Universe at War: Earth Assault kan ons het eerste half uurtje maar moeilijk charmeren. Omdat de game visueel niet imponeert bijvoorbeeld, omdat het verhaal in zowel plot als dialoog rechtstreeks uit een science fiction b-film lijkt te komen, maar ook omdat het star vasthoudt aan tradities in het RTS-genre dat het afgelopen jaar een fantastische evolutie heeft beleefd. Nee, dit is geen liefde op het eerste gezicht…

Op het moment dat we als speler de controle nemen is de aarde al zo goed als overgenomen door een buitenaards ras. Vergeet een inleiding van hoe, wat, waar of waarom; het is gewoon zo. Voordat de overheersende macht echter totale controle heeft genomen verschijnt er een tweede buitenaardse partij op het strijdtoneel om de mensheid te helpen, waarna er laat in de game nog eens een derde partij aan toegevoegd worden.

De campaign mode die dit verhaallijntje verzorgt brengt daarnaast nog eens een berg cheesy dialogen met zich mee waardoor je je mag afvragen of de aanwezige b-kwaliteit niet bewust is nagestreefd met het oog op de cultfilmpjes van soortgenoot Command & Conquer. Hoe het ook moge zijn, erg bijzonder is het allemaal niet. Toch maakt ontwikkelaar Petroglyph (Star Wars Empire at War) dankbaar en origineel gebruik van de situatie door jouw de controle te geven over de 3 verschillende buitenaardse rassen. Nogal een verademing, om eens niet met de mensheid de triljoenste invasie van aliens te moeten afslaan.

Ook in gameplay brengt deze insteek interessante aspecten met zich mee. Toegegeven, in de basis houdt Universe at War star vast aan conventionele gameplay. Dat wil zeggen: verzamel resources, bouw een basis op, knal er zoveel mogelijk units uit, hou je Hero in leven en vernietig je tegenstander. Gaandeweg zit er wat meer achter deze opzet, als je bijvoorbeeld de mogelijkheid krijgt om al je units te patchen met updates en als er een soort van skill tree in het spel komt. Toch weten de 3 rassen bovenstaande conventies te doorbreken door ieder hun eigen unieke speelwijze naar het veld te brengen.

Zo zijn er de goedaardige Novus die zich richten op overmacht in aantallen door het snel produceren van vele goedkope units. Leuk foefje is de mogelijkheid om zich via energiepunten binnen no-time over de gehele map te verplaatsen. Bezetters The Hierarchy daarentegen leunen juist weer op een concept van brute kracht, uitgaande van een veel kleiner aantal enorm sterke units, met hun gigantische, bijna beeldvullende Walkers als ultieme paradepaardje. Als laatste zijn er nog de Masari, die het moeten hebben van de ultieme verdediging, waarin hun eigen gebouwen een belangrijke rol spelen.

3 verschillende kanten dus, die ook eens écht verschillend aanvoelen. De balans tussen de partijen is prima in orde en de campaign mode (die gevuld is met gevarieerde en leuke uitdagende missies) laat je ook met alledrie de rassen grondig kennismaken. Online en in multiplayer houdt de game gameplay-gewijs ook nog eens stand. De balans is zoals gezegd goed en de matches zijn tot op zekere hoogte altijd onderhoudend en bij vlagen zenuwslopend spannend. Vooral de Global Mode is wat dat betreft een aanrader. In deze Risk-meets-Defender-of-the-Crown-setting moet je verschillende landen bezet houden en dien je resources, heroes en units te managen om zo stukje bij beetje meer landen te veroveren. Heerlijk vermaak dat het gehalte tactiek naar een hoger platform tilt.

Over het algemeen raken we toch best te spreken over Universe at War, de titel weet gaandeweg het spelen in al zijn vertrouwdheid aan sympathie te winnen. Helaas is het niet genoeg om een aantal behoorlijk grote missers te verhullen.

Neem bijvoorbeeld het onvermogen om fatsoenlijk uit te kunnen zoomen. Zelfs als je maximaal uitzoomt zit je nog met je neus bovenop de actie. Een beetje veldslag wordt dan ook al direct onoverzichtelijk, aangezien de camera simpelweg te weinig in beeld kan brengen. Behoorlijk frustrerend en onvoorstelbaar dat een dergelijk grote hinderlijkheid er door de ontwikkelaar niet uitgehaald is. Deze slordigheid blijkt trouwens geen uitzondering. Zo loopt de game met alle grafische toeters en bellen op DirectX 9 meer dan prima. Op het moment dat je DX10 aanzet echter (wat niet eens zo heel veel mooier is) worden de prestaties gewoonweg slecht. Daarnaast leert een beetje surfen al dat veel mensen problemen hebben met opstarten, installeren en rare fouten die je zonder pardon uit de game kicken.

Universe at War: Earth Assault heeft ons uiteindelijk weten te charmeren met z’n gameplay. We zijn gewend geraakt aan de pulp science fiction elementen, kunnen leven met de niet-slechte graphics en zelfs het gebrek aan innovatie blijkt geen storende factor. De 3 unieke rassen en hun speelwijze, gecombineerd met de gevarieerde en toffe missies in de campaign zijn vermakelijk en goed voor zeer degelijke uren RTS-plezier. Helaas halen allerlei technische missers het eindproduct dusdanig omlaag dat we deze game niet meteen serieus nemen. Natuurlijk zorgen allerlei patches straks voor waterdicht plezier, maar een gebrekkige game als dit in de winkelrekken leggen, dat mag je als Publisher gewoon niet toelaten.

Een 7 dus voor Universe at War, die ondanks het zeer onderhoudende speelplezier (al dan niet weinig innovatief) ook enigszins een klap in het gezicht uitdeelt aan mensen die er €49.99 voor neergelegd hebben.
Reacties
Jammer dat er wel wordt gerefereert aan Command & Conquer maar dat er geen melding van gemaakt is dat Petroglyph een aantal oud-westwood medewerkers zijn die een eigenstudio opegricht hebben toen EA Westwood inlijfde. . . Of is dat iets wat iedereen al weet? Verklaart in ieder geval wel waarom het C&C achtig aanvoelt. . .
NjedVet 21-01-08 | 15:44
mijn 5 centen...
Ik vind dit spel minder dan een 7 waard.
idee is erg goed...
uitvoering een heel stuk minder!
The Hierarchy is gewoonweg kudt om mee te spelen omdat ze zoooooo sloom zijn en de add-on wapens op de walker schieten vaak niet behalve de AA.
dat 3e ras ben ik nog niet tegengekomen maar met skirmish snapte ik geen reedt wat je ermee kon.
dat light/dark is beetje vreemd verhaal.
de Novus is een gebalanceerde groep waarmee je kan spelen.
nog een minpunt van het spel is dat je max 90unit punten hebt waardoor je zo aan je max zit met units.
verder zijn de units wel gaaf gemaakt.
wat overigens ook een erg irritante bug is is dat als je op een leegstuk veld klikt je automatisch een unit selecteerd die je niet eens op je scherm ziet waardoor je die unit (die je niet door hebt dat je hem geselecteerd hebt) zomaar ergens naartoe stuurd.
(ja ik klik soms doelloos op mn linker muisknop, maar dat moet toch kunnen!)
het risk gebeuren is idd een mooie game modus die wel meer spellen mogen hebben.
.
Nog een laatste ding dat ik niet snap en dat is dat als jullie dingen zeggen zoals:
,,maar een gebrekkige game als dit in de winkelrekken leggen, dat mag je als Publisher gewoon niet toelaten."
dat in mijn ogen toch als een zwaar wegend iets leest dat je dan toch nog een 7 geeft.
Als het een beta release was had een 7 of een 8 kunnen zijn, maar zo een brakke release niet.
$_GET['IT'];?> 21-01-08 | 22:05
Hmmm.... hij leek zo veelbelovend... :(
Heiny 22-01-08 | 14:06