bevrijd je ze, dan voegen ze zich (eventueel nadat je nog een quest voor ze hebt gedaan) bij je leger. Met een beetje geluk heeft zo’n nederzetting ook nog eens een specialisatie, zoals bijvoorbeeld het bouwen van een stormram, zodat je die tijdens de slag om de belangrijkste stad op het eiland kunt inzetten.

De structuur waarmee dit alles gedaan is verdient overigens een pluimpje. Op de wereldmap wordt alles netjes aangegeven met medaillons en door er met je pijltje op te gaan staan zie je precies wat de bedoeling is. Daarnaast blijft het ontzettend overzichtelijk te zien in welke mate jij territorium aan het uitbreiden bent, zodat je precies weet waar je mee bezig bent. In tegenstelling tot een ander aspect van de game, alle lof voor de overzichtelijkheid.

Het verzamelen van legers en bij elkaar sprokkelen van overige hulpmiddelen als bijvoorbeeld het oproepen van draken of het produceren van een stormram mogelijk maken gaat zo een tijdje door, totdat bepaalde criteria behaald zijn waarna de échte strijd kan beginnen: het innemen van de stad. Bovenstaande structuur blijft zo ongeveer de hele game wel overeind staan, met als enige afwisseling dat Skarin zijn avontuur verdeelt over 3 verschillende eilanden die je allemaal dus compleet zal moeten bevrijden.

Maar goed, we trekken even een lijn. De gebruikelijke uitleg van de game is uit de weg en (sorry Gamerts) zo interessant om te lezen zal het allemaal niet zijn geweest. Maar de contouren zijn geschetst en in plaats van als halve handleiding te fungeren moet me even van het hart wat voor bezieling Viking met zich meedraagt. Want mochten de screenshots nog niet verraden dat deze game echt té bruut is om te spelen, dan zal Ome Saimon het bij deze wel even gaan vertellen.

Viking is uiteindelijk een fantastische game geworden. Een game met een ontzettend solide basis, memorabele elementen en meerdere climaxen waar menig game niet eens bij in de schaduw zou mogen staan. Kleine ergernissen doen afbreuk aan dat fantastische geheel, wat echt doodzonde is. Wat overeind blijft staan is echter zoveel meer dan ‘zomaar een hack-‘n-slash’-game. Eigenlijk is Viking: Battle for Asgard zelf ook een beetje een Viking. Imponerend, stoer en bruut, maar anderzijds ook onbehouwen met hier en daar wat ruwe eigenschappen.

Cijfer: 8,3