specials

Gaumont Champs-Elysées
Ik heb tijdens mijn opleiding de nodige filmpremieres bijgewoond. Vaak ga je dan eerst met z’n alle naar de film kijken, daarna luid klappen als de glunderende regisseur zijn verhaal doet, en tot slot zuipen en je proberen niet te misdragen op de netwerkborrel. Nou duurt een volledige playthrough van Heavy Rain zo’n acht tot tien uur, dus dat zou in dit geval wat teveel van het goede zijn. Daarom kregen we in de Gaumont Champs-Elysées bioscoop een korte aaneenschakeling van scenes te zien die een globaal beeld van de game moesten geven. Voor degene die nog van niets weten: Heavy Rain volgt vier karakters (Ethan Mars, Madison Paige, Scott Shelby en Norman Jayden) op hun zoektocht naar de ‘Origami Killer’. Deze moordenaar ontvoert kinderen en laat hun ouders vervolgens een serie cryptische raadsels oplossen om ze weer terug te krijgen. Alle vier de karakters zijn op een andere manier betrokken bij de Origami moorden. Privédetective Scott Shelby is door de families van de slachtoffers gevraagd onderzoek te doen naar de moordenaar, FBI agent Norman Jayden doet dat omdat het zijn baan is, Madison Paige is fotojournaliste en doet het voor een verhaal, en Ethan Mars omdat... nou ja, dat moet je zelf maar zien. De slogan van de game luidt: “how far will you go to save someone you love?”

Vóór we de game gingen bekijken komen echter eerst alle acteurs op het podium om te vertellen wat hun inbreng in de game precies was. Het valt direct op hoe bizar veel deze mensen eigenlijk op de spelkarakters lijken. De MoCap techniek achter de game maakt dat mogelijk. Een van de aanwezige filmbobo’s zegt: “Ik heb de game al even gespeeld en nu ik jullie hier zo zie staan kan ik niet beschrijven hoe raar dat voelt. Zeker de laadschermen [waarin de spelkarakters je min of meer direct aankijken] dragen hier in grote mate aan bij”. David Cage, CEO van Quantic Dream en regisseur/schrijver van de game, legt nog wat uit over het script en dan krijgen we een stuk of tien scenes uit de game te zien. Als een van de weinige die de game nog niet volledig gespeeld had (we hebben helaas geen debug PS3 om vroege reviewcodes af te kunnen spelen) merkte ik toen de lichten weer aangingen dat ik me voelde alsof ik net een film had zitten kijken waarbij halverwege de TV kabel uitviel. Ik was geïrriteerd omdat ik er net in zat en het verhaal graag af wilde kijken.

Na de ‘film’ kregen we nog een documentaire van de Amerikaanse regisseur Neil LaBute te zien. LaBute heeft de hoofdvraag van de game (how far will you go to save someone you love?) laten beantwoorden door bekende acteurs, en vertegenwoordigt bij deze première de filmindustrie. Onder andere Samuel L. Jackson, Stephen Frears en Ben Chaplin antwoorden dat ze direct iemand om zouden leggen om hun dierbaren te redden. De zaal lacht, maar verder heeft het natuurlijk weinig met het spel van doen. De paneldiscussie met LaBute, Cage, Terry Gilliam (Monthy Python) en nog twee andere bobo's die na de documentaire volgt gaat ook voornamelijk over het centrale thema in de game; de liefde voor een ander en wat je daar voor opoffert. En natuurlijk hoe je dit als regisseur in beeld brengt. Wat volgt is een behoorlijk klef verhaal waarin het feit dat we hier met een nog nooit eerder vertoonde soort game te maken hebben bijna wordt overgeslagen. Wel weer interessant was dat de traditionele regisseurs smolten toen Cage zei dat een ‘crane shot’ met een game-engine een kwestie van vijf minuten is. Bij het schieten van een echte film kost dat namelijk nogal wat moeite. Als iets het moment weer kan geven dat Hollywood in een hele verre verte misschien wel warm begint te draaien voor CG films met echte mensen, dan was het dit moment.

Verder was het over het algemeen een beetje een nietszeggende premiere. Tenminste, voor de gamejournalisten die Heavy Rain al een tijdje volgden. Het evenement was dan ook duidelijk opgezet om de filmcreativos op te hypen voor Heavy Rain. Dat doe je niet met gameplaybeelden, maar met verhalen ‘die je zo mooi aan het denken zetten’.

Q&A
Na een nacht doorgebracht te hebben in het overdreven hippe Murano hotel (bier: €10 per flesje) zouden we de volgende dag aanschuiven voor een Q&A met regisseur David Cage, de acteurs en QD’s CEO Thierry Gilliam. Voor de gamespers een veel belangrijker moment omdat er nu eindelijk iets gevraagd kon worden over de game zelf. Maar wat bleek? Uiteindelijk ging het nog steeds vooral over de inhoud. En dat, dames en heren, is tekenend voor Heavy Rain. Het product zit in een doosje van de PS3, en is dus min of meer ‘een game’ te noemen. Maar in plaats van dat je bezig bent met hoe vloeiend de gameplay is, zoals bij zo’n beetje elke andere game, ga je volledig op in het verhaal. Natuurlijk zijn er issues als de gevreesde ‘uncanny valley’, die de game best wel eens betreedt, en het feit dat er steeds pijltjes en instructies op het scherm verschijnen, maar die vallen enkel op in de trailers. Na een half uurtje spelen zit je in het verhaal en zie je ze niet eens meer.

Cage zegt ook dat hij niet weet hoe een gamedeveloper werkt. Hij heeft enkel het 2000 pagina tellende script geschreven en het op een --in zijn hoofd-- mooie manier in beeld gebracht. Ook de acteurs vertellen vooral verhalen over hoe ze hun acteerwerk ervaren hebben, niet over dat het zo raar was dat ze steeds zo’n pak met witte bolletjes aanmoesten. Dat stadium zijn we dus voorbij. Zelfs de traditionele filmwereld, die games volgens Cage vooral zien als een extra zak geld voor naast hun actiefilm, was enthousiast. En dat is een onbeschrijfelijk belangrijke stap. Toch vindt Cage niet dat ze het gat tussen films en games gedicht hebben. Hij zei daar zelfs helemaal nooit aan gedacht te hebben. Heavy Rain is voor hem een volledig uniek product. Zelfs Fahrenheit was niets vergeleken met deze game. Het blijft nog even de vraag of Heavy Rain ook een commercieel succes zal zijn, en Cage gaf toe erg teleurgesteld te zullen zijn als dat niet het geval blijkt, maar dat er geen tweede game als deze bestaat is wel duidelijk.

Naar huis
Poeh! Je wordt op zo’n trip wel ernstig wijsgemaakt dat dit hét product van de eeuw is. Of dat ook zo is moet blijken als ik van de week een cijfer onder m’n review zet, maar tot die tijd moet ik Quantic Dream wel het voordeel van de twijfel geven. Niet omdat ik op een hotelkamer van weetikhoeveel per nacht mocht slapen en er gisterenochtend een cacaofiguurtje op mijn cappuccino lag, maar omdat ik het zelf ook geloof. Volgende week donderdag, 25 februari, vindt de Nederlandse premiere van Heavy Rain plaats in Club Rain te Amsterdam. Samen met een deel van de Nederlandse voiceactors (oa. Carice van Houten, Frank Lammers en Waldemar Torenstra) zal Sony de game daar aan de rest van de Nederlandse pers voorstellen. Heavy Rain zelf komt 24 februari uit. Exclusief voor de PS3.