“Wat? Nog een Wii-make?” was de veelgehoorde reactie toen bekend werd gemaakt dat de DS versie naar de Wii zou komen. “Easy money” is een gedachte die de makers van deze doktertje-spelen-sim toegerekend kregen. Toch na de Wii-Make van Big Brain academy, een van de best verkochte Wii games (ondanks de ‘afwezigheid’ van graphics) keek menig gamer al wat positiever naar het bericht. De DS versie was tenslotte origineel en onverwacht leuk om te spelen. Met de besturing van de Wii-Mote in het achterhoofd.. zou wel eens het predicaat ‘best ok’ in de wacht kunnen slepen.
Wat is dit voor een spel? (1)
Om met het grootste nadeel te beginnen, dit spel heeft een verhaal. Zou normaal geen obstakel moeten vormen, totdat je erachter komt hoe ze het vertellen. Je bent een jonge dokter aan het begin van zijn carrière. Een relaxte zuster ontgroent je in het vak voordat je zodat je snel klaar bent voor het echte werk. Na deze tutorial wordt ze al snel vervangen door een jong zustertje, een stuk lekkerder om te zien, maar erg brutaal en veeleisend. Ze zou de gemiddelde ex-vriendin kunnen zijn.
Naast haar ontmoet je (en ben je) nog een aantal andere karakters. Alle interacties tussen deze personen vindt plaats doormiddel van, en hier komt ie, dialoog vensters. Vele, vele, vensters. Zo veel dat je al snel standaard de min-toetst indrukt. Hiermee zap je door de dialogen heen zodat het snijden meteen kan beginnen. Jammer dat dit zo kostenbesparend old-skool is uitgevoerd want het verhaal is best vermakelijk als je het geduld op kan brengen het allemaal te lezen. Ooit wel eens een typisch Japanse RPG gespeeld? Dan weet je precies wat hier bedoeld wordt. Helaas komt deze irritatie ook terug tijdens operaties en daar kan je het niet overslaan.
Wat is dit voor een spel? (2)
Scalpel, Laserscalpel, zuiger, echo, ontsmettingsmiddel, tissues, spuitje, naald en draad, pincet, ze staan allemaal tot je beschikking. Met het stickje van je Nunchuck wijs je naar een van de acht richtingen en je ziet linksonder het plaatje van je instrument naar keus, oplichten. Met slechts een simpele duimbeweging is je gereedschap geselecteerd. Zodra je uit je hoofd weet waar wat zit, is dit een erg directe en prettige manier van selecteren. Met de Wii-Mote kan je vervolgens je instrument bedienen. In beeld zie je een stipje die je moet richten op hetgeen je wilt behandelen. Van tumor tot glas verwijderen, van ontsmetten tot grote gapende wond dichtnaaien, de dokter draait er zijn hand niet voor om. De speler wel, vooral bij het verwijderen en terugplaatsen van botfragmenten (?!) zal je soepele polsen nodig hebben.
Nieuw in de mix is een defibrillator (ten opzichte van de DS versie). Om je patiënt van een stroomstoot te voorzien moet je zowel Nunchuck als Wii-Mote naar voren bewegen. Boven in beeld verschijnt een balk die telkens vol en weer leeg raakt. Zoals bij de gemiddelde golfgame moet je precies op het juiste moment op de juiste knoppen drukken voor de meest optimale stroomstoot. Geen grote toevoeging, maar wel een die de gehele ervaring net weer wat rijker maakt.
Wat is dit voor een spel? (3)
Om de steeds weer terugkerende vraag te beantwoorden; Het is de digitale versie van dokter bibber in een Animé-jasje. Zowel de grafische stijl, de dialogen als het concept ademen het bekende Japanse sfeertje uit dat in hun tekenfilms zo aangenaam domineert. Zoals het een goede Animé betaamt is de hoofdrolspeler geen gewone dokter. Hij heeft wat ze ‘The Healing Touch’ noemen. Sommige bladen/sites schrijven over deze gave alsof het iets bijzonders. Laat je niet misleiden, het is niets meer dan ‘bullit-time’. Door tijdens de operatie snel een pentagram over de patiënt zijn ingewanden te tekenen, vertraag je de tijd. Zonder deze gave zijn veel levels uiteraard niet te halen. Een beetje een vreemde toevoeging die dit spel best had kunnen missen.
En dus…
‘Best ok’ mag met een gerust hart worden geüpgrade naar ‘Best goed’. Op de een of andere vreemde manier is het leuk om in patiënten te snijden. Bovendien is levens redden, in plaat van altijd maar afknallen, ook wel eens leuk voor de afwisseling.
Ps. Het schijnt nog goed voor je te zijn ook.
Reacties
Hoever kan je gaan met die zustertjes?
Plankmis 03-09-07 | 09:12
Sorry hoor, maar dit is echt weer zo'n ruk spel. Ik heb 'm geprobeerd en was het na 3 minuten en 2 operaties al weer zat.
Hop effe een beetje strooien met de desinfecterende supergel en *tadaa* de wond is weer helemaal genezen.
Verder kan je echt niet vrolijk worden van al die ruk dialoogjes dus waarom dit een 7.5 krijgt nog is me een raadsel.
Het wordt tijd dat er goeie spellen uit gaan komen voor de WII ipv dit soort meuk...
Duckie 03-09-07 | 19:23
ff kleine correctie... je kan wel tijdens snijden met de - toets dat irritante gelul skippen.
ik vermaak me prima met deze game.
verhaal komt pas los na stuk of wat operaties want dan ga je weg bij je ziekenhuis om voor speciale organisatie te werken.
zal er niet te veel over schrijven maar is erg vermakelijk om een rare ziekte te bestrijden.
toen werd ik echt wel beetje hooked aan de game.
ik ben erg tevreden.
DonnieD 04-09-07 | 14:48
@Donnie: Dat staat ook in het stuk, eerst lezen, dan posten ;)
Plankmis 04-09-07 | 19:06
@plankmis
"Naast haar ontmoet je (en ben je) nog een aantal andere karakters. Alle interacties tussen deze personen vindt plaats doormiddel van, en hier komt ie, dialoog vensters. Vele, vele, vensters. Zo veel dat je al snel standaard de min-toetst indrukt.
Ooit wel eens een typisch Japanse RPG gespeeld? Dan weet je precies wat hier bedoeld wordt. Helaas komt deze irritatie ook terug tijdens operaties en daar kan je het niet overslaan."
is quote uit stukje.....
eerst goed lezen dan posten sukkel.....
Donnie 05-09-07 | 13:17