Slechts één keer in mijn leven ben ik ervan beschuldigd de ‘motoriek en game-feeling van een tante Sidonia’ te hebben. Het was iets meer dan 2 jaar geleden, volgens mij was het de 2e review die ik hier op Gamert schreef nadat ik nog geen maand eerder was begonnen. Ik gaf Top Spin 2 een 6.5 en daar waren mijn nieuwe vrinden reaguurders het absoluut niet mee eens. Kritiek alom, maar achteraf zou ik geen tiende puntje hoger gegeven hebben aan die baggergame. Mijn angstgegner is echter herrezen uit het verleden, om me weer te komen plagen in een nieuwe vorm: Top Spin 3.

Met Top Spin 3’s timing is in ieder geval maar weinig mis. De game komt uit een jaar nadat we een fatsoenlijke tennisgame hebben zien verschijnen, namelijk Virtua Tennis 3. Daarover gesproken overigens, dat was natuurlijk het toppunt van arcade. Heerlijke arcade om met vrienden te doen, maar wars van veel vormen van realisme. Zo doken de spelers succesvol naar elke bal, was het een grote opgave om de bal niet binnen de lijnen te houden en tegen de computer was er ook maar bar weinig sprake van tegenstand.

Hoe anders is het nu Top Spin 3 op de markt verschijnt, een game die maar één doel voor ogen heeft: de meest realistische tennis-simulator worden. Je leest het goed, dit is geen game voor het vermaak van de plebs. Dit is een product waar alleen de echte doorbijter, de bikkel, het talentje en de masochist met teveel tijd om handen van zal genieten. En dan nog, dat genieten komt pas na vele blaren, kapot gegooide controllerts (de telling staat hier ondertussen op 2), uren oefening en vele, vele verliespartijen.

Even alle standaardmeuk als exhibition, tournooien en dat soort dingen buiten beschouwing latende, is de career mode hét offline paradepaardje van Top Spin 3. Creëer een eigen karakter met de meest uiteenlopende opties, speel een paar partijen tegen studenten pikkies die met het grootste gemak van de hand te doen zijn, eindig met een toernooitje en stroom zo het jaarseizoen voor junioren in. So far so good, al vonden we de game tot op dit punt een beetje gemakkelijk. Service in de buitenhoek, de return diep de andere hoek in slaan en je punt is binnen. Trapt iedereen in, niets meer aan doen. Maar dan begint je eerste seizoen, kun je elke maand op de kalender kiezen uit een hard- of easy-toernooi en moet je als eerste zien te eindigen op de ranglijst aan het eind van het jaar. Succes...

De overgang tussen die eerste partijen en toernooien naar je allereerste seizoen is een lastige. Geen brug te ver, nee, dat is een heel land te ver. Pittige moeilijkheidsgraad? Geen probleem, maar een iets minder steile leercurve was geen overbodige luxe geweest. Hetzelfde geldt voor de moeilijkheidsgradaties. Wij speelden maar continu op normal in dat eerste seizoen, aangezien easy veel te makkelijk was en hard simpelweg te hoog gegrepen. Dat had dus allemaal wel iets dichter bij elkaar mogen liggen.

Maar goed, frustratie alom dus, want de kans is groot dat je die eerste toernooien van het seizoen geen enkele keer de finale bereikt, of überhaupt 2 matches achter elkaar weet te winnen. Dat lijkt frustrerend en dat is het ook. Zoals gezegd, de teller staat hier na 2 weken al op 2 kapot gegooide controllers. Maar er is één belangrijke factor die ons al deze frustratie doet vergeven, namelijk de spelwijze van Top Spin 3. Deze game doet namelijk alles goed wat een tennis-sim goed moet doen. Je moet gruwelijk goed zitten met je timing om de juiste ballen terug te slaan. Je moet precies op de goeie plek staan, de juiste slagen tevoorschijn toveren, soms ellenlange rally’s spelen op zoek naar die ene opening en daarnaast ook nog eens opletten dat je hartslag niet teveel omhoog schiet want dan ben je helemaal niets meer waard.

In dit alles werkt de besturing en de gameplay van Top Spin 3 nagenoeg perfect. Ja, het is retemoeilijk en frustrerend, maar omdat het realistisch gezien zó ongelooflijk sterk is, heb je continu die drive om te blijven volhouden en net die nodige stapjes beter te worden. Die oh zo belangrijke motivatie om beter te worden, díe ontbrak bij Top Spin 2, en die motivatie maakt alle schijnbaar onmogelijke uitdagingen in Top Spin 3 het bevechten waard. Ik kan het niet vaak genoeg zeggen, dat is allemaal te danken aan de fantastisch realistische insteek van het geheel. Niet het spel frustreert, maar jouw eigen onkunde in de eerste uren frustreert. Daarom wil je beter worden. Je wilt het spel verslaan op zijn eigen gronden!

Bovenstaande is vanzelfsprekend niet voor iedereen weggelegd, de aanhouder wint was namelijk nog nooit zo sprekende voor een game. Allemamaggies wat is het namelijk heerlijk als je eenmaal in een winning mood komt zeg. Dat zoiets gebeurt nadat je urenlang hebt gespeeld en experience stroperig bij elkaar hebt gesprokkeld om verschillende elementen van jouw speler te verbeteren, dat maakt de winst alleen maar lekkerder. Hoe harder het werk, hoe meer we de beloning op prijs stellen zeg maar.

Een ‘nadeel’ naast al dit diepe realisme is wel dat het totaal geen zin heeft om ‘even een potje tegen een maatje te spelen’. Komt er iemand langs die niet zo bedreven is in Top Spin 3 en die niet dezelfde lijdensweg als jij doorlopen hebt om te game onder de knie te krijgen, dan wordt multiplayer een behoorlijk eenzijdig en saai verhaal. Pak dan inderdaad maar Virtua Tennis uit de kast. Aan de andere kant van de medaille zien we wel weer dat multiplayer tegen bedreven tegenstanders een geweldige pot oplevert. Echt, dat competitieve, die kunde die je moet bezitten om te scoren, jullie snappen hoe lekker dat speelt met 2 man. Online kan dat overigens tot aan 4 personen, waarnaast we de nodige opties vinden die we van Top Spin gewend zijn met fijne leaderboards, toernooitjes en de rest van het bekende zooitje. Prima in orde allemaal!

Zo kudt als ik Top Spin 2 vond, zo heerlijk vind ik Top Spin 3. Natuurlijk, de game kent zijn nadeeltjes. Zo heb ik bijvoorbeeld niet eens genoemd dat de laadtijden voor elke wedstrijd op den duur gaan irriteren, dat op de tennisschool (die je eigenlijk wel moet doorlopen) sommige dingen echt heel slecht uitgelegd worden, dat de spelers niet altijd even soepel over de baan bewegen en dat de totaalervaring iets te klinisch is zonder echt emotionele hoogtepunten of huldigingen bij het winnen van een finale. Aan de andere kant heb ik ook de prachtige graphics, de nette geluidseffecten, de gevarieerde en toffe courts, de karakteristieke speelwijze van de verschillende A.I.'s en allerlei andere pluspunten links laten liggen. Want de pure gameplay op het veld, dáár draait het om bij Top Spin. En die is super. Zelden heb ik me in m'n uppie zo vermaakt met een sportgame, en zelden mochten kunde en talent zo sterk hoogtij vieren in een multiplayer beleving. Top Spin 3 is een uitstekende game waar duidelijk veel passie in verwerkt is, helaas zal niet iedereen de tijd en het geduld op kunnen brengen om hier de vruchten van te plukken. Jammer, zij missen namelijk de beste tennisgame ooit!
Reacties
Lijkt me een leuke game!
AST 07-07-08 | 11:35
De demo is erg vet. Ga het spel wel halen als ie 3 tientjes kost.
__dictatuur 07-07-08 | 12:04
Ik las hierboven al dat vergeleken met Virtua Tennis 3, deze iets meer sim is. Virtua Tennis speelt inderdaad wel lekker weg als arcade, maar het wordt zeker wel moeilijker naarmate je ranking beter wordt.
Ik vond overigens wel dat de 1080i weergave van Virtua goed is (voor een spel van 3 tientjes), welke weergave is er mogelijk met Top Spin?
eAzY E 07-07-08 | 12:20
720P
07-07-08 | 15:24
Jammer dat die demo zeer weinig bood, maar nu ik deze review lees, begin ik toch sterk te twijfelen. Van de week maar es halen dan.
crap 08-07-08 | 10:38
Het is inderdaad erg jammer dat de demo zo weinig te bieden heeft. Hierdoor kun je simpelweg geen goeie indruk krijgen van de game. Een gemiste kans, maar doordat ik de review eens goed heb gelezen ben ik van plan hem toch maar aan te schaffen. Zal vast wel goed zitten, tenminste: Saimon Says
Wesley 08-07-08 | 22:08
Looks like a great spelletje
(ook popie-jopie engels maar dan andersom)
BasPlas 10-07-08 | 17:02