reviews

In die intro, direct daarna en vervolgens het hele spel door voert één aspect duidelijk de boventoon: presentatie. Samen smelten de superbe voice-acting en het script een cast bijzonder geloofwaardige karakters samen. Gezichtsanimaties munten uit, evenals de animaties van de hoofdpersoon die al rennend, springend en schietend geen moment blijk van onechtheid geeft. De omgevingen moeten op dat moment nog overdonderen; de meest prachtig groene jungles, verlaten tempels en ruïnes, idyllische panorama’s waar een ondergaande zon en gigantische watervallen geen vreemde zijn en vele andere settings die rechtstreeks uit het handboek voor avonturiers lijken te komen.

Aan een vergelijking met de Indiana Jones films valt na het spelen van deze game dan ook niet te ontkomen. Avontuur, daar draait het allemaal om. En bovendien, met een onwaarschijnlijk sterke presentatie als deze mag Uncharted zich zeker naast de productiewaarde van de betere films scharen.

Bovenstaande vergelijking is trouwens ook terug te vinden in de afwisselende gameplay die deze titel rijk is. Slingeren aan lianen, je vastgrijpend aan richels en andere uitsteeksels, aan valstrikken ontkomen die verspreid door de verschillende tempels te vinden zijn en veel, héél veel uitwisselingen van kogels tussen jou en de dodelijke concurrentie maken een breed scala aan diverse situaties op.

Gelukkig speelt dit alles over het algemeen ontzettend soepel. Het klimmen en springen werkt in ieder geval –met uitzondering van hier en daar wat onhandig camerawerk- als een droom. Een simpele druk op de knop met de analoge stick in de juiste richting en Nathan beklimt á la Assassin’s Creed de meest onbegaanbare muren.

Het gaat zelfs zó fijntjes, dat ik in dit element van de game soms wat uitdaging miste. Ook de puzzels worden nooit écht moeilijk en dat is jammer. Vooral aangezien dit toch het sterkere aspect is had ik graag wat meer diepgang gezien, in plaats van alleen een gemakkelijke hint die binnen no-time resulteert in het oplossen van een ‘draai deze standbeelden de goede kant op’ raadsel. Maar goed, hinderlijk gemakkelijk wordt het nooit en gelukkig kent het andere gezicht van deze game wel weer een behoorlijke portie uitdagendheid.

Want op het zogenaamd verlaten eiland lopen honderden piraten en huurlingen rond die allemaal in dienst zijn van jouw concurrentie en daarmee ook niet te beroerd om wat lood in je lichaam te pompen. Ontelbare keren is ze dat gelukt ook overigens, zo wat ben ik vaak doodgegaan zeg. Natuurlijk, overal is met een druk op de knop wel dekking te vinden, maar je vijanden schieten feilloos met scherp waardoor elke kogel doel raakt als je niet in je dekking zit. Daarnaast hebben je tegenstanders op den duur net iets teveel kogels nodig voordat ze gevloerd zijn, terwijl jij binnen een paar tellen onoplettendheid het loodje legt. Toegegeven, dit hint soms naar frustratie, maar aangezien ik allang blij was dat de game als geheel geen makkelijk uit te voeren kunstje was nam ik het zonder meer voor lief.

Als ik minpunten zou moeten noemen –die vanwege de waarde als totaalpakket weinig voorstellen- dan is het de balans wel. Te weinig uitdaging/diepgang en een te lage frequentie van het pure avonturieren, terwijl juist het tegenovergestelde waar is voor de actievolle momenten. Maar ach, zoals gezegd vormt het wel een prachtig totaalpakket.

Je vijanden reageren goed op de omgeving en zullen je meermalen efficiënt proberen te flanken. Ze zijn absoluut niet dom en het blijft leuk als zo’n knakker tegenover je realistisch reageert op een geplaatste kogelinslag in het lichaam (leuk effect: schiet iemand in z’n tenen!). Het levert een stel uiterst pittige shoot-outs op, die wel weer een heerlijk gevoel van voldaanheid geven als het eenmaal voorbij is.

Het allerbelangrijkste wat ik jullie mee kan geven over deze titel en waar gamen uiteindelijk om draait, is dat alles wat je doet fun is. Ja, ik heb me keer op keer vermaakt om al rennend, springen en slingerend de gevarieerde omgevingen te bedwingen. Ja, ik heb me keer op keer –al was het soms met nodige vloeken- vermaakt met het neerschieten van de hordes snipers, raketafschietende en flankende bad guys. Dat die dingen allemaal nog eens gecombineerd worden met fantastische graphics en een high value verhaalijn; tjah, erg mooi meegenomen toch?

Het behalen van medals (zeg maar gerust achievements, toevalligerwijs zijn er in dit geval óók 1000 punten te behalen) draagt net als de speelbaarheid nog eens bij aan de replay-waarde van deze game.

Uncharted: Drake’s Fortune is een game uit het boekje geworden. Niet eens uit een hoe-maak-ik-een-goede-game-boekje, maar voornamelijk uit het wat-is-avontuur-boekje. High value is dan misschien wel het woord waar ik echt naar op zoek ben tijdens het beschrijven van deze game. Uitstekende uitwerking, fantastische gameplay en een onvergetelijk verhaal doordrenkt in avontuur. Dit is dé game waar ik al sinds de eerste Tomb Raider op zat te wachten en een soms wat falende balans doet aan het eindproduct dan ook verdomd weinig af!

Cijfer: 9