Voor veel gamers zal de DS-Lite hun eerste DS zijn. Voor mij in ieder geval wel. De eerste DS vond ik een lachertje met zijn kleine lelijke schermpjes. Zeker geen apparaat dat ik zelf aan zou schaffen. Nee, ik wacht wel op de PSP, die is grafisch veel sterker een heeft een veel groter scherm. Bovendien kan ik er films op kijken, muziek mee luisteren en zelfs mijn hele fotocollectie in mijn binnenzak steken! Das toch zeker geen keuze man?! Inmiddels een jaar later kijk ik er radicaal anders tegenaan...
Waarom alsnog?
Puur vanwege de nostalgische gevoelens van mijn vriendin jegens onze besnorde vriend Mario, heb ik vorige maand een DS-Lite uit Hong-Kong over laten komen als kadootje voor ons x-jarig jubileum. Daarbij natuurlijk het spel "New Mario Bros", een remake van de door haar geliefde klassieker. Ok, ok, ik heb het ook een kleine beetje voor mezelf gedaan. Ik was toch wel benieuwd naar die DS, koester dezelfde nostalgische gevoelens als haar en bovendien is het bijzonder prettig als ze haar eigen mobiele gameverslaving heeft. Zo kan ik tenslotte makkelijker bij de consoles die op de TV zitten geprikt. Maar dat terzijde. Het punt is, ik heb het ding gekocht. Waarom? Het zag er cool uit, de schermpjes waren schijnbaar wel om aan te zien dit keer en het had een game waarvan ik wist mijn vriendin die nu vandaag de dag nog steeds zou willen spelen.
De ontdekking
Het apparaat is inderdaad sterk verbeterd; 30% lichter en kleiner, de microfoon zit op een veel handigere plaats, het pennetje houdt beter vast en de schermpjes... Eerlijk waar, ik heb nog nooit zulke mooie, kleurrijke, heldere schermpjes gezien als deze. Niet echt verwonderlijk gezien ze speciaal voor Nintendo zijn ontwikkeld. Nu wordt het gekker, de games blijken echt fun zijn. Sterker nog, om een lang verhaal kort te maken, mijn andere consoles raak ik momenteel alleen nog aan als er een review voor geschreven moet worden. De DS heeft me volledig in haar ban!
Sorry Nintendo, het spijt me echt
Hoewel de PSP nog steeds een vet apparaat is, valt me op hoe weinig ik, en de mensen om mij heen, gebruik maken van alle multimedia features. Features waarvoor ik de DS heb overgeslagen, als game-reviewert nota bene! Door mijn blindheid heb ik vele mooie ervaringen gemist maar gelukkig is het niet te laat. Er komt een zomervakantie aan en ik ben vastberaden om de schade in te halen door in ieder geval de gemiste toppers een flinke beurt te geven. Lieve Nintendo, vergeef mijn ongelovigheid, ik zal mijn best doen het goed te maken deze vakantie.
Welke games MOET je gespeeld hebben, de DS Toppers
Ok, je hebt net voor het eerst een DS gekocht. Net als ik heb je, om wat voor reden dan ook, de eerste overgeslagen maar kan je zelfs als fanboy van een ander systeem niet meer ontkennen dat dit toch niet helemaal een slecht ding kan zijn. Maar wat doe je als je eenmaal die ontkenningsfase voorbij bent? Juist, op zoek naar de gemiste toppers. Dit is wat ik tot nu toe heb kunnen vinden. Mocht je van mening zijn dat ik er een ben vergeten, dan graag even je eigen stukje toevoegen ;)
Tetris DS (N-WiFi)
Het klassieke laat-die-blakjes-vallen-en-pas-ze-in-elkaar-om-lijnen-te-laten-vedwijnen-spel van weleer herleeft niet alleen zijn oude gloriedagen het biedt zelfs nieuwe gamemodes…. Die nog de moeite zijn ook! Je treft in totaal zes nieuwe gamemodes in en telkens een typisch nintendo thema gestoken. Mario Bros, Zelda, Metroid zie je onder andere voorbij komen. Extra bonus: Je kan met 1 cassette tot 10 spelers tegen elkaar laten battelen. Het was voor mij zeker 4 a 5 jaar geleden dat ik ook maar iets van Tetris gespeelt heb. Nu is het mijn favoriete ‘toilectuur’.
Advanced Wars: Dual Strike
Het allereerste deel op de GBA was direct een monsterhit. Ook de Gamecube kreeg een deel en eind vorig jaar was de DS aan de beurt. Een turn-based strategiespel op van die kleine schermpjes kan toch nooit leuk zijn. En of dat leuk kan zijn! Dit spel is briljant. Je kruipt in de huid van een commander om met hem of haar allerlei troepen aan te sturen. Van tanks tot mortiers en soldaten allen luisteren ze naar jouw commando’s. Iedere eenheid heeft zijn eigen bereik en specifieke eigenschappen om de vijand mee op te blazen. En dat doe je met veel plezier op een luchtige manier. Ben je de standaard scenario’s beu, dan maak je zelf supersimpel je eigen maps die je nog draadloos kan delen ook.
Mario Kart DS (N-WiFi)
Als je Mario Kart: Double Dash op de gamecube al leuk vond dan ga je hier helemaal van uit je dak. Naast een 16 tal eigen racebanen zijn er nog eens 16 klassieke banen uit vorige delen te vinden. Voor absolute Nintendo beginners, je moet met een kaartauto de eerste zien te worden op een baan vol hindernissen terwijl je tegenstander en jij allerlei grappige wapen tot je beschikking hebben. Van bananenschillen om iemand uit te laten glijden tot paddestoelen om een speedboost te krijgen. Ja, ook in deze mariogame wordt de drugsgebruiker niet overgeslagen. De race-en-schiet-game is perfect uitgebalanceerd en is erg leuk om online tegen anderen te spelen.
Castlevania: Dawn of Sorrow
Puristen zullen het waarschijnlijk niet met me eens zijn maar voor mij is dit de beste uit de lange reeks Castlevania spellen. Het speelt zich 1 jaar na “Aria of Sorrow af” in het jaar 2036. Je bent Soma Cruz, een goed geworden bad-guy met kick-ass magic en wapens die hij na zijn traumatische ervaring uit het vorige deel natuurlijk weer opnieuw moet leren te gebruiken. Zoals het een goede Castlevania betaamt. Versla vijanden o.a. met het ‘Magic-Seal’-systeem door met behulp van je DS de juiste magische zegels te tekenen. Zowel de muziek als de graphics zijn van hoog niveau en de special effects zijn regelrecht verbluffend. Een heerlijke exploratie game waar je heel wat uurtjes zoet mee kan zijn.
Metroid Prime Hunters (N-WiFi)
Nog een staaltje knap programmeerwerk. Bij de eerste Metroid Prime was ik al stomverbaasd dat ze ‘mijn’ Metroid gevoel perfect konden vangen in 3D-graphics. Even verbaasd was ik om er achter te komen dat ze deze, inmiddels 3D, exploratie-shooter over konden zetten naar de kleine schermpjes van de DS. Het Metroid-gevoel voor 80% intakt, de rest neigt nu meer naar shooter maar toch, de bediening is heerlijk. Ja, je leest het goed. Een 3D shooter op de DS bediend met het pennetje is bijzonder goed te doen! Daarnaast is de game ook nog eens online te spelen via Nintendo WiFi connect en kan je zelfs met elkaar praten via de ingebouwde microfoon van de DS.
Animal Crossing: Wild World (N-WiFi)
Wat voor mij begin als een knettervage game waarvan ik werkelijk geen idee had wat ik nou moest verwachten eindigde in een knettervage game waarvan ik geen idee had wat ik nou moest verwachten. Je start het spel als een mensje die achter in de taxi van een gepensioneerde piratenpapegaai zit. Door het beantwoorden van een serie vragen van deze vreemde vogel wordt je naam en je bestemming vastgelegd. Vervolgens kom je aan in een uniek dorp die je zelf een naam hebt gegeven. Uniek mag letterlijk worden genomen omdat het dorp telkens compleet anders is wanneer je opnieuw een spel zou starten. In de praktijk doe je dat niet maar bouw je een leven op in je eigen dorpje. Je verzameld objecten voor in het museum, doet wat klusjes op je huis af te betalen, gaat lekker vissen of waar je ook maar zin in hebt.
Nintendogs: Dalmatian and Friends
“Stip”, zo heeft ze hem –bijster origineel, kuch- genoemd. Nog voordat ik de kans kreeg om eindelijk eens te ontdekken wat die ophef rond deze puppie-simulator nou is, had mijn vriendin hem al uit de handen van de postbode gerukt en volledig toegeëigend. Geen veredelde Tamagotchi voor deze reviewer. Deze tekst kan gezien worden als een review gebaseerd op een tweedehands ervaring. Toch heb ik veel meegekeken en me menigmaal zelfs demonstratief nog eens omgedraaid in bed om het roepen, fluiten en blazen van haar kant te laten ophouden. Na 16x “zit!”, “lig!”, “rol” en “af” gaat het aardig op je zenuwen werken. Toch als ik dan weer keek naar het scherm en haar d’r pup liefdevol zag aaien met de stylus kon ik alleen maar vertederd raken. Misschien geen nieuw concept maar wel verdraaid goed uitgewerkt. Er gaat geen ochtend of avond voorbij zonder dat ze zegt “Nog even kijken of hij nog uitgelaten moet worden”. Klusje in het huis; “Sorry, ik moet hem nu echt wat aandacht geven en zijn vacht is ook al schoon van die wandeling in het park laatst”. Als ik het ‘beestje’ zou deleten wordt ik gegarandeerd voor moordenaar uitgemaakt.
Dr. Kawahima's Brain Training
Dit is geen game, dit is software. Trainingssoftware voor je brein om precies te zijn. Door een serie simpele oefeningen zoals rekensommetjes, voorlezen en geheugenspelletjes wordt de leer van Dr. Kawashima nageleeft. Deze, in Japan zeer populaire wetenschapper, stelt dat het mogelijk is je intelligentie te verhogen door je brein te blijven trainen. Het enige spelelement is de toevoeging van het hier zo populaire ‘Sudoku’ dat in het zelfde menu terug te vinden is maar verder losstaat van deze titel. Je mag de test maar eens per dag ‘voor het echie’ doen en je scores worden keurig bijgehouden. Grafisch is het niets en spel is het ook niet, toch kom ik zelfs na drie weken –en das lang voor een reviewer die overladen wordt met spellen- iedere dag even terug om te kijken of ik al slimmer ben geworden –wat bij mij kennelijk meer tijd nodig heeft dan drie weken-.
Trauma Center: Under the knife
In verhaalvorm met de stylus in de hand operaties uitvoeren onder begeleiding van anime geïnspireerde graphics. Je bent een docter in de nabije toekomst. Veel ziektes zoals aids en kanker behoren tot de verleden tijd maar een nieuwkomer steekt de kop op. Er is iets vreemds mee aan de hand, dit is geen gewoon virus, dan kan niet van nature zijn ontstaan. Hmmmm. Een spannendverhaal vouwt zich om je heen terwijl je met 10 chirurgische gereedschappen mensen letterlijk te lijf gaat. Maak incisies met je scalpel, trek scherven uit wonden met je pincet en naar het geheel weer dicht met naald en draad. Vergeet tussendoor niet bloed af te zuigen anders zit gaat het alsnog mis! Niet de beste game ooit maar het verdiend dikke originaliteitspunten voor de geboden fun.
New Super Mario Bros
Een remake van de de allereerste originele Super Mario Bros in een geheel nieuw jasje. Na 14 jaar wachten krijgen we Mario weer van de zijkant te zien in de game die hem groot heeft gemaakt. Uiteraard zijn alle 80 levels nieuw en zijn er nog veel meer vernieuwingen dan dat te ontdekken. Zodra we een review exemplaar binnen hebben zal je er meer over lezen. Op basis van een korte indruk met de Amerikaanse versie kan ik je nu al zeggen dat deze tot de absolute toppers zal gaan behoren.
Games waar ‘(N-WiFi)’ achter staat
Die refereren naar het Nintendo WiFi Network waardoor je weet dat je online kan met deze game. Iedere DS kan namelijk middels Wi-Fi met het netwerkverbinden. Dat kan door de gegevens van je wireless router van thuis op te geven of door te connecten via het T-Mobile hotspot netwerk dat onder andere in iedere McDonalds is te vinden. Als voor thuis het gebruik van een router te lastig voor je is dan heeft Nintendo een USB-Stick voor je te koop die je gewoon in een computer kan prikken die al met internet is verbonden. Geen ervaring als raketgeleerde vereist.
Ps. De bovenstaande toppers staan op willekeurige volgorde en je kan er tijdelijk eentje winnen door alleen maar te laten zien hoe groot jouw brein is. Makkie toch?
Reacties
DS roeleert !
toch ? 27-06-06 | 00:03
jazeker.....
bamse 27-06-06 | 04:07
Leuk artikel.
Superdave 27-06-06 | 10:00
weinig posts... kunnen de stoere jongen van M$ en Sony niks negatiefs over de DS lite vinden ? , probeer anders een iets van 'ze hebben altijd van die kinderachtige spelletjes bij Nintendo'...
S.b.C. 27-06-06 | 13:02
Dat komt omdat ze dr zelf ook al 1 aan de tengels hebben hangen
hazzam 27-06-06 | 13:47
Je bent de topper METEOS vergeten!
Redah 27-06-06 | 13:56
Heb gister een witte DS Lite gekocht (de zwarte komt binnen no-time onder de vingerafdrukken en dat staat minder stoer).
Ik ga vandaag of morgen Dawn of Sorrow halen, ben namelijk een erg grote CV fan en heb zo ongeveer alle Castlevania spellen gespeeld.
Framoes 27-06-06 | 14:02
Ik moet zeggen dat nintendo van mij in de stront kon zakken sinds de N64, maar sinds mijn PSP flop word mijn nieuwsgierigheid naar de DS alleen maar groter, zeker met zulke reviews...
Johnny boy 27-06-06 | 15:17
Nintendo is weer ouderwetsch goed bezig de laatste tijd :D
bas ragger 27-06-06 | 15:56
Wat nou, "Nu wordt het gekker, de games blijken echt fun zijn."?
Je koopt een console/handheld juist om de games knul, niet om de phatte graphics of toepassingen. Wat heb je aan vette graphics als de game geen donder aan is?
Gamert is echt super mainstream.
Jozzie 27-06-06 | 16:46
Mario, Zelda en Metroid. Dezelfde crap weer. Next!
Dr. Bob 28-06-06 | 00:32
Ik heb 'm (de witte) maandag gekocht met Burnout Legends, en gisteravond meteen Super Mario 64 DS gekocht en mijn fucking god! Hij ligt nu aan de oplader na een hele avond en nacht Mario-en (Of eigenlijk Yoshi-en). Supervet! Die minigames zijn zó goed, en 64 was altijd al een van mijn favo Nintendo titels!
Huin 28-06-06 | 09:17
Doe mij toch maar de PSP. Heb beide thuis liggen, maar ik ben meer bezig met de PSP dan met de DS.
Kwestie van smaak denk ik. Gelukkig is iedereen verschillend. Anders had óf Sony, óf Nintendo geen markt meer.
diepgraver 29-06-06 | 12:51