specials

Door: Shmorky
Singularity lijkt op het eerste oog een ‘shooter met gimmick’, zoals we die zo af en toe wel eens voorbij zien komen. Een ontwikkelaar denkt slim te zijn door iets geks te doen met een bepaald gameplayelement, en daar dan vervolgens heel de game aan op te hangen. De rest van de game blijkt dan echter vaak toch wat minder om het lijf te hebben en uiteindelijk zakt het geheel als een kaartenhuis in elkaar. Voor Singularity zou die gimmick ‘tijdsmanipulatie’ zijn. En zelfs dat is al niet eens nieuw meer, TimeShift deed het bijvoorbeeld ook al eens, en ging trouwens precies volgens bovenstaande regel roemloos ten onder. Dus, is Singularity eenzelfde soort lot beschoren?

Nee, wij denken van niet. Integendeel, het zou zelfs wel eens een flinke concurrent kunnen worden voor BioShock. Goed, de een speelt zich in een onderwater-dystopie af, en de ander op een geheime Russische legerbasis. Maar als we ‘plot-heavy first person shooters’ een eigen genre mogen noemen, staan deze twee dit jaar wel met stip bovenaan. Daarbij gebruiken beide games ook de Unreal Engine waardoor ze grafisch sowieso al veel op elkaar gaan lijken. Er is dus duidelijk goed nagedacht over het verhaal van Singularity. Dat moet ook wel, want klooien met tijd brengt vaak een hoop continuïteitsproblemen met zich mee. Iets dat Lost-kijkers ongetwijfeld zullen weten.

Singularity volgt het verhaal van Nate Renko, een air-force piloot die door het Amerikaanse leger in het geheim uitgezonden wordt om een eiland net buiten de Russische kust te verkennen. Dit eiland, Katorga 12, geeft namelijk zeer vreemde stralingsniveau’s af, en men wil wel eens weten wat de Russen daar allemaal uitspoken. Als hij er eenmaal langs vliegt stort zijn straaljager om onbekende redenen neer en wordt Nate even later wakker op het eiland. Aan zijn hand heeft hij dan plotseling een soort handschoen, in de game ook wel de TMD of Time Manipulation Device genoemd. Met deze TMD heeft hij de mogelijkheid objecten voor of achteruit in de tijd te sturen (Age en Revert), op hun plek stil te zetten (Statis) en met een energiestoot weg te duwen (Impulse). Al deze dingen zul je hard nodig hebben in Singularity, de gameplay vormt zich namelijk rond het gebruik van tijd op allerlei verschillende manier. Zo zul je bijvoorbeeld sloten moeten doen verouderen zodat ze wegroesten en de deur open kan, of vergane kisten in hun oude glore herstellen zodat je eroverheen kunt klimmen. Zelf beweegt het eiland ook heen en weer in de tijd, tussen 1950 en 2010 om precies te zijn, en zul je in beide tijdsperiodes tegen de Russen moeten vechten. 'Singularity' slaat op een incident dat in 1950 veroorzaakt is door een Russische wetenschapper, en waardoor het eiland nu op en neer in de tijd reist. Je ultieme doel is om de Singularity in 1950 tegen te houden.

Afgezien van het feit dat Raven Software het mega-druk heeft met al die nieuwe titels, denken wij dat Singularity het nog wel eens ver zou gaan kunnen schoppen. De game staat momenteel gepland voor eind dit jaar.

Door: JW
Het FPS genre en Wolfenstein zijn als vader en zoon, onlosmakelijk verbonden. Ok, over dat niet alles uit het Wolfenstein-kamp altijd even indrukkwekkend was kunnen we kort en bondig zijn, maar iedere gamer heeft toch wel een zwak voor Nazi's afschieten. En niet alleen gamers trouwens, de nieuwe film van Tarantino (Inglourious Basterds, eind augustus in onze bioscoopzalen) gaat er ook al over. Maar genoeg voorspel, wat kunnen we verwachten?

In deze restart van Wolfenstein kruip je in de huid van BJ Blazkowicz, die soms in zijn eentje en soms met behulp van het verzet de Duitsers te lijf gaat. So far niets nieuws, iets anders was misschien ook raar geweest voor deze franchise. De truc in deze game is echter dat je dit alles zowel in de ‘normale’ wereld als in 'The Veil' kan doen. Deze bizarre occulte dimensie, waar BJ met behulp van een mysterieus medaillon in en uit kan stappen, legt een soort groene deken over de wereld en laat hem dingen zien en doen die normaal niet zouden kunnen. Verborgen doorgangen, aanwijzingen, dat soort werk, net of BJ opeens heel veel wortels heeft gegeten.

Deze Veil komt in eerste instantie een beetje geforceerd over; een gimmick net als Shmorky beschrijft in het bovenstaande stukje. Maar na er wat meer van gezien te hebben moet ik toch toegeven dat het uitermate goed werkt. Het geeft net dat extraatje aan de game, zonder dat de basis er slechter door wordt. Ook de effecten, zoals Veil bullet-time en een zeker energiewapen, zijn werkelijk waar een genot voor het oog. Voor de rest ziet de game er niet eens zo heel mooi uit, daar er toch weer gekozen is voor de id Tech 4 engine (aka Doom 3-engine), maar over het algemeen vind ik dat eigenlijk helemaal niet zo storend. Wat ik overigens wel storend vond was de voice-acting, het 'Allo 'Allo!'- Duits is verre van indrukwekkend. Als Raven de game verder goed afwerkt en for old times' sake misschien ook een toffe multiplayer aan de game toevoegt, kan Wolfenstein nog erg vermakelijk worden. Of het gaat knallen? Ach ja, time will tell.

Later deze week in het laatste deel van ons Activision-previewfeestje: een hands-on met Prototype.