reviews
Tortuga: Two Treasures
Harrr! Piratengames zijn dunner bezaaid dan soepschildpadden op Texel. En toch lijken de games met zeerovers de wind een beetje in de zeilen te hebben. Pas geleden speelden we het sterke Pirates! van Sid Meier en nu is er Tortuga: Two Treasures. Een adventure game waarbij je als adjudant van Blackbeard de woelige baren over gaat. Uiteraard met een grote schat, verraad en een lekkere gouverneursdochter. Harrr!
In Tortuga heet je Thomas ‘Hawkeye’ Blythe en ben je piraat van beroep. Je bent de rechterhand van de beroemdste piraat uit de geschiedenis; de fameuze Blackbeard. De game begint direct met actie. Geen voorfilmpjes; je zit meteen op de oceaan waar je een andere boot moet enteren. Dat betekent dat je eerst de vijandige schuit zoveel mogelijk aan flarden moet schieten, totdat de boot hulpeloos ronddobbert. Dan vaar je langszij en begint het enteren. Aan boord trek je je zwaard. Versla je de kapitein, dan is het schip van jou.
En zo begint het verhaal. Er wordt (uiteraard) een mysterieuze kaart gevonden, en jij krijgt als opdracht de Engelsen af te leiden door ze de verkeerde kaart in handen te spelen. Natuurlijk gaat het faliekant mis en is er verraad en liefde en geweld en natuurlijk een dikke schat ergens op een bounty-eilandje. Maar aangezien het bij deze game draait om het verhaal, laten we het daar gewoon lekker bij.
De missies vallen uiteen in twee delen: op land en op zee. Op zee krijg je opdrachten als: verover dit schip, landt bij dit en dit eiland ongezien of vervoer dit en dit. Het besturen van je schip is gemakkelijk. Je stuurt met de richtingspijlen, door zeilen op te halen keer je sneller of rem je af. De windrichting heeft invloed op hoe hard je schuit vaart. Zodra een vijandig schip binnen het bereik van je kanonnen komt, is een simpele linkermuis klik voldoende om de kanonskogels af te vuren. Simpeler kan haast niet.
Als landrot zie je jezelf op de rug (de camera verplaats je gemakkelijk door de muis te bewegen). Aan land ben je vooral veel aan het knokken. Heel heel heel erg veel knokken; zelfs aan het begin van de game komen de hordes piraten en soldaten op je af. Het combatsysteem is simpel: links is hakken, rechts is blokken op je muis. Hier komt de joypad ondersteuning wel van pas: want je klikt je al vroeg het apelazerus in gevechten. Gaandweg leer je er diverse special moves mee. Al rondlopend pik je diverse spullen op zoals pistolen, bommen en uiteenlopende toverdrankjes. Iedere dode soldaat, piraat en uitgespeelde missie levert je dubloenen op.
Daarmee koop je aan het einde van een missie allerlei spullen. Zo kun je je schepen uitrusten met speciale kanonkogels die extra schade doen aan zeilen of aan de romp van je tegenstander. Ook kun je iets dat ‘kraken bait’ heet kopen. Gooi het in het water en binnen de kortste keren wordt het vijandige schip aangevallen door een gigantische inktvis.
Het grafische motortje, de AGEIA engine, doet zijn werk goed. Oceaan golft heel natuurlijk, het water spiegelt als in de beste Discovery docu’s. Als je schip zo door de golven klieft met op de achtergrond een glinsterend wit eilandje, dan waan je je toch even Jack Sparrow. Helemaal met de sterke en toepasselijke muziek op de achtergrond.
Maar dan botst je scheepje plotseling op zo’n typische onzichtbare muur midden op zee. Je moet omdraaien, de oceaan is op. Dat zegt alles over Tortuga. Het is een ouderwets lineaire adventure waar je vaak maar één kant op kunt. Er is een route, en daarvan afwijken kan niet. Je doorloopt dus ook alles missies precies zoals de game dat wil. Je tegenstanders zijn daarbij ook nog eens regelmatig zwaar gescript. Wanneer je bijvoorbeeld rechtsom langs een boot vaart, gebeurt er niets. Vaar je linksom dan hangt er opeens een hele armada aan je achtersteven. Ook op het land kun je gerust drie keer langs een groepje piraten rennen (lopen kan niet) totdat ze je bij een vierde keer opeens als vijand zien en dan plotseling ook van alle kanten komen aanrennen.
Het lineaire verhaal en die zwaar gescripte AI zijn doodzonde. Want Tortuga schept een lekkere sfeer die je behoorlijk betrekt bij de game. De keuze is ook vreemd. Een piratengame smeekt gewoon om grote open zeeën, talloze eilandjes en submissies die je lekker op je eigen houtje uitvoert. Een beetje varen, een beetje schieten; dat idee komt in Pirates! eigenlijk beter uit de verf. Ook iets dat afbreuk doet aan de game: de accenten. Je spreekt met een knauwerig Amerikaans accent 18e eeuwse Engelse zinnetjes uit. Het klinkt voor geen meter.
Toch is Tortuga best een prettige adventure. Het verhaal is aardig, de missies afwisselend, en de sfeer bij vlagen goed. Maar een beetje meer vrijheid had een veel betere game opgeleverd.