reviews
Recensie - Enslaved: Odyssey to the West
Afgaand op hun releaseschema is de Britse ontwikkelaar Ninja Theory na Heavenly Sword een beetje in een gat gevallen. Voor Sony was het waarschijnlijk al snel duidelijk dat Nariko niet succesvol genoeg was om een tweede game voor te ontwikkelen (al was dat destijds eerder de schuld van de tegenvallende consoleverkoop), en dan moet je als ontwikkelaar op zoek naar iets anders. Blijkbaar leefde de behoefte aan God of War-achtige brawlers nog steeds erg bij de uitgevers, want naast een deal met Capcom voor de nieuwe Devil May Cry smeedde ze er ook één met Namco Bandai voor eenzelfde soort epische avonturengame. Dat werd Enslaved: Odyssey to the West, een game gebaseerd op een eeuwenoude Chinese volksvertelling, waarin twee onwaarschijnlijke bondgenoten zich een weg moeten banen door een post-apocalyptisch Amerika vol mechanische vijanden.
---
Na mijn
previewsessie bij Namco Bandai had ik enorme zin om de wereld van Enslaved écht te ontdekken. Ik was vooral onder de indruk van de voice-acting, de animaties van de personages en gezichten en het verhaal. Drie factoren, die de toch best matige gameplay recht trokken en er een zeer 'ooglijk' geheel van maakten. Dat wil zeggen: aan de gameplay zelf was slechts minimale lol te beleven, maar je bleef doorspelen omdat je wilde weten wat er verder zou gebeuren. Ik heb daar in twee à drie uur (mijn tijdsbesef wordt snel vaag als ik aan het gamen ben) echter maar drie van de veertien hoofdstukken gespeeld en was daarmee nog niet eens op een kwart. Het échte avontuur moest dus nog komen. Tenminste, dat werd mij verteld.
Waarom wel?
Goede animatie, en dan met name in de gezichten, doet enorm veel voor de geloofwaardigheid van een verhaal. Dertien jaar geleden kon je je nog wel inleven in het drama van Aeris' dood, terwijl je naar drie Duplo-figuurtjes keek en er wat tekst voorbij scrollde, maar dat is nu niet zo makkelijk meer. Met Heavenly Sword liet Ninja Theory al zien de concurrentie op dit vlak kilometers voor te zijn, en in Enslaved wordt die lijn gewoon doorgetrokken. Check voor een goed voorbeeld hiervan het filmpje onderaan de pagina.
Andy Serkis, de man achter o.a. Gollum en King Bohan uit Heavenly Sword, is terug als de stem van Monkey en wordt bijgestaan door de smakelijke Lindsey Shaw als Trip. Samen met Pigsy, het derde karakter dat later pas geïntroduceerd wordt, geven ze de game een ziel; iets dat je lang niet bij alle A-titels terugziet.
De woorden 'post-apocalyptisch' doen denken aan een 'Fallout-esque' landschap met mutanten, radioactieve straling en andere narigheid. De wereld van Enslaved is totaal anders. De vervallen steden zijn gehuld in natuurgroen en vanaf de afbrokkelende wolkenkrabbers zijn prachtige vergezichten te aanschouwen. Het doet allemaal een beetje denken aan de 'gehealde werelden' uit die ene Prince of Persia met die kleurtjes. Maar dan dus met robots, plasmastaven en machinegeweren. De setting en het verhaal zijn onder de origineelsten die ik sinds lange tijd gezien heb.
Voor een game die draait om hack & slash-elementen, introduceert Enslaved het vechten erg langzaam. De eerste paar levels ben je sowieso meer aan het rennen, klimmen en springen, op de momenten dát er vijanden verschijnen, ben je meestal binnen een paar minuten met ze klaar. Verderop in de game wordt dat tempo plotseling hevig opgevoerd en sta je met grote regelmaat tegen groepen robots te vechten. Hier komt het upgrade-systeem eindelijk tot zijn recht. Met zogenaamde 'tech orbs' die overal in de game te vinden zijn, kun je upgrades voor je health, shield, staff en combo's kopen. Het is geen bijzonder diep systeem, maar het dekt de lading perfect. Eén tip: vooral de 'stun'-upgrades zijn erg handig bij het bevechten van groepen vijanden, iets waar ik natuurlijk pas achter kwam na alles uitgegeven te hebben aan m'n shield.
|
Enslaved vertelt het verhaal van dommekracht Monkey en 'hulpeloos nerdmeisje' Trip. Na gevangen te zijn genomen door slavendrijvers en op een transport richting
god knows where te zijn gezet, weet Trip uit haar cel te ontsnappen en het schip te saboteren. Zelf speel je uitsluitend vanuit Monkey's oogpunt en zie je het dus allemaal gebeuren door het mini-raampje van je eigen cel. Als Monkey's cel door een explosie dan ook eindelijk open gaat moet hij rennen om op tijd bij de escape pods te komen. Eenmaal aangekomen kan hij echter alleen nog meeliften
op de pod van Trip en wordt hij na een harde landing wakker met een slavenband om zijn hoofd. Trip heeft hem die omgedaan omdat ze zonder zijn hulp niet terug kan naar haar commune in het westen. Als Monkey kun je niet anders dan haar helpen.
Waarom niet?
Ondanks de spectaculaire achtergronden en de origineel vormgegeven gamewereld is het daadwerkelijke leveldesign vaak wat aan de lege kant. Okee, het is een wereld die al decennialang totaal verlaten is, maar íets meer aankleding dan een autowrak hier, een handig geplaatste zeecontainer dáár en explosieve tonnen zus, had wel gemogen. Ditzelfde probleem zie je ook terug in de vorm van extreem simpele puzzels, onzichtbare muren en het feit dat je wordt geacht alle uithoeken van de levels te doorzoeken om tech orbs te verzamelen. Een bezigheid die erg snel vervelend wordt.
In ditzelfde straatje passen de platformstukken, misschien wel de grootste teleurstelling. Op weg naar het volgende deel van het level wordt er regelmatig van Monkey gevraagd langs boomtakken, uitstekende handgrepen en regenpijpen te klimmen, of op grote hoogtes levensgevaarlijke sprongen te wagen. Dat ziet er allemaal best spectaculair uit, en uit bijvoorbeeld Uncharted weten we dat zoiets ook best uitdagend kan zijn. Alles wat je er echter in Enslaved voor hoeft te doen is op de springknop drukken en je stick in de general direction van het volgende aanhechtpunt duwen. Monkey springt vanwege een soort 'automagische piloot' altijd raak. Wat een boeiend deel van de game hád kunnen zijn, met een eigen bulletpoint achterop de doos, wordt zo gedegradeerd tot een overbodig klusje.
De game, die overigens op de Unreal Engine 3 draait, is niet vrij van bugs, glitches en andere onvolkomenheden. Het is maar een minimaal minnetje, maar doet wel af aan de glans van het geheel.
De gehele game vecht je tegen robots, of 'mechs' zoals ze genoemd worden. Prima natuurlijk: als je een veelzijdige vijand zoekt, is de robot een ideale keuze. Er is echter één probleem met de robots in Enslaved, en dat is dat degene die ze aanstuurt (de eindbaas if you will) pas helemaal aan het einde in de picture komt. Dan nóg is het vaag wat precies zijn rol is geweest. Het gevolg is ondertussen dat de robots de hele game volledig 'gezichtsloos' zijn als vijand. Je vecht tegen ze omdat ze toevallig op je pad komen en je aanvallen, maar verder zijn het anonieme metalen mannetjes. Het is waarschijnlijk persoonlijk, maar in een game die zó zwaar inzet op het vertellen van een verhaal, is het ontbreken van een goede antagonist erg storend.
|
Een scene uit de game waar goed in te zien is hoe sterk het virtuele acteerwerk is.
Uiteindelijk loop ik een beetje teleurgesteld weg van Enslaved. 'Er had meer in gezeten' is een eeuwige dooddoener, maar in dit geval wel waar. Vooral het einde, waar je het dan allemaal voor doet, riep bij mij meer vragen op dan het beantwoorde. In het bronmateriaal gaat het weliswaar om 'de reis', maar zelfs dat biedt mij geen soelaas. Toch kan ik niet zeggen dat ik me verveeld heb in de 10 tot 12 uur dat ik met de game bezig was. Het is vooral de nasmaak die zuur is, de reis ernaartoe is inderdaad prima te doen. Een must-buy is het echter zeker niet.
Cijfer: 7½
Enslaved: Odyssey to the West is ontwikkeld door Ninja Theory en wordt uitgegeven door Namco Bandai. De game komt 15 oktober uit voor de PS3 en Xbox 360.
---
Als trouwe lezer heeft u het waarschijnlijk al gezien: we hebben een nieuw format voor onze reviews. Dat leek ons na vijf jaar elke week een andere 'onnavolgbare stijl' van Verdi te hebben moeten vertimmeren wel eens handig. Ook bij ons zijn de meningen echter nog verdeeld over deze pro- vs. con-aanpak, en daarom willen we jullie nu vragen om, naast je ongezouten mening over deze game, óók je mening over de stijl van reviewen te geven. Zijn de kleurtjes te storend? Moet het cijfer maar helemaal weggelaten worden? Had u graag nog meer randinfo gehad? Vertel het ons! Wij danken u bij voorbaat voor uw bijdrage.
ShmorkyPermalink 06-10-10 @ 20:17
Reacties
Reageer eigenlijk nooit op deze site (maar bekijk hem wel elke dag ;), maar de nieuwe layout zit er netjes uit en maakt snel duidelijk wat de plus en minpunten zijn. Goed bezig!
highjack89 06-10-10 | 21:47
Game valt mij ook tegen, vooral de gameplay.
Het is 50% klimmen en 45% vechten tegen robots en 5% iets anders en die kut orbs en masks verzamelen.
Het verhaal vind ik trouwens ook niet echt boeiend, er wordt nauwelijk iets uitgelegd.
Voice acting is top maar wat heb je er aan met verhaal zo goed als die van serious sam.
Pre-rendered cut scenes zijn ook vrij triest, graphics/design zijn dan wel weer top.
Combat werkt redelijk, kan er net mee door en Trip is een leuke en een raar nerd wijf.
Muziek is prima en laat de game maar lekker in de winkel liggen.
Ik zit trouwens nu bij chapter 9, maar ik geloof het nu wel.
nFo 06-10-10 | 21:49
Nieuwe reviewmethode is prima, lekker duidelijk als je niet het hele verhaal wil lezen maar wel de plus- en minpunten eruit wil plukken.
Yokaemar 06-10-10 | 21:49
Ben ook aangenaam verrast door de nieuwe reviewmethode, moeten jullie zeker erin houden! Cijfer zou ik persoonlijk ook graag willen blijven zien anders wordt het alleen maar zo'n saai pluspunten en minpunten reviewverhaal waar geen conclusie uit getrokken kan worden. De een zal het dan interpreteren als een 4 en de ander wellicht een 8. Dus mooi jullie eigen cijfer erbij houden en dan kunnen wij wel de discussie voeren als het terecht is :p
Cunro 06-10-10 | 22:03
de punten moeten veel korter. de wall of texts in het groene en rode vak zijn nu eigenlijk de review zelf met daaromheen wat random gelul op wit. gewoon bullet list met 1 a 2 regels tekst zodat ik die snel kan lezen om vervolgens te bepalen of ik de rest van de review wil lezen.
gaap 06-10-10 | 22:17
@ gaap
Meer retalin slikken jongen, misschien lukt het je dan ooit om een boek te lezen.
Het is ook nooit goed, zeikerts. Ik vind het een prima review, ik ga de game niet halen, ik weet genoeg.
ThePhatGuy 07-10-10 | 08:28
Wat highjack89 zegt.
Daarnaast benieuwd naar de game, demo zal ik zeker proberen. (zoals altijd!)
Quizmaster 07-10-10 | 08:31
Gisteren toevallig de demo gespeeld, en de eenvoud van het klauteren en klimmen is best ernstig. Het spel ziet er wel érg goed uit.
Die nieuwe lay-out vind ik wel wat hebben, maar leg jezelf er niet helemaal op vast. Als een dergelijk sjabloon de creativiteit van een schrijver om zeep helpt ben je het doel voorbij geschoten.
Appleflap 07-10-10 | 08:58
Pros en cons moeten echt VEEL korter. Vergelijk Gamespot.
ActionHank 07-10-10 | 10:07
Goedver Shmorky, moest je nou naar FFVII linken? Krijg nog steeds klamme handjes van dat stukje ;)
Prima format zo trouwens. Misschien nog iets met tussenkopjes doen, maar de algemene opzet is zo prima.
Sjeik El Rojenbiet 07-10-10 | 11:43
Hulde voor de (lange) voors en tegens in kleur!!
MiLKUNi 07-10-10 | 15:07
Wat meer achtergrond bij het verhaal was misschien niet verkeerd geweest. Journey to the West is het meest bekende Chinese verhaal ooit, en elke Chinees kent het dan ook. Dragonball Z heeft veel elementen van het verhaal overgenomen. Son Gokou betekent dan ook Apengod in het Japans. Recent had je ook Forbidden Kingdom.
Alibido 08-10-10 | 00:57
Het nutteloze spring en klauterwerk viel me helaas op de gamescom ook al op en ik had gehoopt dat dat nog aangepast ging worden. Helaas zaten ze toen al te kort op de release datum.
Ik wil deze game zeker een keer spelen maar waarschijnlijk pas als ie voor 2-3 tientjes in de uitverkoop gaat.
Sledg 09-10-10 | 12:03