Collection games zijn zó overrated. Over het algemeen zuigen ze dan ook. Een zooitje old-skool dat een aardig rijtje vormt op papier. Iets dat nostalgie oproept als je naar de screenshots kijkt. Uiteindelijk besef je echter dat je het beter bij kijken had kunnen laten, aangezien spelen meer herinneringen kapot maakt dan je lief is. Niemand minder dan Sega doet ook mee aan dit makkelijk incashen, waarom ook niet, het bedrijf staat hoog op de lijst als het gaat om klassieke toppers. Hebben we ook hier weer een gevalletje van valse nostalgie?
Terwijl ik dacht dat Sega rustig zou beginnen met een titeltje of 5-6, krijg ik onverwacht een lijst van 27 titels voorgeschoteld. In een oogopslag zie ik al een paar heerlijke toppertjes staan en het duurt dan ook niet lang voordat de nostalgische herinneringen boven komen drijven. Is normaal bij zo’n lijst, wil nog niks zeggen, het enige wat er dan ook op zit is om alle games te gaan checken.

Alex Kidd – Simpele platformgame. Wat rennen, springen, slaan en kleine rock/scissor/paper minigames. Weinig spectaculair.
Altered Beast – Uiterst vette game, waarin je tot leven wordt geroepen om demonisch gespuis in elkaar te meppen. Gaandeweg verzamel je power-ups om sterker te worden en uiteindelijk in diverse beesten te veranderen. Lastig, leuk en heerlijk met 2 players.
Bonanza Brothers – Leuk spelletje waarbij je allerlei gebouwen infiltreert om spullen te gaan jatten. Misschien wel de eerste game waarbij je wall-hug kon doen. Aardig tijdverdrijf.
Colums – Sega’s antwoord op Tetris. Tijdloze game waarbij blokjes vallen, 3 kleuren op een rij en ze verdwijnen. Zorgt voor evenveel plezier als ‘toen’.
Comix Zone – Stijlvolle game waar je door verschillende kaders van een strip heen knokt. Wanneer gaan we hier eens een remake van zien? Deze toffe Megadrive is versie nog steeds hartverwarmend lekker om te doen.

Decap Attack – Game waarin je een onthoofdde mummie bestuurd. Duidelijke invloeden van Ghouls en Ghost’s te zien, maar veel soepeler en toegankelijker dan dat. Beter dan die klassieker echter niet. Middelmatig, niet slecht.
Ecco the Dolphin / Ecco: Tides of Time – 2 games die nu nog steeds hun mannetje staan. Een pittig avontuur waarin je met een dolfijn de onderwaterwereld doorkruist. Speelt goed en is grafisch nog steeds om aan te zien voor een 2D game. Eens te meer wordt duidelijk waarom deze game een onberispelijke reputatie heeft. Heerlijk.
Ecco Jr. – Letterlijk minder diepgaande versie, maar de game mag nog nét in de schaduw van zijn grote broers staan. Alleen met Ecco 1 en 2 aan boord, wie gaat er dan nog Ecco Jr. spelen?

Flicky – Niet teveel woorden aan vuil maken, game had in 1991 moeten blijven.
Gain Ground – Slechte rip-off van Gauntlet. Deze game biedt niet veel en niet lang plezier, met 2 man net ietsje meer.
Golden Axe 1,2 en 3 – Back in the days, op Malta met mijn oudere broer, goud in de Golden Axe arcadekasten gegooid. Man, man, man, is er een vettere beat-‘m-up dan deze? Nee. Draken om op te rijden. Een dwerg om mee te spelen. Magie. Toffe soundtrack. Golden Axe, anywhere, anytime, dus ook in 2007 nog. Sega op de knietjes danken dat ze alledrie de delen erbij gedaan hebben, ook al is het nog steeds deel 1 dat heerscht.

Kid Kameleon – Hele leuke platformgame. Een beetje een slow-paced mario, waarin je als klein mannetje verschillende levels van de arcadekast doorloopt die je gevangen houdt. Gaandeweg krijg je verschillende outfits met bijbehorende vaardigheden. Leuk!
Phantasy Star 1,2 en 3 – Prima RPG’s, mits je er een beetje tijd en geduld in wilt stoppen. Een beetje voorliefde voor retro is ook zeker een vereiste om nog van deze titels te kunnen genieten. Aan het einde van de rit, is het alle moeite dubbel en dwars waard geweest, dat dan weer wel.
Ristar – Oei, bijna vergeten hoe leuk het kon zijn om met een grijpgrage ster door netjes ontworpen levels heen te slingeren. Ristar is dé platformgame die je even aanzet in een dipje.
Shinobi 3: Return of the Ninja Master – Vet hoor! Samen met Shadow Warriors (Ninja Gaiden) heerscht Shinobi over het old-skool ninja tijdperk. De game biedt alles, ninja-sterren, samurai, zwaarvechten, noem maar op. Het ontbreken van deeltje 1 en 2 is jammer, dat gebrek voel je vooral extra hard als je weer opmerkt hoeveel plezier deel 3 nog biedt.
Sonic the Hedgehog / Sonic the Hedgehog 2 – Moet ik hier nog echt iets over vertellen? De games waarvan ik zeker weet dat iedereen ze kent. Behoeft dus ook geen uitleg qua gameplay of wat dan ook. Het summum van Sega’s Megadrive tijdperk, mogen niet ontbreken in deze lijst en doen dat dus ook niet.

Sword of Vermillion - Aardige RPG, maar niet aardig genoeg om aan het beginnen vóór je alles hebt gezien wat de Phantasy Star's te bieden hebben.
Super Thunder Blade – Je gaat deze helikoptershooter spelen, owkee, best tof. 2 minuten later heb je het wel gezien. Next!
Vectorman 1 en 2 – WTF?!?! Waarom heeft deze game wel ineens een 2007 graphics update gekregen? Even checken, nee wacht, dit zag er toen ook al zo uit…Shooter vanuit zijaanzicht. Alle modellen in de game zijn 3D pre-rendered. Ziet er net zo lekker uit als dat het speelt. Een waardige afsluiter van een behoorlijk lijstje.

Virtua Fighter 2 - Ja hoor, als we toch bezig zijn, klap VF 2 er ook maar op dan. In mijn ogen niet zo tof als Streetfighter 2, Mortal Kombat 2 of Tekken 2, maar er is ook hier zeker een aardig potje matten te vinden.
Scroll eens even terug naar boven, zie je al die vetgedrukte dingen staan? Dat noemen ze nou een historische schat. Een schat aan klassieke games, bij elkaar gebundeld door een van de grootste gameontwikkelaars uit het verleden. Sega heeft hier echt een monsterlijst samengesteld en doet alles in een keer goed. De originele ports zonder problemen, 2-player modes voor zowel Ps2 als Psp, te unlocken interviews en andere extras en puur plezier uit de dagen van weleer.
Voor het eerst vind ik zo’n collectie game écht dubbel en dwars de moeite van het aanschaffen waard. Sega heeft niet alle schijtzooi uit de kast getrokken om een lijst van 3 toppers te verlengen, maar smijt met de ene na de andere game die (waar het hier allemaal om draait) nu nog steeds heerlijk zijn om mee aan de slag te gaan. Gamerts uit de jaren ’80 en ’90 zouden zich in hun graf omdraaien als ik deze collectie van puur, geniaal en tijdloos speelplezier minder dan een 9 zou geven. De Sega Megadrive Collection overrated? Hell no!!!
Reacties
Flicky heb ik vroeger een hoop lol mee gehad. Wat ik me kan herinneren waren de grafics zelfs voor die tijd kut maar was de gameplay super verslavend. Streets of Rage had er eigenlijk inderdaad wel bij gemoeten zoals gamespot.com wijs opmerkte.
Drein 18-01-07 | 16:59
Sry Simon, maar Altered Beast en Golden Axe waren toch wel enorm slechte aftreksels van de Arcade versies(deel 2 en 3 hadden ook nog geen eens iets te maken met de Arcade deel 2 die grafisch erg indrukwekkend was), Flicky was daarintegen niet slecht, maar het oorspronkelijke spel komt dan uit 1984 en kun je dan ook grafisch niets kwalijk nemen.
Heiny 18-01-07 | 17:03
dat comicspel zag er idd origineel uit...kan niet zeggen eerder zoiets gezien te hebben
Irrealis 19-01-07 | 19:04
Altered Beast is de eerste Megadrive game die ik ooit speelde. Echt vet toen. Comix Zone is ook wel een heel strak spel als ik het mij goed herinner. En Sonic ook natuurlijk. Jammer dat het dan weer PS2/PSP is want dat heb ik dan net weer niet.
Neko Koneko 20-01-07 | 00:32