teaser

Na een half uur
Het enthousiasme veroorzaakt door het ongewoon grimmige sfeertje dat de intro je geeft, begint na een half uur spelen wat in te zakken. De ‘blinde verliefdheid’ wordt weggeblazen door de foutjes die je langzaam maar zeker op gaan vallen. Opeens beginnen de matige graphics je op te vallen, je gaat je irriteren aan de houterige animaties van Spiderman wanneer hij niet aan het slingeren is en het ergste van allemaal... je hoort ineens Peter’s stem voor het eerst. Wat een mietje! Een stemacteur met ballen of in ieder geval eentje die zin had in deze opdracht zou eigenhandig het eindcijfer een half punt op kunnen krikken. De overige stemacteurs zijn overigens zo slecht nog niet, waarom nu net een sukkel voor de hoofddrol (geen typefout).

Na 1,5 uur
Nadat deze tijd is verstreken ben je wel gewend aan het stemmetje van spinnemans en ook de minder glimmende beelden doen je niets meer. Je hebt net met een van de eerste bazen flink staan zoenen (echt waar) en vechten tegelijk. Het aantal moves is wat verder uitgebreid, je hebt door hoe je -handmatig of automatisch- kan upgraden en willekeurig wisselen tussen je normale outfit en die zwarte waar je wat minder lief van wordt, is ook eigenlijk best wel cool. Sterker nog, het feit dat je op meerdere momenten voor de keuze wordt gesteld om het goede of het slechte pad te kiezen is best leuk gedaan. Er is veel te doen wat betreft de verschillende missies. Mensen redden uit de klauwen van boeven of dodelijke valpartijen van gebouwen verhinderen bijvoorbeeld. Rijen snipers pakken zonder een keer met je voeten ook maar iets te raken is leuk. Op zoek gaan naar de absurd vele spider-tokens zorgt er niet alleen voor dat je nog eens ergens komt, je gaat daardoor ook telkens een level omhoog en krijgt weer experience points voor je upgrades. “Helemaal zo’n slecht spel eigenlijk niet”, denk je op dit punt. Toch komt er nog een dip aan voordat je weer blij zal worden.

Na 4,5 uur
Web of Shadows is een grote Spidey-game die eens een keer niet het verhaal van een film volgt. Dit heeft de ontwikkelaar de vrije hand gegeven om met het verhaal te doen wat ze willen. Hoewel het nog steeds niet erg sterk is ( na 4,5 uur heb je dat wel door) is het ook geen regelrechte peop. Wat je na deze tijd spelen wel met excrementen besmeurt zal vinden is het repetitief karakter van de gameplay. Inmiddels heb ik zo’n 300 boeven tot moes gemalen waarvan de verschillende aanvallen die ze gebruiken maar zeer beperkt zijn. De bazen waren leuk om te doen al duurde sommige gevechten wel erg lang. Daarnaast moest ik ook wel erg vaak dezelfde move uit de kast trekken om diens energiebalk tot noppes te reduceren. De missies mogen dan wel anders lijken (sla die bende in elkaar, leer die andere bende ook maar een lesje, beuk auto’s van bendes in elkaar, maak van elke bende een bende, etc.), ze zijn het niet...

Na 7 uur
Je hebt het spel nu eenmaal gekocht (of moet het reviewen) en bent dus nog maar even doorgegaan. De neiging om het schijfje het raam uit te gooien kon je nog redelijk in bedwang houden en zelfs het idee om er op te willen spugen heb je kunnen bedwingen. Je hebt ontdekt dat New York toch wel groot is.

Hoewel de opdrachten veel op elkaar lijken en je voornamelijk aan het beuken bent is het beuken wel steeds leuker geworden. Je hebt inmiddels zoveel moves voor zowel de normale als de zwarte Spidey unlockt dat je op veel verschillende manieren te keer kan gaan. De controls heb je aardig onder de knie waardoor het vechten een bijna Zen-ervaring wordt. En het webslingeren door de stad... Oh het webslingeren door de stad. Man, dat is toch wel lekker hoor.

En dus...
Op zich ok, maar geen ‘hoogspringer’ deze Spidey. De missies lijken aanvankelijk gevarieerd, maar de oplossing ervoor is altijd beuken. Naarmate tijd verstrijkt wordt het beuken steeds leuker doordat je steeds meer moves vrij weet te spelen door de inzet van experience points. Sommige bazen zijn meer dan lastig en duren lang om te verslaan. De ene keer geniet je daarvan (wacht maar totdat je seksueel geïntimideerd wordt door een ubergeyle kat-chick) de andere keer erger je je kapot (zie; het moment dat je de zoveelste evil henchman van je af moet slaan). De nadruk in dit spel ligt op knokken en daar hebben de makers hun best voor gedaan. Als ze dat ook met de graphics en de missies hadden gedaan had dit de beste Spidey game tot dusver kunnen worden.

Cijfer: 7

Waarom een 7? Omdat elk tiende punt hoger een vals beeld van (creatieve) kwaliteit zou oproepen. Web of Shadows is dé 7-game in hart en nieren. Leuk om te spelen, maar verwacht nergens een idee of uitwerking dat noemenswaardig genoeg is om door andere ontwikkelaars overgenomen te worden. Gewoon. Leuk dus.