psp
Review: Pro Evolution Soccer 2008
Een half jaar bijna elke dag PES 2008 op de Playstation 3 spelen is denk ik wel onderbouwing genoeg: de game rammelt behoorlijk meer dan in onze review naar voren kwam. Dat gezegd hebbende, natuurlijk spelen we dit niet zonder reden bijna elke dag, want die gameplay van PES in combinatie met competitief ingestelde collega’s is nog altijd het summum van intens samenspelen. Nu dan de PSP-versie, ik nam ‘m eens onder de loep om te zien hoe ‘het kleintje’ zich op het veld gedraagt…
In tegenstelling tot z’n draagbare broertje op de DS, is Pro Evolution Soccer 2008 op de PSP wél een volledig product dat compleet aanvoelt. Vergelijk het maar met de consoleversies, want daaraan ontleent deze PSP PES in principe alles.
Zo zijn er de diverse modes als Cup, League, World Tour en Master League. De opsomming voor mensen die PES vreemd zijn: Cup is wat je zou verwachten. Een serie wedstrijden in toernooiverband waar aan het einde van de rit een beker op je wacht. Het aanbod bestaat uit 7 cups, die zich –naast een algemene internationale en Konami cup- richten op de verschillende continenten. In de League Mode kies je een elftal en loop je door een heel seizoen, inclusief bekerwedstrijden als je wilt.
De World Tour mode neemt een wat minder op realisme gerichte route, aangezien je hier met een willekeurig team allerlei opdrachten (zoals bijvoorbeeld het winnen met een specifieke score of comfortabele leiding) uitvoert verspreid over de hele wereld. Naast deze en nog enkele voor de hand liggende modes als training en een exhibition match, is het de Master League die als altijd PES’ neusje van de zalm is.
Met een bestaand of zelf in elkaar geknutseld team loop je door verschillende divisies heen. Gaandeweg ontwikkelen je spelers zich door middel van behaalde ervaringspunten, met als climax het moment dat ze de club verlaten om met pensioen te gaan. Maar geen nood, door de jaren heen probeer je natuurlijk allerlei nieuwe spelers naar je club te trekken, wat je overigens wel weer een stevig salaris kost. Wat managementpraktijken dus, een club over een lange periode verzorgen en ermee spelen en je spelers laten ontwikkelen; niks nieuws onder de zon van doorgewinterde PES-spelers dus.
De modes bestaan zoals je ziet uit dezelfde kost als normaal en zowel de uitvoering als de mogelijkheid om alles tot in de kleinste puntjes aan te passen zorgen ervoor dat de game op zichzelf al lang en leuk speelplezier kan leveren.
Maar al het bovenstaande is natuurlijk bijzaak, want we wisten al dat er 1001 wedstrijden te spelen waren in allerlei verschillende verbanden. Maar hoe speelt deze PES 2008, dat is de vraag die er écht toe doet. Het antwoord op die vraag is overwegend positief. PES 2008 speelt zoals we gewend zijn van zowel PES, als de PSP. Dat laatste zorgt ervoor dat de physics van de bal beperkingen hebben, zodat het toch af en toe lijkt of je op een bevroren veld voetbalt, waar de bal wat meer stuitert en waar minder precisie op gehaald kan worden.
Het eerste daarentegen zorgt er dan weer voor dat de balans rechtgetrokken wordt en dat er ook draagbaar een hele fatsoenlijke pot voetbal gespeeld kan worden. Want het doorsteken van de bal, de hoge passes, aanname en beheersing in de kleine ruimte; ondanks een steekje wat hier en daar is gevallen stelt de controle je in staat om het spel te spelen zoals je wilt én zoals je zou mogen verwachten. Sterker nog, de bovenstaande handelingen heb ik niet voor niets genoemd, deze lijken namelijk soms zelfs net even iets beter in uitvoering dan dat dit op de consoles mogelijk is. Het stilvallen van aanvallers die juist vol in moeten zetten om die diepe pass te halen is eindelijk aanwezig, vervelende stuiterballen op het moment dat je juist een soepele aanname verwacht op een hoge pass zijn er veel minder en de bal die in de kleine ruimte goed aan je voet blijft plakken zonder dat er wordt ingeleverd op realisme maakt z’n rentree.
Tjah, deze PES heeft dan misschien wat nadelen ten opzichte van big brother, de lekkere uitvoering van de laatstgenoemde elementen zorgen voor eenzelfde totaalkwaliteit in spelbeheersing als de consoleversies.
Het voetbalspelletje wordt dus behoorlijk lekker gespeeld en heeft daarnaast voldoende om het lijf. Grafisch wordt er weinig aan de beleving afgedaan, met visuals die te pruimen zijn. Er zijn vanaf dit punt eigenlijk nog maar 2 grote nadelen die de PSP-versie nog heeft. Ondanks dat hier alle licenties aanwezig zijn, ontbreken de transfers uit de winterstop. Zo zitten we nog steeds met die hoer van een Alves opgescheept als we Heerenveen het veld opsturen en ontbreekt het Ajax bijvoorbeeld nog aan de heerschende Da Silva en Lindgren. Maar goed, dat moeten we dan maar weer editen. Een groter probleem is het gebrek aan compatibiliteit met de PS3-versie. Want leent PES 2008 zich er uitstekend voor om de data samen met de Ps2 uit te wisselen om onderweg verder te gaan waar je thuis gebleven was, met de Ps3 is deze samenwerking niet mogelijk. Jammer, maar het geeft wel maar weer eens aan dat Konami met deze serie nog altijd teveel op de lauweren rust.
PES 2008 is een uitstekende draagbare voetbalgame geworden. De gameplay is zeer degelijk en vanwege het uitgebreide scala aan modes en mogelijkheden (al dan niet hetzelfde als de afgelopen jaren) kunnen we met deze game zeer zeker weer een jaar vooruit. Een slordigheidje als de transfers niet bijwerken is jammer, terwijl het ontbreken van de Ps3-compatibilliteit de game gewoonweg punten kost. Maar goed, aan het einde van de rit staat er wél gewoon een game die z’n aankoop dubbel en dwars waard is, en daar gaat het uiteindelijk om!