Naar Navigatie
POWERED BY GS© INFO

reviews

Review: Wii Music

Saimon: “Hey Verdi, heb je Wii Music al binnen?”. Verdi: “Jep..”. Saimon: “Top, ik wilde alleen nog even zeggen dat je deze langverwachte titel echt de volle aandacht moet geven. Wii Music schetst natuurlijk ook de huidige tijdsgeest, zij het goed of slecht. Het is niet zomaar een muziekspelletje”. Verdi: “Nou ik..”. Saimon: “..best zonde dat dit op veel plekken over het het hoofd wordt gezien. Wilde je iets zeggen trouwens?”. Verdi: “Nou, ik kan je vertellen hoe het komt dat..”. Saimon: “Schiet me net te binnen, je kan wel met zo’n 60 instrumenten aan de slag, wist je dat? En als het goed is mag je de klassieke Nintendo tunes in volle glorie naspelen! Ik had deze titel graag zelf gedaan, moet ik je bekennen.”. Verdi: “Saimon! Vriend! Zal ik hem je meteen opsturen?”. Saimon: “…”. Verdi: “Weet je wat, tegen de tijd dat je dit gesprek terug leest in mijn review ligt hij weer bij je op de mat”. Saimon: “Maar..”. Verdi: “In stukken!”. Saimon: “…”.

---

Inspiratieloos
Een van de dingen waaraan het ontbreekt in Wii Music is een vibe. En als je iets niet mag missen in een muziekspel... Om daar een toelichting bij te geven beginnen we met het muziekaanbod. Saimon had goed begrepen dat je onder andere oude Nintendo tunes kan naspelen op een van de 60 beschikbare instrumenten. Wat hij niet wist is dat er ook nog een sloot (in totaal 50) nummers bijzitten die rechtenvrij verkrijgbaar zijn, wat op zich al genoeg zegt. Denk hierbij aan meuk zoals “Twinkle, Twinkle, Little Star” en “Vader Jacob”. Wat voor hem ook nog niet bekend was had betrekking op de kwaliteit van de nummers. Authentieke Nintendo tunes zijn geweldig, maar om die in het oude MIDI formaat op het schijfje te zetten is net iets té authentiek naar mijn smaak. Het klinkt alsof je de inhoud van je iPod op een N64 probeert af te spelen maar dan zonder enig spoor van nummers die de laatste 20 jaar zijn geproduceerd.

WM1.jpg

Guitar loser
Ok, dat is een flauwe manier om aan te geven dat er gelijkenissen zijn met Guitar Hero. Feitelijk komt het overeen met wat ieder muziekspel doet doordat je op het juiste moment ‘iets’ moet doen. Bij Guitar Hero is dat een knopje indrukken op het moment dat een aankomende cirkel een streepje bereikt. Bij WM moet je op een knopje drukken of een bepaald zwiepje maken wanneer een voorbijglijdend lijntje een muzieknootje raakt. Toch weet WM een andere noot aan te slaan door iets te doen wat ‘die anderen’ niet doen, namelijk jouw eigen creativiteit stimuleren. Je kan de oersaaie rustige deuntjes aanvullen door te zwiepen of drukken op momenten dat het niet perse moet. Om het lekker te laten klinken is enig ritmegevoel wel een vereiste. Door deze toevoeging zou je bijna denken dat Nintendo bewust voor deze zoutloze playlist heeft gekozen.

WM2.jpg

Vier Zestig instrumenten..
..waaronder toetsinstrumenten zoals de piano, blaasinstrumenten zoals de trompet, snaarinstrumenten zoals de gitaar, slaginstrumenten zoals de steel drum (denk aan de tune van Mario Sunshine en je weet meteen welk instrument ik bedoel) maar ook een accordeon, etc.., etc.. Wat je gading ook is, je zal eerst nog een band en een bandstijl moeten kiezen voordat je de stad in mag. Eenmaal daar aangekomen mag je los gaan op de eerder genoemde reeks nummers, al dan niet doorspekt met je eigen input. WM spelers die fan worden van het spel zullen het voornamelijk om die reden zijn.

WM5.jpg

Dat is ook wel het punt waarop het spel de juiste snaar weet te raken, waar jouw eigen creatieve inbreng tot uiting komt. Voor de minigames hoef je niet in een Wii Music t-shirt rond te gaan lopen. Hoewel sommige onderdelen, zoals maestro spelen, wel aardig zijn, voldoen ze niet aan de hoge verwachting die geschept zijn door een titel als Wii Sports wel erg verslavend te maken. Zo kan je als maestro daadwerkelijk het tempo van jouw muzikanten (een waar Mii-feestje) bepalen, maar win je niet door het beter of slechter te doen, niet op je skills dus. Je wint hier voornamelijk door een epileptische aanval te simuleren.

De funfactor van Wii Sports haalt het niet al komt de presentatie aardig overeen. Iets dat je meteen terug ziet in de strakke menu’s. Er is 1 punt waarop het de kwaliteit van WS weet te overstijgen. Je kan ermee online. Dit doe je door je eigen -best aardige- muziekvideo te maken. Voorzie die van een albumhoes en zend het naar je vrienden die er vervolgens aan kunnen sleutelen zoveel ze willen.

WM3.jpg

Vier instrumenten eigenlijk dus..
Aan het begin van het spel leer je vier basisbewegingen waarmee je feitelijk alle zestig instrumenten kunt bespelen. Het frustrerende is dat het ene instrument heel makkelijk speelt (lees: goed reageert op jouw gezwiep) en het andere juist weer vrij stroef of moeilijk. Een echte tussenweg is er niet. Uitgerekend het drumstel is een van de meest lastige instrumenten die je aan moet leren. Een stuk lastiger dan een echt drumstel kan ik je uit ervaring vertellen. Wat je nodig heb: Een Wii Balance Board voor de voetpedalen, een Wii-Remote, Nunchuck, de analoge stick en D-pad (het kruisje, voor de beginners), en zo’n beetje iedere knop die je op beide controllers kan vinden. Probeer nu nog maar eens je ‘vibe’ te vinden.


[Obama & Wii Music]

[Ultimate Band - Drums]

Wie is er blij met Wii Music?
Niet de mensen die de kwaliteit van Wii Sports -maar dan in muziekvorm- verwachten. Niet de fans van spellen zoals Guitar Hero, waarbij de kreet “Easy to play, hard to master” een waarheid is en zeker niet degene die zichzelf een hard-core gamert noemt. Wie dan wel? Kinderen! Heb je van die gillende ettertjes rondlopen die het grootste genot halen uit dingen slopen en vooral veel lawaai maken? Dit is voor jou dé oplossing. Duw ze de controllers in handen en laat ze maar lekker losgaan. Het enige dat ze kunnen slopen zijn de controllers (en met een beetje pech je beeldbuis, maar dat daar gelaten). Je trommelvliezen blijven bespaard zolang je de afstandbediening niet uit handen geeft. Vooral de kleintjes zullen het leuk vinden om te zien dat hun bewegingen niet alleen visueel maar ook auditief gevolgen hebben. Dat ze het verder niet snappen of goed kunnen spelen is in dit geval van minder belang.

Cijfer: 4


Waarom een 4? Omdat Wii Music teleurstelt ten opzichte van de hooggespannen verwachtingen, de gameplay niet goed uitgewerkt is en omdat een volwassene er binnen een paar uurtjes dik op uitgekeken is. Maar ook omdat dit cijfer overeenkomt met de leeftijd die je moet hebben om er echt van te genieten.

Reacties

Een waardige Wii titel dus... Deze tekent het algehele niveau van 95% van het aanbod.

Een goede titel voor de doelgroep dus, heb zelf een xbox aangeschaft toen m'n Wii werdt geklauwd. Had mario galaxy uitgespeeld en voor andere spellen hoef ik geen Wii. En dit na jaren van Nintendo... :(

And the hits just keep on comin'......

Ik was ook Nintendo aanhanger tot en met de Cube. Ik wil best een Wii, maar om die nu alleen voor Super Smash Bros. Brawl, Paper Mario en Mario Galaxy te kopen? Nee. Waar blijft bijvoorbeeld een nieuwe Zelda? Waar normaliter ongeveer twee jaar tussen een release zit is er nu nog niet eens een nieuwe titel aangekondigd (dus weer minimaal wachten tot de E3 voordat we überhaupt iets weten) en intussen blijft de dertigste versie van dit soort gimmick troep maar toestromen.
Joehoe, Miyamoto?

@Hertogin v. Pauperen

Er zitten toch echt altijd 3 jaar tussen de Zelda titels. De nieuwe Zelda zal dus in 2009 uit komen. En Nintendo heeft aangegeven dat ze niet meer jaren voor de release gaan aankondigen maar dit pas 3 maanden of korter voor de release gaan doen. Het is dus logisch dat u nog niks van een nieuwe Zelda hebt gehoord ;)

En over Wii Music. Ik vind dat deze 'game' echt iets voor de casual gamer is, daar heeft Nintendo het ook speciaal voor gemaakt. En casual gamers vinden alles leuk, hoe slecht het spel ook is. Kijk maar een keer naar op tv naar dat programma over games voor gezinnen. Die mensenin dat programma zijn laaiend enthousiast over de meest slechtste baggergames. Laat hen plezier hebben in baggergames en zeur er niet zo over.

@Patatje Oorlog:

Ja, Gameville ofzoiets heet dat, hilarisch slecht. En dan laten presenteren door iemand van het niveautje campinglife / eigen huis en tuin.
En een racegame competitie, geheel in stijl van Top Gear, maar dan met B-sterren en soapies.

@Patatje Oorlog

3 maanden van tevoren? het voordeel is dat ik deze zelda ga vergeten tot ie bijna uitkomt, maar aan de andere kant, bij TW was het 2 jaar lang geilen op de screens ook erg...uh...geil.

Tsja, als ik op Youtube zie wat WiiOfficial er mee doet (en wat er dus mee kán) dan kan ik niet anders concluderen dan dat de reviewer het maatgevoel van een orang oetang moet hebben.

Best triest dat dit prul Big N's belangrijkste eindejaarstitel is. De fans willen hun games, zeker nu de concurrentie de schappen wel heeft weten te vullen, met volwaardige kwaliteitsgames zoals het hoort eind rond deze tijd, en na 2 jaar op de markt. Nintendo heeft met de Wii haar oude schare trouwe fans ingeruild voor een nieuwe, veel grotere doelgroep, die alles koopt wat leuk verpakt is en nog massaal ook. Vette vrouwen, bejaarden en kleuters, prima volk allemaal, maar misschien wordt het tijd om sommige producten van deze speelgoedfabrikant hier niet meer te bespreken.

ik heb er spijt van dat ik hem heb gebrand wat een ongelooflijk bager spel , je kan het niet eens een spel noemen
het is een beetje het principe van de jostiband , tong uit je bek en gaan met die banaan

@Hertogin v. Pauperen
Ik denk dat Miyamoto het te druk heeft met geld tellen.

Disclaimer: Deze post bevat subjectieve meningsvormen en is derhalve niet uitwisselbaar noch presenteert het feitelijke constateringen

Vriend van me heeft ook een Wii, jezus wat is dat een bagger console... ja toegegeven de controller met bewegingssensoren etc is leuk gevonden, maar het is allemaal zoooooooo GAY.. al die games en poppetjes, zo kinderachtig en blij.. het lijkt nergens op! Voor kinderen is het vast een leuk ding, maar de wat volwassen/serieuze gamer moet dit apparaat toch zeker links laten liggen, neem dan een PS3/Xbox of PC voor wat dat betreft..

Valt me ook op dat de Wii wel populair is bij de vrouwtjes (that figures), m'n vriendin vind het allemaal wel 'leuk'... maar goed die houden ook niet zo van het serieuze werk. Geef het een Teletubby atmosfeer en ze zijn verkocht!

Heb de Wii music gezien bij vriend van me maar heb beleefd de controller geweigerd toen ze mij aanboden..
Wii Sports is dan wel leuk en aardig, maar ook weer de graphics en sfeer is werkelijk infantiel op zn minst!

Zo dat is er uit! Er zullen vast ook wel wat games zijn die er serieus uit zien van andere producenten, maar die heb ik nog niet gezien :)

@iustus
Weet je wat het is... toen wij (:hardcore/echte gamers) dit 2 jaar geleden riepen werden we allemaal uitgelachen.
Graphics waren opeens niet meer belangrijk want je had nu echt contact met het spel bla bla bla bla... kutsukkeltjes van 14 ja.
Ondanks dat het apparaat goed verkoopt ligt ie bij de meeste mensen binnen 6 a 10 weken stil in de kast. En in diezelfde kast hebben ze 13 accesoires (x zoveel euro) liggen om net te doen alsof ze eens stuurtje of tennis racket hebben.

Ik heb me met de cube altijd wel vermaakt (vooral met de resident evils) maar een mario game kan me sinds mijn 10e niet meer warm krijgen.


@de mensen boven mij
Jullie hebben zeker een punt, de wii staat inderdaad hier, 3 meter verderop, stof te verzamelen. en behalve het occasionele potje brawl met vrienden wordt ie niet gebruikt. aan de andere kant, de zelda's en mario's van deze wereld zijn wel heel anders dan...anders. als 024 zich sinds zijn 10e niet meer warm kan krijgen hiervoor, dat heb ik medelijden, want je mist echt iets. voor het serieuze gamen zul je toch echt een pc moeten aanschaffen, I agree.

Serieus gamen....... Eigenlijk is dat pas echt zielig, n'est ce pas?

@Henkster
Jij leeft zeker nog in een ander tijdperk. Het is onderhand een grotere markt dan de film-industrie. Bovendien de mensen die in jaren 80/90 als kind zijn ingestapt omdat het toen los kwam zijn nu volwassenen of oudere jongere, die hebben al die 'grappige' en 'blije' dingetjes wel gezien. Er is een grote markt voor allerlei soorten games waaronder ook serieus geinspireerde en realistisch opgezette games. Ergo serieus had meer betrekking op de game dan op de persoon..
Voila!

De piano is een snaarinstrument ... geen 'toetsinstrument'


Zoeken

Live Forumfeed

De actieve topics uit het Gamert Forum.
Naar het forum