reviews

RoF speelt zich af in een steampunk-wereld. Een wereld die gebouwd is op een gigantische machine. De mensheid is aan het deaudgaan door giftige stoffen in de lucht. Om te overleven is dus ooit deze machine gebouwd waarop men is gaan leven. De machine bestaat uit verschillende platformen die door de middel van liften aan elkaar zitten. En dit is het strijdtoneel waar het “verhaal” zich afspeelt. De wereld is bij het begin van de game totaal niet open. Sterker nog, je kan in het begin geen kant op. De platformen waarop je loopt, zijn gesloten, dicht, schluss. Deze kan je openen door hexagons te plaatsen op de gesloten delen. Maar deze zesvlakken krijg je niet zo maar. Die kan je verdienen door vijanden te verslaan. Ze hebben verschillende vormen en soms zal je rond moeten lopen om random gevechten te ontlokken omdat je anders de wereld niet verder kan blootleggen. Maar daar is nog een catch aan. Er zijn naast witte standaard hexagons ook gekleurde. Deze heb je vaak nodig om de gebieden te openen die voor je main quest nodig zijn. Alleen droppen die een heel stuk minder vaak dan de witte. Frustrrratie!

Misschien klinkt het openen van de wereld als een last en hinderlijk irritant. Dat is het soms ook. Maar het heeft wel uitdaging. Een andere uitdaging in de game is het battle systeem. Ik ga daar niet te diep op in omdat het anders voor niemand meer te volgen is als je het nog nooit hebt gespeeld. In het begin van de game word je aangeraden om naar de Arena te gaan. Ben je hier te langzaam in krijg je eerste battle voor je kiezen zonder dat je weet wat je moet en kan doen. Kans van 1 op de 25 dat je dit overleeft. Het battle systeem werkt namelijk niet zoals je dat normaal gewend bent. Geen Tita Tovenaar praktijken, geen zwaarden die zes meter achter je aanslepen en geen gesummonde beesten. Een gun heb je en daar los je het maar mee op. Er zijn verschillende soorten kogels die voor verschillende soorten damage zorgen: scratch damage en normal damage. De scratch damage is als de voorwas, deze stapelt zich op om toe te slaan als de hoofdwas begint. Dan telt de scratch damage zich samen op met de normal damage en beginnen de hitpoints van je tegenstander zich te verminderen.

Als het battle systeem alleen hieruit zou bestaan, was het nog wel te begrijpen. Maar er is veel en veel meer. Zoals het uitvoeren van een Hero attack. Hierbij trek je een lijn dwars door het slagveld heen en ren je van punt A naar punt B terwijl je rond schiet en niet geraakt kan worden. Tijdens deze run heb je de mogelijkheid de lucht in te springen en zo vanaf boven en achter damage te doen. Daarnaast zijn er ook nog granaten, tri-attacks en de attacks die precies getimed moeten zijn om meer damage te doen. En dan is er nog veel en veel meer. Gevechten die in een dungeon plaatsvinden zijn niet voor de poes. Buiten het healen van je karakters zijn er geen recovery mogelijkheden. Het komt dus regelmatig voor dat op het vijfde niveau van de dungeon deaud gaat. En dan ben je de lul. Je hebt dan de keuze om voor een x-bedrag tot leven gewekt te worden in de meest beroerde staat die je je maar kan voorstellen, of het is gewoon keihard game over. En heb je twee uur eerder gesaved voordat je naar binnen ging, kan je twee uur opnieuw doen. En ook net als de wereldkaart openen, kan dit heel erg frustrerend zijn.

Buiten al deze punten die negatief kunnen klinken, maar zeer zeker positief zijn, zijn er ook wat échte minpuntjes. Het verhaal snuift Maradonna in één lijntje op en de karakters zijn net zo uitgediept als de Smurfen. Weinig omvattend dus. Maar de wereld zelf en de uitdaging die de game biedt, maken dit ruimschoots goed. Buiten het super dunne verhaal zijn er uiteraard ook side quests en is het veranderen van kleding en wapens ook mogelijk. Als je het verhaal nog eens leest, is er een grote kans dat je totaal niet inziet waarom je deze game zou moeten kopen. Het is niet makkelijk, frustratie kan hoog oplopen en soms moet er echt gegrind worden om hexagons bij elkaar te rapen. Is dat nou leuk? Jazeker, dat is geweldig. Deze game is ook niet voor de massa, heel simpel. Ben jij zo door de standaard JRPG heengelopen en op zoek naar een game met net iets meer uitdaging, koop dan Resonance of Fate. Ben je iemand die het prettig vindt dat er bij het rammen op de startknop een in-game tutorial is en faal je in het echte leven zo hard dat je tijdens het gamen een onverslaanbare held wil zijn? Loopt u in dat geval lekker door en wacht op Mario Galaxy 2.

Cijfer: 8½

Resonance of Fate is ontwikkeld door tri-Ace en wordt uitgegeven door Sega. De game is verkrijgbaar voor de Xbox 360 en de PlayStation 3. Wij speelden hem op de PlayStation 3.