specials

In de game ben je John Connor, een soldaat uit het verzet die het als zijn nobele taak ziet om de mensheid te redden. Hij neemt het op tegen de high-tech robots van Skynet en dit tracht hij te doen met behulp van nogal ouderwetse wapens, ik noem een shotgun, machinegeweer en een handjevol granaten. Een vrij oneerlijke strijd dus, beetje hetzelfde als een Palestijnse peuter die met behulp van een boomtak en drie knikkers twaalf Israëlische tanks stuk moet zien te krijgen. Onze John heeft het dus niet makkelijk, maar gelukkig heeft hij vrijwel altijd mensen om zich heen in de vorm van een eigen squad, waar je verrassenderwijs overigens totaal geen controle over hebt. In de game kan je dus niemand commanderen en tja, dat vind ik toch wel heel erg jammer. Een geboren verzetsleider die als een lerares op een Montessorischool iedereen zijn gang maar een beetje laat gaan is toch erg merkwaardig.

Op grafisch gebied kan het spel ermee door, het is geen Adriana Lima, maar het is gelukkig ook verre van Paula Udondek. Wat geluid betreft ben ik niet helemaal objectief aangezien ik een groot fan van de originele Terminator tune ben, en die er ook in zit. Wel klinken sommige wapens af en toe, en dan vooral de 'mounted' varianten, alsof je popcorn aan het maken bent. Qua vijanden zit het op papier wel snor, alle robots komen langs, al stuitte ik wel erg vaak op T-7-T's (krabachtige robot) en Aerostats (vliegende robots met een scoutfunctie). Het deed mij een beetje denken aan die eerste Tomb Raider qua diversiteit wat vijanden betreft. Je loopt een uur door een grot, schiet een otter dood, loopt nog een uur door een grot en dan is het de beurt aan een egel. Naarmate je verder speelt in Terminator Salvation komt hier gelukkig wel wat verandering in, dan stuit je bijvoorbeeld op Skinjobs (robots die op mensen lijken) en het gigantische metalen gevaarte genaamd Harvester (hieronder uit de film).

Het spel draait vooral om strategisch coveren, je maakt slidings van betonnen muur naar betonnen muur en moet vooral goed kijken waar je squadmembers zich allemaal bevinden. Zodoende is het mogelijk om de vijand van alle mogelijke kanten aan te vallen. Ikzelf ben echter meer van de dood of de gladiolen, en viel de robots het liefst zonder enige vorm van tactiek aan. Sommige wilde ik zelfs neersteken, maar die optie behoorde helaas niet tot de mogelijkheden. Blind aanvallen is in deze, maar eigenlijk ook alle andere shooters, niet de juiste methode. Oh ja, voor ik het vergeet, Christian Bale zit niet in het spel. Dus als een robot je kapot schiet krijg je niet te horen dat je een fucking amateur bent. De makers van het spel gaven als reden dat 'jij' de held van het spel bent, niet Christian Bale, dat gevoel wilde ze overbrengen, maar ik denk toch eerder dat het een geldkwestie was.

Echt uitkijken naar Terminator Salvation doe ik niet, maar helemaal de grond in boren ook niet. Het gaat een vermakelijk spel worden, maar een goed spel maak je in twee jaar, niet in achttien maanden. In dat laatste half jaartje extra heb je namelijk de tijd om de puntjes op de i te zetten en Terminator Salvation telt twee i's. De co-op mode doet het bijvoorbeeld prima, maar er is dan weer geen online co-op. Hoe dan ook, op 27 mei a.s. verschijnt Terminator Salvation voor de Xbox 360, PS3 en PC. Of we echt rode ogen van het spelen gaan krijgen weet ik niet, maar van schaamrood op de kaken is ook geen sprake.