reviews

Je moet ze de credits geven. De mensen van Namco Bandai hebben heel goed gekeken naar de trends op strategy- gebied. De dagen van enkele miezerige legertjes van 10,20 mannetjes à la Age of Empires is wel zo’n beetje voorbij. Nee, als fabrikant kun je niet meer aankomen met een paar dozijn , dat elkaar te lijf gaat. Het moet groot, groter, grootst. Als in Medieval 2 Total War met zijn tot 10.000 man tellende veldslagen. En over een paar maanden: de massa’s gemechaniseerde troepen in Supreme Commander.

Ook een trend: zaken als moraal, emotie en flanken in je rts stoppen. Gedecimeerde eenheden die op de vlucht slaan, eenheden die kwetsbaar zijn als je ze van achteren of van opzij bestormt: check. Het zit óók in het lijstje van W:MoC. Het idee was er dus, in ieder geval.

In deze game bouw je niks. Geen gedonder met barakken en ander gedoe. Hier draait het puur om het knokken. Sleutelfiguur is je heroe. Deze meneer is natuurlijk supersterk en slaat met een klap hele legers plat. Uiteraard is hij constant aan het levellen en kun je hem uitrusten met allerlei wapens en magische spullen. Maar je heroe is ook maar een mensch; hij heeft een leger nodig. Tijdens je reis over de nogal basic map, stel je het samen. In bevriende dorpjes koop je je troepen bij elkaar. Deze kunnen worden uitgerust met banners (om de moraal te verhogen), harnassen en ander wapentuig.

Heb je dan je leger bij elkaar, dan is het knokken geblazen. Dat gebeurt op specifieke punten die op je pad liggen. Je wordt dan, zoals in M2TW, getransporteerd naar het driedimensionale slagveld. Wacht, haal eerst even koffie. Want het laden gaat ont-zet-tend traag. Wij klokken: twee minuten voordat we iets zien gebeuren.

Is het dan eindelijk zover, dan zie je je leger in vol ornaat. Het moet gezegd: de eenheden zien er schitterend uit. Ze hebben de enorm fantasierijke harnassen en wapens als je tot op detailniveau inzoomt. Veelbelovend, totdat ze in actie komen. Het vechten, ziet er verschrikkelijk houterig uit. Als eenheden op elkaar in slaan; ziet dat eruit als het bronzen figuurtje in een antieke klok dat ieder uur met zijn hamertje tegen de klok ramt. Pok. Pok. 'Aaargh'.

Ook de zogenaamde strategische mogelijkheden als flanken en bestormen lijken weinig of geen effecten te hebben. Rennen je mannen als bezetenen met hun bijlen in de lucht op stilstaande soldaten af, dan verwacht je iets. Bloed. Mensen die omvallen. Maar je krijgt: niks. De eenheden reageren traag en voeren hun toneelstukje weer op.

Dan zijn er nog de bugs tijdens de gevechten. Het komt regelmatig voor dat het beeld een seconde of twintig bevriest. Of dat eenheden niet geselecteerd kunnen worden. Dat ze simpelweg niet doen wat je wilt (range-units die zomaar op hun tegenstander afstormen). Ook de path-finding in steden en dorpjes laat te wensen over.

Bij Namco Bandai hebben ze goed gestudeerd op de trends in het rts-genre. Maar dat is dan ook het enige wat ze goed deden. De animaties zijn verschrikkelijk schraal, tactiek of strategie is in minimale hoeveelheden aanwezig. Een kwestie van een game rond een populair thema op de markt plempen en hopen te cashen? Het lijkt er wel op. Bagger.

4