reviews

Zoals tegenwoordig bij veel filmreleases het geval is, kon een game van de Teenage Mutant Ninja Turtles (kortweg TMNT) niet uitblijven. Benieuwd en enthousiast als ik was, ben ik om in de sfeer te komen maar een lekkende kelder ingedoken. Pizza aan de ene zijde, de schilpadden van vrouwlief aan de andere zijde. Shredder is inmiddels verslagen en de turtles zijn ieder zo’n beetje hun eigen weg gegaan. Nu solliciteert echter een nieuw soort kwaad naar klappen en een harde aanpak van onze groene vrienden

Ubisoft heeft vrij makkelijk het principe van Prince of persia vertaald naar TMNT, alleen helaas iets te makkelijk. Platformgames hebben allemaal het soort standaard moves die in zo’n game horen te zitten, inclusief de dubbele sprong èn het langs de muren lopen met je karakter. Bij TMNT wekt dit echter totaal geen genoegdoening op. Daar komt nog eens bij dat onze ‘tieners’ ook nogal eens de neiging hebben om tegen jouw wil in te gaan. Het maakt voor het verloop van het spel weinig uit want er zitten zoveel checkpoints in geplakt dat het bijna onmogelijk is een groot stuk van een level over te moeten doen.

Het nodige hak en slag werk wat in het spel zit is van een Spongebob Squarepants niveau. Constant op één knop drukken werkt perfect om je tegenstanders uit te schakelen. Hier schiet Ubisoft voor de tweede maal tekort om van TMNT een leuke prince of persia kloon te maken. Bang voor de tegenstanders hoef je ook niet te zijn. Deze hebben echt totaal geen intelligentie en wachten met 5 man rustig af als je lekker aan het inhakken bent op één van hun maatjes.

De combinatie van platform en vechten is in TMNT ook al niet super uitgewerkt. De levels zien er soms aardig uit maar hebben vrijwel geen diepte of uitdaging. Het gaat bij alle levels vrijwel alleen om de wendbaarheid van de turtles te laten zien, waarbij soms onmogelijke camerahoeken gebruikt worden. Op je weg door het level is het de bedoeling om munten te verzamelen die meetellen aan je gamescore van het spel. Deze munten geven ook net als bij Hans en Grietje aan welke weg je moet volgen voor het geval je verdwaald in de éénrichtingswereld van TMNT, wat niet het geval kan zijn aangezien de camerahoek precies aangeeft welke kant je op moet. Op vaste open plekken in de game kom je dan de vijanden tegen die je moet verslaan. Het is deze steeds terugkerende structuur die de game opmaakt.

De grootste doodzonde in TMNT is het uitblijven van de multplayer optie. Hoe is het in godsnaam mogelijk geweest om de game te beperken tot een singleplayer game, waardoor de broers dus vrij eenzaam door de levels heen moeten gaan. Hier komt nog eens bij dat TMNT binnen een uurtje of 5 is uit te spelen en dan een leeg gevoel achterlaat.

Bijzonder blij wordt ik niet van deze game. De nostalgie die de schilpadden met zich meebrengen is welkom. Daarnaast echter zijn de gameplay elementen teleurstellend. Breng de game gerust mee voor je kids, maar liefhebbers van wat diepgang kunnen beter voor Prince of Persia kiezen. Duidelijke zaak, de pizza is op...

5

Gastreview: Don Wes