
Bloed, zweet en tranen van geluk zijn vergoten. Bijna twee weken geleden viel De Bijl voor Gamert.nl... maar niet voor ons! ‘Of we even een doorstart wilden maken’, vroeg u in de -soms zelfs hartverwarmende- comments. Een van de reaguurders, staat toevallig ook aan het hoofd van JKIT, een organisatie die verschillende bedrijven voert. En zo begonnen 12 slapeloze dagen en nachten.
Onder de hoede, maar toch zelfstandig
JKIT was niet eens het eerste bedrijf dat interesse toonde in ons voortbestaan. Er waren namelijk online gameshops en hostingpartijen die lieten weten dat ze wel eens even wilden babbelen. Heel erg leuk natuurlijk, maar toch was het JKIT dat ons over de streep trok. Niet alleen zorgen zij voor een flinke professionalisering, zij waren de enigen die ons mede-eigenaar wilden maken en volledig autonoom onze gang willen laten gaan. Hierdoor kunnen wij daadwerkelijk “Pijnlijk rechtvaardig” zijn. Het feit dat ze ons vanaf het eerste uur hebben gevolgd hielp natuurlijk ook aardig.
Duimschroef
De website Duimschroef kenmerkt zich door eerlijke, oprechte reviews en de wijze waarop het nieuws gebracht wordt. De toon is hard maar eerlijk. Gamert.nl heeft zes jaar gamenieuws, reviews en previews gebracht; Duimschroef.nl bevat alle content van die periode, vanaf de eerste post in 2005 tot aan de laatste in 2011 (deze), u vindt het allemaal terug in de archieven.
Ietsje meer
Naast de aandacht voor games en andere (interactieve) media, is er nu ook ruimer aandacht voor smartphones, tablets en andere apparaten die iets met games te maken hebben. ‘Als je er op kan gamen, dan verdient het aandacht’, is het idee. We zien, net als u, dat de aandacht van de developers verschuift naar alle mogelijke gadgets, we zouden maar een eenzijdige redactie zijn als we hier geen verslag van deden.
Redactie
De redactie bestaat uit zes vaste redacteuren, waaronder een eind- en hoofdredacteur. Deze kern zal worden bijgestaan door opmerkelijke gastoptredens, welke dat zijn, daar willen we u later mee verrassen. Op Duimschroef zal dagelijks nieuws, reviews en previews worden gepost. Zoals je dat bij Gamert gewend was, dus; alleen willen we het nu beter maken dan ooit.
Beta
Het moge duidelijk zijn dat hier en daar nog een schoonheidsfoutje te vinden is. In 12 dagen kunnen we ook maar zo veel. Uw foutmeldingen en wensen zijn allemaal gelogd en verwerkt in projectlijsten (al mag u blijven melden!). De komende tijd zullen we nog even flink doorbuffelen om alles naar een hoger plan te tillen. Zo ook deze, nu nog redelijk kale, kanalen: Twitter, Facebook, Hyves, RSS, of het YouTube-kanaal. ‘Bevriend’, link, ‘like’ en ‘abonneer’ je, om te volgen wat we uitblaten. iOS en Android Apps volgen ook nog.
Welkom en welterusten
Heren, dames (ja echt, ze zijn er) welkom bij Duimschroef! Zonder uw comments, e-mails en belletjes waren we er letterlijk niet meer geweest. Voor enkelen van ons is het hoog tijd dat ze (tijdelijk) horizontaal gaan, maar we horen graag wat u ervan vindt... al lezen we dat vermoedelijk morgenochtend pas weer. Welterusten.
- De Duimschroef redactie.

Jaaaaaaaaaaaaaa, het is bijna zover. Morgennacht zal de overgang van Gamert.nl naar Duimschroef.nl officieel uit de doeken gedaan worden. Details, als welk bedrijf hier nu achter zit, wat er allemaal nieuw en verbeterd is en het feit dat alle content van de laatste 6 jaar nog steeds beschikbaar is, zal dan bekend gemaakt worden.. en meer!
Voor nu hebben we DRINGEND testers nodig!
Stap 1: Surf naar: http://www.duimschroef.nl
Stap 2: Registreer om alle functionaliteit te kunnen testen
Stap 3: Maak melding van fouten en wensen op dit adres: redactie@duimschroef.nl.
Kleine puntjes van aandacht
- Maak onderscheid tussen gevonden "Fout" en "Wens"
- Naast het opsporen van fouten, hou je niet in met wensen voor later.
Onze dank zal zeer groot zijn en dat zullen we laten merken ook! (maar daarover later meer :).
Het jaar is 1998, door de speakers van m’n tv klinkt Blurs Song 2 met de regelmaat van de klok, standaard gevolgd door de mooiste potten voetbal die de wereld tot dan toe gezien heeft. Het is het jaar van FIFA 98: Road to the World Cup, voor mij het laatste jaar dat ik in EA’s voetbalserie de liefde voor de bal proef. Het laatste jaar dat FIFA de universele taal van ’t voetbal spreekt, snapt waar het om draait, snapt wat een voetbalfan wil. Follow-up World Cup 98 doet eveneens goede zaken, maar in de 9 jaren die volgen wordt één ding duidelijk: het eens onverslaanbare FIFA is een blessuregevoelig brekebeentje geworden.

Bijna had ik Mercenaries 2 na 2 uurtjes spelen afgezet, door pek en veren heen gehaald en online aan de schandpaal genageld. Een 5 of lager zou onder een review prijken waarin de woorden ‘zwaar’, ‘achterhaalde’ en ‘game’ vaker terug zouden keren dan dat m’n mercenarie in beeld cheesy one-liners door mijn speakers gespuwd had. Maar ‘helaas’, een game als deze binnen 2 uurtjes van een review voorzien is frontaal tegen de ongeschreven regels in, ik moest doorploeteren. Gelukkig voor Mercenaries 2. En voor mij...
Meestal krijgen we op de redactie alleen maar vragen in de trant van “Wanneer komt game X nu eens uit?”, “Hadden jullie geen ander cijfer aan game Y kunnen geven, want naar mijn mening…”, “Ik zit vast in game Z en ben te lui om Google te gebruiken, kunnen jullie…”. Soms, heel soms krijgen we ook een intelligente uitdagende vraag binnen. Deze uitzonderlijke keer was het ‘Plankmis’ met de volgende vraag: “Beste Gamert-lui, kunnen jullie eens aandacht geven aan het draadloos verbinden van je console met internet op zo’n manier dat het gewoon werkt en snel is. Ik heb een Xbox 360 en een Wii.. blabla.. router X.. blabla.. slecht bereik.. blabla, etc.. Normaal gesproken antwoorden we met Rot op! Sorry, we zijn geen helpdesk, neem contact op me de fabrikant.. of iets van die strekking. Dit keer hadden we het zelfde probleem waren we geïntrigeerd, voelden ons barmhartig en besloten deze lezer de liefde en aandacht te geven die jullie allemaal verdienen.
Goed bezig SEGA! Net in de mailbox, Yakuza 2 komt naar Europa, in 2008 en exclusief voor de Playstation 2. Beetje jammer dat de heren Japanners al een paar weken helemaal los gaan op de PS3 met Yakuza 3 (goed voor een eerste plaats in de Japanse charts) die zich in de oudheid afspeelt, maar wij Europeanen beschikken al een paar jaar over een engelengeduld waar je u tegen zegt. Deeltje 2 speelt zich nog 'gewoon' af in het hedendaagse Tokio, een jaar nadat de onderwereldpraktijken uit het origineel zijn afgesloten. Voor de leek, denk in de richting van GTA, maar dan met een grote focus op matpartijen en gecombineerd met een hoop Japanners die de Japanse onderwereld runnen. Helemaal gaaf in ieder geval. De vraag blijft nu nog even of we wel zitten te wachten op een Ps2 game zonder een gigantisch inventief spelconcept. We weten het dit jaar, en een voorproefje nemen we na de klik alvast met een handvol screens.
De regels zijn simpel. Je mag alleen met je racket tegen de bal slaan. Je moet over het net heen slaan binnen de aangegeven zone van de tegenstander. Scoren levert je 15 punten op, dan nog een keer 15 en dan 10. Daarna nog een keer scoren en je hebt een game gewonnen. Tenzij je met de tegenstander op 40 punten staat, dan moet je 2 keer consecutief scoren om de match binnen te halen. En de belangrijkste regel: als SEGA een tennis uitbrengt let je goed op. Want dat kunnen die mannen wel.
Gamende sportliefhebbers hebben het over het algemeen maar goed. Op z’n minst komen er een stuk of 3 voetbalgames per jaar uit, American Football is (zeker in de VS) minimaal even goed vertegenwoordigd en ook tennisfans, pokerfanaten en snowboarders komen meestal voldoende aan hun trekken. Maar hoe zit het met de MX fans? De gasten die van motoren, modder en perfect getimede sprongen houden?
Terwijl het survival-horror genre door games als Resident Evil en Silent Hill wordt gedomineerd, zijn er underground af en toe nog best wel wat prima games te vinden. Obscure was zo’n game, met een redelijk toffe 2-player mode. En wat volgt er na deeltje 1? Juist, deeltje 2…

We zouden het bijna vergeten zijn in al het next-gen geweld, God of War 2. Eén van de stoerste gamehelden aller tijden, die zonder pardon de deur intrapt en een verpletterende indruk maakt, als laatste grote wapenfeit van de Ps2. We zouden wel gek zijn als we die game zouden vergeten. Sterker nog, dit is dé titel van de Ps2 die we nooit zullen vergeten…
7:30 op schiphol, en dan een paar kleine uurtjes later nog half slaperig voor het hoofdkantoor van Rockstar in Londen staan. Het gebeurt me niet elke dag…Toch had ik vorige week zo’n dag, waarin ik Gamerts-hemel betrad om Manhunt 2 te gaan checken.
Als er één titel is die deze maand voor mij als verassing kwam, dan is het wel Red Star. Ik herinner me vaag iets van een snel weggegooid persbericht, en heel misschien heb ik een keer een screen gezien. Ik wist absoluut niet wat ik kon verwachten, en werd blanco in de wereld van Red Star gedropt. Het concept van Red Star kwam dan ook als een onverwachts aangename verassing, want een game die concepten van games als Contra, Gradius en Double Dragon probeert te combineren, daar mag je mij s’nachts wel voor wakker maken…
Tijdens een nachtelijk PS3-verkoopfeestje bij de Replay in Breda is een 19-jarige gamert van zijn splinternieuwe PS3 beroofd. De Replay was 23 maart open om zo als eerste de PS3 te kunnen verkopen. Het slachtoffer was al als tweede aan de beurt. Maar na de aankoop kreeg hij een pistool op zijn hoofd. Dom dom, want het was een neppistool, maar hij raakte wel gewond aan zijn hoofd.

Hoeveel ironie kan een titel met zich meedragen. Leidde 10 jaar geleden Final Fantasy 7 de Playstation nog naar de troon, op een punt dat deze top zwaarder bevochten moet worden dan ooit, verschijnt Final Fantasy 12 ten tonele. Zowat de laatste topper op de Playstation 2, als afsluiting van de bijzondere jaren die de serie en Sony’s consoles samen hebben doorgemaakt. Een onvoorspelbaar nieuw tijdperk gloort aan de horizon, maar voor het zover is duiken we nog eenmaal vertrouwd achter de Playstation 2, voor Final Fantasy 12.
De discussie over games als kunstvorm woedt al jaren. Entertainment of kunst, bij de meeste games hoeven we er nog niet eens over na te denken. Sportspellen, racespellen, shooters, daar komt geen greintje kunst bij kijken. Persoonlijk heb ik games altijd als entertainment gezien, maar toen was daar vorige week ineens Okami…
Lucasarts, het bedrijf dat jaren geleden volwassen was. Het bedrijf dat de ene na de andere klassieker afleverde, games die met het oog van een perfectionist gemaakt waren. Verval volgde en helaas is het bedrijf sindsdien terug in de kinderschoenen geworpen. Geen klassiekers meer, maar voornamelijk franchise-games van afwisselende kwaliteit om gemakkelijk geld in het laatje te brengen. Sinds kort zijn ze een andere weg ingeslagen, een weg waar kwaliteit op moet liggen. Ironisch genoeg is het een ogenschijnlijk kinderlijke titel die het bedrijf weer volwassen moet maken: Thrillville.