Deze maand komen zo ongeveer 10 miljoen topgames uit. Just my luck – ik zat vandaag aan de buis gekluisterd met Bladestorm: the 100 years’ war. Zeg eens eerlijk, daar had je nog nooit van gehoord hé?
Poeh poeh, dat ziet er weer fijntjes uit zo'n intro. Mooie filmpjes van honderden middeleeuwse soldaten die elkaar tegemoet rennen op één groot slagveld. Helaas leert de geschiedenis ons dat low profile games met een dergelijke intro sowieso op grafisch gebied direct teleurstellen als voorgenoemde eenmaal afgelopen is. En zo geschiedde...

Wat de presentatie van deze underdog namelijk betreft, ik ben er nog niet uit of ik nu moet lachen of huilen. Bij nader inzien, aangezien de voice-acting alleen al tranen in m’n ogen doet springen kies ik voor het 2e. Zeggen dat de presentatie van deze game ondermaats is, is dan ook een understatement. Naast de verschrikkelijke voice-acting, ziet het er allemaal vrij kaal en basic uit. Ook de pop-up van slachtpartijen een paar honderd meter verderop, daar kunnen we in deze generatie toch wel wat meer mee zou je zeggen?!?

Aan de andere kant, nergens krijgen we te maken met framedrop en knokfestijnen tussen tientallen vechtersbazen mét lichteffecten mag dan technisch gezien misschien geen hoogstandje zijn, het levert tóch een klein spektakel op. Daarnaast maakt de muziek een hoop goed, maar we hebben hier dan ook met een prima soundtrack te maken. Laten we echter niet te enthousiast worden, het totaalpakket spreekt simpelweg boekdelen over het waarschijnlijk middelmatige budget van deze game.

De gameplay kent gelukkig wat meer stralende randjes, als je eenmaal een beetje in de game zit dan. De eerste veldslag(en) zal/zullen namelijk wat wennen zijn. In de oorlog tussen het Frankrijk en Engeland van de 14e eeuw neem jij de rol aan van huurling, iets dat direct de aardige insteek met zich meebrengt dat je naar eigen inzicht wisselend voor de Engelsen én de Fransen mag uitkomen. Door de game heen worden allerlei conflicten voorgesteld op verschillende grote maps. Zo wordt bijvoorbeeld het grote oppervlakte van Normandië als eerste verdeeld in allerlei kleine vlakken gevuld met gevarieerde kampen en kastelen.

Vanuit de tavern –niets meer dan een visuele vermomming voor een menu waar je na elke slag terugkeert- kun je vervolgens contracten gaan aannemen om specifieke kampementen te veroveren, voor de Engelsen óf voor de Fransen dus. Hoe verder je komt, hoe meer gebieden beschikbaar komen én hoe meer belangrijke karakters de oorlog wat meer gezicht komen geven.
Eenmaal op het veld is het niet je taak om als een dolle Harrie rond te gaan rennen en elke tegenstander maar met je zwaard lastig te gaan vallen. Nee, je speelt veel meer een tactische rol. Met een druk op de A-knop krijg je namelijk een van de aanwezige soldatengroepen onder je hoede. Deze groep kun je vervolgens meenemen en allerlei orders tot special attacks geven, naast dat je ze gewoon in aanvalsstand kan brengen door de Right Button in te drukken. Uitgekeken op het ene groepje, dan wordt je met een druk op de A-knop weer een einzelganger, totdat je weer een nieuwe partij onder je hoede hebt. Op deze manier vecht je van kampement naar nederzetting naar wat je dan ook als volgende objective hebt staan. Eenmaal aangekomen bij een bepaalde control point hoef je alleen even de gevestigde leider een kopje kleiner te maken en de basis komt onder jouw controle.

Koei zou Koei echter niet zijn als hier nog van alles en nog wat op tactisch niveau bij kwam kijken. Vandaar dat elk groepje soldaten een bepaald wapentype heeft, zoals speer, hellebaard of pijl en boog bijvoorbeeld. Het ene groepje heeft natuurlijk weer z’n zwaktes en sterktes tegenover een ander, dus bedenk goed met wat voor troepen je een bepaalde knokpartij induikt. Daarnaast groei jij zelf als legermeester ook. In de eerste instantie kun je maar een paar typen onder je krijgen, maar naarmate je tactische boeken vindt van andere wapens kun je ook die dragers voortaan onder je hoede nemen. Ik kan trouwens nog wel even blijven lullen zo hoor, over de equipment die je zelf nog kunt verzamelen, het moraal dat je in de gaten moeten houden, tijdsdruk, invloeden van winst of verlies, het verzamelen van exp. en naamsbekendheid om grote contracten binnen te slepen. Nou ja, je ziet het, deze game heeft meer dan voldoende in zich om lekker in te duiken.

Aan de het einde van de rit is met de inhoud van de game dan ook weinig mis. Sterker nog, ik heb me écht heel goed vermaakt zelfs. Zelf vooraf routes uitstippelen, om vervolgens in alle tumult een totaal ander pad te kiezen. Zien hoe mijn tactieken goed uitpakken, met nog een centimetertje levensbalk over of juist vloekend en gedwongen moeten terugtrekken. De game heeft ondanks de overvloed aan mogelijkheden een zeer acceptabele instapdrempel, maar dat komt mede doordat het puntje-bij-paaltje eerder breed is in keuze dan werkelijk diepgaand.

Het is balen van de presentatie, die ontstijgt namelijk het niveau budget-bak niet. Toch zit onder dat crappy jasje een game die ik de liefhebber serieus warm kan aanraden. Het steekt gewoon goed in elkaar en ben jij bereid er tijd in te steken, dan betaalt Bladestorm je die investering zeker terug. Gewoon, een fijne game dus!
Reacties
Lelijke bloom-filters... Ze moeten die ook overal inflikkeren ook he.
Bushokje 21-11-07 | 10:51
@Bushokje: Wel mooi Bloom-enmeisje :)
Plankmis 21-11-07 | 11:39
@Plankmis
Dat dan weer wel :P
Bushokje 21-11-07 | 12:53