xbox360

Voor ons mag het een jaar zijn, voor Captain Scott Mitchell zijn de gebeurtenissen uit GRAW pas een dagje voorbij. De ene nucleaire dreiging zit erop, of de volgende staat alweer voor de deur. Mitchell en zijn eliteteam, de Ghosts, worden wederom ingezet in de straten van Mexico. Dit maal hebben rebellen de straten overgenomen, ontstaat de dreiging van nucleaire aanvallen en mocht er iets mis gaan, dan wordt door de regering natuurlijk alle betrokkenheid ontkent.

Klinkt je waarschijnlijk bekend in de oren dit, en dat is niet vreemd. Tom Clancy husselt zijn gebruikelijke doemscenario’s weer eens door elkaar en komt met dezelfde hutspot als in GRAW. Een vrij inspiratieloos verhaal is wat volgt, maar heel erg druk kunnen we ons daar niet om maken, omdat de duizenden kogels die om je oren vliegen eerst maar eens prioriteit moeten krijgen.

Want als eliteteam staan de statistieken weer niet bepaald aan jouw kant. In de straten van nagebootste steden als Juarez of El Paso stikt het van de rebellen, allemaal meer dan bereid om jou je laatste save game te doen laden. Prachtig gezicht trouwens, die straten. Of je nu met een helikopter komt aanvliegen, of via Jeep gedropt wordt, GRAW 2 biedt schitterende locaties.

Het zijn niet zozeer de grote elementen in de omgeving, maar voornamelijk de subtiele veranderingen die de game aantrekkelijker maken dan z’n voorganger. De gebroken inval van zonlicht, de rookkolommen van recente ontploffingen, haarden van vuur en de scherpte van voertuigen en manschappen in je omgeving. Het is wat jammer dat de stijl van de graphics niet veel anders is dan in de originele GRAW, maar duidelijk is dat er hier een schep bovenop gedaan is, waarbij subtiliteiten behoorlijk wat aandacht gekregen hebben.

Voor de gameplay gelden eigenlijk dezelfde kritieken. In grote lijnen zijn er maar weinig verschillen te vinden. Nog steeds vervult je Cross-Com een grote rol in het geheel. Hierdoor zie je on-screen waar vijanden, rally-points, missiedoelen en allerlei andere combatgerelateerde aspecten zich schuil houden. Dekking zoeken en vanuit een wallhug wegdraaien en schieten neemt ook weer een prominente rol op zich, en werkt precies zoals we gewend zijn. Ook kleinigheidjes als je adem inhouden tijdens het mikken, en met een druk op de knop je mannen sturen zijn onveranderd. Zoals ik dus al zei, in grote lijnen zijn er maar weinig verschillen te vinden.

Maar evenals bij de graphics zijn het de subtiele veranderingen die in het oog springen. De manschappen die je onder bevel hebt -of het nu jouw teamgenoten, tanks of de luchtmacht is- kun je directer besturen. Houd de Right Bumper ingedrukt en je kunt vanuit hun oogpunt bevelen zoals lopen of aanvallen geven. Ook de vliegende verkennings-drone is hierdoor simpeler te besturen, je controle is gewoon veel completer.

Werkt allemaal prima, alleen er is één minpuntje. Waar tanks en vliegtuigen je soms écht door die moeilijke situaties heen kunnen trekken, wordt het tactisch inzetten van je Ghosts nergens noodzakelijk. In het begin is het aardig om gebruik te maken van flanktechnieken, maar iemand die een beetje uit de voeten kan met de besturing zal al snel merken dat je met een beetje voorzichtigheid in je eentje veel efficiënter en sneller kan zijn. Als je in een game als RainbowSix hebt gezien hoe belangrijk en hoe tof het goed inzetten van je team kan (en moet) zijn, voelen de manschappen onder jouw bevel hier ineens wat leeg aan, met weinig meer nut dan je af en toe te healen.

Maar goed, ook al doe je alles alleen, de gameplay blijft continu fier overeind staan. Dat dekking zoeken, die mannetjes omleggen en het tactische gebruik van rook- en normale granaten; het blijft allemaal verdomd bevredigend aanvoelen. De situaties waarin je in GRAW 2 komt zijn niet veel anders dan in het eerste deel, misschien is de schaal soms wat groter. Zo af en toe wordt de actie op de voet afgewisseld met een positie achter het machinegeweer van een vliegende helikopter, maar veel meer variatie in gameplay is er niet.

De solide gameplay, het slappe verhaal en de prachtige graphics zijn dus allemaal zeer consistent. Toch is GRAW 2 geen vlakke ervaring, maar weet het zo af en toe zijn uitschieters te presenteren met een Hollywood-achtige dramatiek. De game doet dit niet vaak, maar sporadisch en perfect getimed, met een combinatie van dialooog, muziek en grafische hoogtepunten.

Stel je voor dat je in je helikopter zit, en alleen maar bergwanden voor je ziet. Dan ineens zwelt de muziek op in een prachtige orkestrale uitvoering. De eerste rookkolommen doemen op achter de bergwand en dan vliegt je helikopter om de berg heen. Terwijl je commandant tussen de superbe muziek spreekt: ‘Welcome to Juarez” doemt plots het magistrale uizicht van vele anarchistische vierkante kilometers oorlog op. Het is één van de momenten dat GRAW 2 je echt kippenvel weet te bezorgen.

Sterke games als deze lijken altijd te kort, maar de campaign van GRAW 2 brengt toch echt te weinig met zich mee. 3 acts, die zich afspelen over een uurtje of 5, hoogstens 6. Vooral aangezien een groot deel van de gameplay al panklaar lag, had ik graag wat meer missies gezien. Geen man overboord echter, want nieuwe multiplayer opties maken de game waarschijnlijker langer speelbaar dan waar jij tijd voor kunt vrijmaken.

Op dit gebied is echt véél goeds gedaan. Niet alleen standaard (doch welkome) verbeteringen als graphics, settings, meer spelers en dergelijke zijn aangepast. Ook de balans, een aparte co-op campaign en toffe modes (zoals het neerhalen van heliktopers en dergelijke) laten zien dat de game op dit gebied wél de vernieuwingen heeft gehad die een volledige op zichzelf staande titel verdient.

GRAW 2 is werkelijk een monsterlijk vette game. Een combinatie van hele sterke gameplay en prachtige visuals mogen daar krediet voor nemen. Ondanks dat alles beter is dan in het voorgaande deel, moet ik als kanttekening wel aangeven dat GRAW 2 af en toe wel als een veredelde expansion-pack aanvoelt. Gelukkig is daar dan het multiplayer-aspect dat deze game zijn eigen bestaansrecht geeft, waarmee het niet in de schaduw van deel 1 blijft hangen. Petje af dus, voor een van de betere ervaringen die het hedendaagse gaming te bieden heeft!

Cijfer 8.6