teaser

De ‘cliffhanger’ waar ik gisteren mee afsloot was direct de aanzet voor wat misschien de doodsteek van GT kan betekenen. Ik hoef het beestje maar bij de naam te noemen en de veteranen die al vanaf deeltje 1 meedraaien in de serie die zich ‘the real driving simulator’ noemt, draaien zich waarschijnlijk om in hun graf. Zo ‘real’ is deze ervaring namelijk niet altijd...

Auto’s die met 2 wielen in het gras knallen om vervolgens ongestoord hun snelheid omhoog te blijven jagen. Met 180 vol de vangrails inrijden omdat je er per ongeluk bent achtergekomen dat het je in die ene bocht seconden kan besparen om daarop af te stuiteren. Gebeukt worden door een auto van achter met 200 kilometer per uur een probleem? Dacht het niet, sterker nog, het bespaart je al snel een seconde. Het zijn dit soort zaken die in GT 5 Prologue nog regelmatig de kop op steken en frustreren. Want als ik GT in m’n Ps3 doe wil ik gedwongen worden perfect te rijden, en als je er dan achter komt dat dit soort onwerkelijkheden sommige races bepalen (ook al is dat in je voordeel) dan is dat thuiskomen van een zure kermis.

Veel van wat ik gister geschreven heb en ook het bovenstaande is een behoorlijk dooddoener, waardoor hetgeen ik nu ga zeggen ook niet helemaal op z’n plaats lijkt. Maar de bottom line na een week full-time spelen is deze: Gran Turismo is nog niets van z’n magie verloren...

Want al die perfect lijkende auto’s verzamelen is nog steeds een verslavende kick die je uren achter dezelfde race kan zetten. Ondanks de grove fouten in het racen zelf, blijf ik het toch moeilijker dan ooit vinden om de controller weg te leggen. Buiten de fouten zijn namelijk zoveel goede dingen te vinden. Al duiden de feiten op compleet verkeerde physics en simulaties, tijdens het rijden voelt het gros van de races toch goed en puur. Want er is ook nog het feit dat een ervaren speler nooit van z’n leven een race zal verliezen van een beginner, dat zegt ook wel wat.

Het unlocken van alledrie de eerder genoemde klassen zorgt ook nog eens voor het vrijkomen van de S-klasse, eentje waarin de échte racefanaat zijn hart kan ophalen en de pure drang op goed te presteren kan opsnuiven alsof ie een berg racecoke op z’n bureau heeft liggen. Als racen in je bloed zit, dan zijn die eerste 3 klassen opwarming voor de S-klasse waarin GT zijn kracht weer eens laat zien, en de fan weet precies over welk onmiskenbaar gevoel ik het heb dat alleen deze serie kan oproepen.

Begrijp me niet verkeerd, dit is absoluut geen poging van een verblinde en verstokte GT-fan in wiens ogen z’n kindje niks verkeerd kan doen. GT 5 Prologue hééft gewoon een scala aan problemen waar ik oh zo graag eens een pittige discussie met de makers over zou willen voeren. Maar toch, het zegt mij ontzettend veel dat ik sinds lange tijd dat unieke gevoel van deze serie weer in handen heb, een kenner zal weten wat ik bedoel.

Na 2 lappen tekst kunnen jullie je enigszins een beeld vormen over hoe GT 5 Prologue op mij is overgekomen. Ik hoop dan ook oprecht dat het gros van de fouten aanwezig is omdat dit precies dat is: een proloog. Gran Turismo is altijd weggekomen met schoonheidsfoutjes omdat de concurrentie continu mijlenver achter is gebleven. Alleen anno 2008 zijn dit geen schoonheidsfoutjes meer en is de concurrentie zwaarder dan ooit. Van de week heb ik even kort GRID mogen spelen, één woord daarover: overweldigend. Voor Forza 2, een jaar oud, geldt precies hetzelfde. Die game is nog net zo ijzersterk en overtuigend als dat het vorig jaar was, en ik vlak het ook niet uit dat ik daar nog volgend jaar met plezier in rondrijd. Polyphony Digital, word wakker, de tijden zijn veranderd!

De hamvraag rondom deze hele proloog is natuurlijk of 45 Euro wel de moeite waard is voor een voorproefje dat nog niet af is. Helaas kan ik daar helemaal niets over zeggen in het geval van ‘de gemiddelde lezer’ (des te meer omdat ik niet in je portemonnee kan kijken). Als ik voor mezelf spreek is het een volmondige JA, eentje waar ik persoonlijk geen seconde aan twijfel. Ondanks alles is GT 5 Prologue namelijk een racetitel van een op de Ps3 ongekend kaliber. Tel daarbij op dat de kenmerkende magie nog steeds volop aanwezig is en Sony klopt mij met gemak zonder dat ik daar ooit spijt van zal hebben het geld uit m’n broek. Uren raceplezier heb ik achter de rug, en dat gaat nog wel even zo door. Al hoop ik afsluitend wél dat dit product geen kwalitatieve weerspiegeling van het echte Gran Turismo 5 is, want dat zou naast eeuwige zonde de onverwoestbaar lijkende koning wel eens op een angstig gammele troon kunnen zetten...