teaser

Uiteindelijk koop je een titel en blijk je het allemaal al een keer gezien en gedaan te hebben. Er is, echter, altijd een aspect geweest waar de meeste gamers naar uit hebben gekeken en nooit gehad hebben. De boel slopen. En dan bedoel ik ook echt slopen! Hoe vaak hebben we niet op een lastige sniper staan schieten die zich achter een klein beukeboompje had verstopt en daar volkomen veilig was, ook met zijn allen als een gek op een huis staan knallen zonder ook maar een dakpan te breken. Dit is zo oud als Wolfenstein 3D en we zijn het gewend. Dit behoort volgens Dice tot het verleden. In de shooter Black konden we er al een beetje van proeven, maar nu BF:BC gearriveerd is kunnen we gaan schransen en geloof me, je zal je vingers er bij aflikken.

De nieuwe Frostbite Engine zorgt ervoor dat er bijna geen veilige plekjes meer zijn, de bovenste verdieping van een huis is geen paradijs meer voor "Campers" maar een Deathtrap. Een welgeplaatste granaat en de complete muur verdwijnt, nog een granaat en de Camper verdwijnt, opgeruimd staat netjes. Dit concept waarbij (vrijwel) alles kapot kan, werkt. Als je deze game gespeeld hebt, wil je niks anders meer, games die je hierna speelt en deze feature niet hebben zullen snel als verouderd aanvoelen. Dit doen ze goed bij Dice en zal, hopelijk, snel door andere ontwikkelaars overgenomen worden.

Zoals alle Battlefield games blinkt ook deze uit in de multiplayer en is de single player een verplicht nummer, hoe hard ze dat altijd ook ontkennen.

Dus met Bad Company wederom een nieuwe poging om een interessante single player neer te zetten. Ik heb hem nog niet uitgespeeld maar het mag gezegd worden, het is een redelijke poging. Het heeft in ieder geval een paar leuke elementen zoals uitgestrekte velden, een redelijk doorlopende verhaallijn en vele, vele objecten om met de grond gelijk te maken. Het verhaal is welbekend, een stel uitgerangeerde militairen vindt een betere reden om te vechten en dat is goud. Losjes gebaseerd op Three Kings en Kelly`s Heroes is dit een leuke setting voor een verhaal dat zichzelf niet al te serieus neemt. Iets dat terug te vinden is in de heerlijk gortdroge "one-liners" die de karakters spuien.

Tot nu toe heb ik me er redelijk mee vermaakt, maar een reden om de game te kopen is het bij lange na niet, dan speel ik liever Call of Duty IV voor de zoveelste keer. Het blijft gewoon een feit dat als je net een paar zenuwslopende rondes online hebt gespeeld en dan een single player level begint te spelen, dit saai aandoet en je totaal geen kick krijgt van het omleggen van een paar computergestuurde tegenstanders, die het verstand van een platgereden kikker hebben.

Je koopt dit spel dus voor de multiplayer en hier wordt je op je wenken bediend. Er is duidelijk goed nagedacht over hoe ze deze langlopende reeks weer heftiger konden maken. Een van de problemen die mij nog duidelijk voor ogen staat in de vorige Battlefield voor de Xbox 360 was het moment dat je op een stukje van de map zat te knokken, het als "last man standing" wist te overleven en toen, zin in meer, om je heen keek en er niemand te vinden was, in de verte zag je wel rooksporen van raketten maar jij bent er niet bij!

Op dit soort momenten is er natuurlijk geen voertuig te bekennen en zul je met de benenwagen moeten gaan, je kon wel zelfmoord plegen maar dit gaf mij altijd een naar bijsmaakje.

Om dit te voorkomen en het tempo hoog te houden is er nu "Gold Rush" (mag ik een applaus voor Dice). Dit houdt in dat de map in vieren gedeeld wordt en je als aanvaller 2 goudkisten moet zien te vernietigen om het volgende kwadrant vrij te spelen en je een nieuwe basis te verschaffen waar voertuigen te vinden zijn. Dit klinkt simpel en dat is het ook, maar zoals vele simpele dingen werkt dit goed, erg goed.
In Gold Rush speel je dus als aanvaller of als verdediger, dit wordt na elke partij omgedraaid en geen van beide rollen zal dus snel vervelen. Een bijkomend voordeel is dat je als verdediger automatisch naar plekken gaat zoeken waar de aanvallers langs moeten komen, deze plekjes onthoudt je en als je na de ronde ineens aanvaller bent weet je gelijk ook waar je op je tellen moet passen.

Een andere verbetering zit in het klassesysteem, wie hier niet bekend mee is; je kunt, net zoals in de vorige delen kiezen uit 5 klassen met elk hun eigen wapens en gadgets:
Assault: Dit geeft je de meest evenwichtige wapens, goed, maar niet uitmuntend, op elke afstand en met natuurlijk de granaatwerper. Een hoop plezier gegarandeerd!
Demolition: Vooral diegene die van dingen opblazen houdt de enige logische keuze, geleverd met bazooka en landmijnen.
Recon: Schieten op lange afstand ten voeten uit. Wie zich liever niet tussen al die hectiek begeeft, liever een afgelegen boompje opzoekt en daar de rest van de ronde, rustig speurend naar gelegenheidsdoelen, je tentje opslaat, dit is de klasse voor jou. Gratis sniperrifle en laseraanwijzer inbegrepen.
Specialist: Voor de wat meer avontuurlijke gamers onder ons, geleverd met een SMG voor korte afstanden en een gezonde voorraad C4, ideaal voor het binnensluipen van een basis om de boel aan gort te blazen.
Support: Wie ooit Rambo of de openingscene van Saving private Ryan heeft gezien weet waar ik het hier over heb. Pure vuurkracht vanaf middellange afstanden met een Light Machine Gun ( Light??) afgerond met een Mortierstrike op afroep. Nog niet genoeg? Je kunt al je teamleden helen en alle voertuigen maken. De manier om vrienden te maken.

Al deze klassen zijn bedoeld om een evenwichtig team op poten te zetten dat moet samenwerken om de overwinning te behalen, ook hebben ze wat subtielere vormen van samenwerking ontwikkeld die af en toe verrassend leuk uit de verf komen. Een voorbeeld hiervan is dat je als Specialist een homing signal op een voertuig kunt plakken en dat eenieder die een bazooka heeft hierop kan locken. Een tank die snel achter een huis verdwijnt zal jou raket nooit zien aankomen. Dat dit online niet altijd gebeurt mag de pret niet drukken, soms gebeurt het wel en die potjes zul je niet snel vergeten.

Ook nieuw is het beloningssysteem. Nu kun je niet alleen nietszeggende medailles behalen maar ook nieuwe wapens vrij spelen. Dit werkt natuurlijk alleen als je er dan ook echt op vooruit gaat. Dit is gelukkig het geval, de verschillende wapens hebben nu echt hun eigen voordelen en nadelen. De een schiet sneller en de ander is weer nauwkeuriger. Dit geeft je de kans om het juiste wapen te vinden en hopelijk je score weer wat op te schroeven.

Is er dan niks negatiefs op te merken? Ja en nee, grafisch heb ik wel betere games gezien en er hangt een korrelige waas over je beeld dat je de indruk geeft naar een oude film te kijken. De problemen met lag zijn verbeterd maar nog altijd niet perfect. Dit zijn echter kleine dingen en ze wennen snel. Al met al is Battlefield: Bad Company een zeer geslaagd product geworden waarin het lastig is je snel te vervelen. Om de eerste vraag uit de intro te beantwoorden; Nee, BF:BC maakt je kleding lekker smeuïg rood!

Cijfer: 8.7

Geschreven door: Jeroen & Verdi