PC/PS3/X360 - Prototype draait om het verhaal van Alex Mercer, de liefdesbaby die ontstond uit een gangbang tussen Altaïr (Assassins Creed), Spiderman, Hulk en die kerel van Crackdown. Dat de Hulk op die party aanwezig was is trouwens al niet zo gek. Ontwikkelaar Radical Entertainment zat namelijk ook al achter de laatste game met dit groentje in de hoofdrol. De overeenkomsten tussen beide games zijn bijkans dan ook niet op twee handen te tellen, maar dat terzijde. Alex heeft in deze game zijn eigen zandbak (lees: open wereld) om in tekeer te gaan, en laat zich dat geen tweede keer zeggen. Gedreven door een niet geheel onbekend, doch meeslepend ik-weet-niet-meer-wie-ik-ben-verhaal laat hij een spoor van vernietiging achter door Manhattan, met een bloedvergieten waar Kratos nog jaloers op zou zijn. Hij is noch superheld noch supervillain, maar wel superboos.
PC/PS3/X360 - Damnation is een FPS met platform elementen die het naast de steampunkstijl vooral moet hebben van zijn hoogte. Met veel bravoure verkondigt het de eerste shooter te zijn die de hoogte in gaat, ook wel een 'vertical shooter' zoals ze het zelf noemen. Torenhoge levels vol met.. euh.. torens.. en zo.. moeten je verleiden je tot munt geslagen vakkenvulacties van de laatste maanden om te zetten tot deze titel. Gelukkig is daar Gamert om je daarbij te adviseren, en die je in ieder geval niet om de oren zal slaan met flauwe opmerkingen zoals: "duidelijk geen hoogvlieger", "zal de top nooit bereiken" of een eerste alinea teaser in de trant van "zal het de lat hoger kunnen leggen?". Wat we je wel geven is onze ongezouten mening: "bagger", "troep" of "k*tspel van de bovenste plank", maar het zou gewoon de lading niet dekken. "Jammer", dat woord doet het prima, als je het maar genoeg zegt.
PC/PS3/X360 - "Riddick 1.5", om meteen maar met de deur in huis te vallen. De makers geven expliciet aan dat dit niet Riddick 2 is. Dat zouden ze wel erg graag willen, en dat gaan we zeker ooit ook krijgen.. maar dan moet 'Athena' het wel eerst goed doen. Zoals inmiddels gebruikelijk ligt de power of het ontwikkelteam alle feedback in een nog briljanter vervolg mag verwerken (of niet) dus bij jou, de gamert. Om hier een dikke 'Ja!' van te maken hebben ze het Assault on Dark Athena-pakket zo aantrekkelijk mogelijk gemaakt. En ik durf je nu al te verklappen dat dit ze glorieus gelukt is.

PS3/X360 - Totaal niet gehinderd door het geblindeerde fan-zijn van de gelijknamige anime of comics, maar vooral juist van goede games te houden, had ik een iets andere kijk op deze titel dan mijn buurman hier op de redactie. Zijn fonkelende ogen veranderde snel in een jaloerse blik met gefrustreerde wenkbrouwfrons toen dit doosje naar iemand ging die er eigenlijk totaal geen interesse in had. "Nieuwe hoofdredacteur, nieuwe regels jongens", hoor ik Shmorky nog roepen. Het zou de objectiviteit bevorderen. "En bij licentietitels is dat belangrijker dan bij menig ander spel!" Saimon was net weg en ik baalde ervan. Tegen het systeem aanschoppen, dat gevoel voerde nu even de boventoon. Maar goed, ik zou die review gewoon maar doen dan... Wat we niet wisten is dat onze nieuwe "Top dog" stiekem toch wel een punt had...

Xbox 350/ Ps3 - “Haal herinneringen op aan fantastische tijden en beleef je spannendste avonturen opnieuw met dit uitzonderlijke totaalpakket van meer dan 40 absolute klassiekers uit de gouden jaren van de SEGA MEGA DRIVE! Deze ongelooflijk complete topcollectie omvat heel wat van de meest legendarische ogenblikken in de game-geschiedenis. Ditmaal kun je bovendien genieten van je favoriete titels voor één of meerdere spelers in verbeterde HD-graphics voor de ultieme ervaring!” Deze tekst had zelfs Amazing Mike niet beter kunnen schrijven, als hij nog in leven was. Tijd om te kijken wat er van overblijft als je deze titel bij een gamert-journo in handen drukt..
Xbox360/Ps3 - Een dubbel gevoel is wat ik aan deze titel heb overgehouden. Waarom? Omdat je dit soort spellen kan beoordelen als fan van de reeks of als nieuwkomer. Het overkomt fans van bepaalde reeksen maar al te vaak dat zij de nieuwkomers om zich heen horen klagen over de matigheid van de titel waar zij juist zo verliefd op zijn. Een soort lekkere neuqsex met een ex die er een paar jaar geleden een stuk beter uitzag, maar wiens verval jou niet zo opvalt. Bij Silent Hill gaat dat echter niet op. Sterker nog, het dubbele gevoel is juist ontstaan omdat ik als fan meer te klagen heb dan de nieuwkomer.
PS3/X360 - Het is moeilijk om als serieuze gamert nog echt in Sonic te geloven. Na alle tergend slechte games die SEGA sinds zijn succesjaren heeft uitgespuugd denk ik niet dat veel mensen nog echt blij worden als ze de blauwe egel weer eens in de winkel zien liggen. Al is er ergens blijkbaar toch wel een slaatje uit te slaan, aangezien zijn games maar blijven uitkomen. Mikken we Sonic Unleashed meteen bij het vuil of heeft de SEGA-mascotte nu dan eindelijk zijn draai gevonden?
Als we een 'beste slechte game van 2008'-verkiezing zouden houden, dan zou Mercenaries 2 er met de hoofdprijs vandoor gaan. Zoals je hierrrr kunt lezen was de game namelijk technisch halfbakken en qua originaliteit ook al geen hoogvlieger. Maar toch, er prijkt een 8 onder de review en we schreven: 'Mercenaries 2 verdient een zuivere 8, puur en alleen dankzij het vermogen om ouderwets vermaak te bieden'. Vandaag goed nieuws dan ook voor iedereen die het met die welverdiende 8 eens is, er is downloadable content beschikbaar op Xbox Live en (sinds vrijdag) op PSN, helemaal graties tot in ieder geval 2009. De content, getiteld Blow It Up Again, bevat de nieuwe modes Urban Rampage, Death Race, Arms Race en Mercs Blitz. Bovendien zitten er nog 2 nieuwe personages in waarvan eentje heel even heel bekend was en de ander een plekje in de geschiedenisboeken heeft verdiend. Wat al die nieuwe modes eigenlijk doen? Net als de rest van Mercenaries 2, daar moet je helemaal niet teveel over nadenken. Gewoon downloaden die hap!
XBOX360-
Beste heren en dames ontwikkelaars,
Ja, U inderdaad, ontwikkelaar van (vervolgen op) spellen die gebaseerd zijn op een licentie zodat U gebruik kan maken van de bekendheid die daarmee gepaard gaat. U moet even scherp opletten nu. Naadloos aansluiten op het verhaal en/of ‘de wereld’ van de licentie KAN NAMELIJK WEL. Een uitstekend vervolg maken op een eerder deel KAN NAMELIJK WEL. Luisteren naar je fans en daadwerkelijk wat doen met hun kritiek KAN NAMELIJK WEL. Graag verzoek ik jullie deze review te lezen om vervolgens direct contact op te nemen met het ontwikkelteam van Ubisoft in de hoop dat U bij hen stage mag lopen. Budgetten, daar hebben we het niet over. Als je geld genoeg hebt om een licentie te kopen, moet je ook wat bij elkaar kunnen schrapen om een gemotiveerd en kundig team ontwikkelaars samen te stellen.
Met vriendelijke groet,
Verdi.
PC/PS3/X360 - Toen de Prince of Persia-franchise in 1999 aangevuld werd met Prince of Persia 3D waren de meeste mensen in de eerste instantie blij met de herrijzenis van een old skool held. Maar helaas, deze nieuwe Prince bleek toch wat minder cool en de game stierf uiteindelijk een roemloze dood. Toen kwam 2003 voorbij dat de geboorte van wéér een nieuwe Prince zag die met de Sands of Time liep te klooien. Zou het publiek het dit keer wel slikken? Nou en of, een betere stap van een franchise naar 3D zagen we zelden. Een nieuwe manier van platformen was een feit, evenals de bijna onaantastbare status van een hernieuwd game-icoon...
XBOX360 - ‘Goedverdoeme, komt er eigenlijk een nieuwe Banjo & Kazooie, maken die verlopen fossielen bij dat klote-Rare er een game van die niet draait om platformplezier, maar om het in elkaar flatsen van blije voertuigen! Compleet de weg kwijt die gasten...’ Was getekend, Saimon. Voordat ik de game goed en wel aangezet heb echter heeft Banjo Kazooie: Nuts & Bolts zichzelf al belachelijk gemaakt, mij belachelijk gemaakt en héél duidelijk gemaakt dat ik gewoon eens een keer m’n grote bek moet houden met dat gezeik over dingen die ik niet eens gespeeld heb. Fuck, Rare, je hebt nog gelijk ook nog. Excuses, mea culpa...
PC/XBOX360/PS3 - Dat Mirror’s Edge een bijzondere game is hoeven we hier niet meer te verkondigen. Iedereen heeft ondertussen wel een trailer gezien, een preview gelezen of ergens iets horen vallen over ‘het vernieuwende Mirror’s Edge’. Voor de leek: Mirror’s Edge is dus bijzonder. Punt. Waarom? Omdat het dingen doet die geen game ooit eerder deed. Omdat het grenzen doorbreekt. Omdat het überstijlvol van je beeld afspat en omdat het gevoelens losmaakt die je niet kent uit games. Bijzonder, maar zoals hoofdpersoon Faith gaandeweg het verhaal al stelt: that isn’t necessarily good...
PC/XBOX360 Vier ‘boekjes’ met ieder 5 hoofdstukken. Een totaal van slechts 20 levels die je ieder tussen de 10 en 30 minuten doorlopen hebt, afhankelijk van je speelstijl. Dat klinkt niet veel. Toch is het nu al de 3de keer dat ik boekje 1, hoofdstuk 2 “Subway” met knikkende knieën doorgelopen heb en toch voelt het nog steeds aan als de eerste keer. De first-person zombieknaller die het volledig van co-op moet hebben, doet namelijk iets dat ons al jaren als worstje voorgehouden werd. Tot nu dan...
PS3/XBOX360 - Tom Clancy’s boeken staan bekend om hun militaire en politieke thema’s, waarbij de focus vooral op de gebruikte tactieken ligt. In de games die op zijn boeken gebaseerd zijn is dit ook goed terug te zien. Splinter Cell, Rainbow Six en Ghost Recon zijn allemaal games met een politiek plot, waarbij de gameplay voornamelijk draait rondom het nastreven van succesvolle tactieken. Ergens was 't dan ook best vreemd dat in Ubisoft's Clancy-reeks nog nooit een RTS game was verschenen. Ik bedoel, zijn boeken zouden er de ideale achtergrond voor bieden en als je het over tactiek heb is dat genre toch wel heer en meester. Met EndWar is die RTS er dan toch eindelijk gekomen. De vraag is nu of ze het achteraf gezien toch niet beter bij shooters en stealth hadden kunnen houden...
PC/PS3/X360 – De complete CoD fanboy community ging compleet door het lint toen bekend werd gemaakt dat deel 5 weer gewoon een WOII-shooter zou worden. Moord! Brand! Er moesten koppen rollen! Het was duidelijk dat de weg die Infinity Ward met Modern Warfare in geslagen was goed beviel en dat men liever niet meer terug ging. Inmiddels is de game bijna uit en -zoals dat vaker gaat met fanboys - hoor je er nu niemand meer over. World at War is namelijk gewoon een steengoeie game geworden. Niet beter dan Modern Warfare, maar zeker Call of Duty waardig.

Xbox360 - Maandenlang heb ik matige tot mindere cijfers uit moeten delen. Hier en daar was wel een uitschietertje te vinden, maar een ‘klapper’ of ‘klassieker’ zat er niet echt tussen. En dan ineens krijg ik in korte tijd Fable II, Fallout 3 en nu ook Gears of War 2 in handen. Allen een vervolg op een toch al goed spel. Kreten als: ‘Het is een revolutie, geen evolutie’ zijn snel gemaakt (behalve bij Spore, daar mag je evolutie letterlijk nemen) en vergelijkingen met het vorige deel of concurrerende producten vliegen je ook om de oren. Hoewel het soms niet te voorkomen is, zal deze review daar grotendeels vandaan blijven. Dat je naar de winkel mag rennen voor deze sublieme shooter -met een persgemiddelde van 9.3 - zal je al wel bekend zijn. Wat wel enige uitleg vergt is waarom het cijfer onder deze review zo sterk afwijkt van dat gemiddelde...