xbox360

Samen met Danny Grondines, production coördinator van de game, nam ik plaats achter een beeldscherm van behoorlijk formaat. Bijzonder enthousiast leek de man niet over de game, de licentie óf over het feit dat ik waarschijnlijk de 100e was die dag waarmee hij dezelfde korte demo door ging spelen. Dat laatste kan ik ‘m niet kwalijk nemen, maar over de eerste 2 leek voor de verandering de journalist positiever dan de producer…

En dat enthousiasme werd al met Grondines openingszin gecreëerd:”Naruto voor Xbox 360 can be seen as a mix between an RPG, an adventure and a fighting game.” Mooi zo, want daar zitten we zo ondertussen wel een naar uit te kijken.

Eerst maar eens het RPG-gedeelte. Dit zien we terug in de verschillende moves die Naruto gaandeweg zal leren. In de demo kreeg ik niet veel meer te zien dan de mogelijkheid om tegen een boom (’t kan alleen op specifieke plaatsen, maar tegen allerlei ondergronden) op kon lopen. De verschillende skills die onze vrolijke lachbek onder de knie kan krijgen voer je uit door met de analoge sticks de juiste bewegingen achter elkaar uit te voeren. Ook Naruto’s levens- en chibalk (geen idee of dat de juiste benaming is) kun je laten groeien, maar daarvoor komen we bij het adventure-gedeelte terecht.

Naruto volgt namelijk het verhaal van de eerste 80 afleveringen van de animé. Je begint dus als 't jonge onnozel ogende kereltje, op weg naar het worden van een echte ninja. In de eerste stad van de game, Naruto’s thuisplaats, zien we verschillende landmarks terug zoals bijvoorbeeld de 4 hoofden die uit de bergen gehakt zijn. Dat volgen van de eerste 80 afleveringen moet je trouwens als rode lijn zien, het is niet zo dat je precies de scenes na gaat lopen. Voorbeeldje: je gaat bijvoorbeeld niet de eerste training in met 2 klasgenootjes, maar je krijgt gewoon wat simpele opdrachten van mentor Kakashi in het bos.

Maar goed, adventure. Voordat je aan je training mag beginnen moet je eerst genoeg chi verzamelen. Om die balk te laten groeien moet je met willekeurige NPC’s gaan praten die je vervolgens was –voor zover ik kon zien- opdrachten gaven om een bepaald aantal dingen te verzamelen die in het dorp verspreid waren. Leuk ideetje, maar ik hou het voorlopige oordeel even op ‘simpele vulling van de speeltijd’. Wel is het een interessant gegeven dat heel de stad voor je open ligt. Net als in Crackdown kun je bepaalde gebieden pas bereiken als je bepaalde skills (zoals tegen oppervlakten omhoog lopen) hebt verworven.

Als laatste kreeg ik een klein snufje fighting te zien. Verwacht hierbij de gebruikelijk sla- en schopacties, gemengd met wat combo sequences om er wat toffe specials uit te gooien. Aangezien Grondines zelf speelde kan ik moeilijk zeggen of het lekker aanvoelde, maar het zag er vooralsnog prima uit.

Ik heb het volgende express tot het laatste bewaard, om vrolijk af te sluiten. Want dat is precies wat je van de graphics wordt. De game is volledig cell-shaded, en dat levert op de Xbox360 een meer dan prima plaatje op. Het doet hierdoor ook ontzettend denken aan de serie zelf, iets dat natuurlijk niet verkeerd is.

Ik kijk uit naar wat playtime met deze game, maar ik hou m’n verwachtingen nog even een tijdje kunstmatig laag. Op animé gebaseerde games waren tot nu toe altijd kudt, maar als er één game is die deze cirkel kan doorbreken, dan lijkt het Naruto te gaan worden. Een klein nadeeltje nog voor de liefhebber, de Japanse stemmen zijn momenteel work in progress, het is nog maar de vraag of ze de daadwerkelijk game zullen halen, of dat we het toch echt met engelse meuk moeten doen.

PS: Ps3 bezitters, vrees nog niet. Want ook al is Naruto enkel voor de Xbox360 aangekondigd, na wat vraagwerk liet Grondines doorschemeren dat ze naar een Ps3 versie aan het kijken zijn. Geen officiële scoop dus, maar mijn instinct zegt dat ie komt!