reviews

De reden waarom ik games speel
De een moet even zijn agressie kwijt, de ander wil ontsnappen aan de realiteit, en weer een ander wil het gevoel van spanning en avontuur beleven zonder daarvoor een wereldreis te hoeven maken. Als klein kind fantaseer je dat je de meest fantastische dingen kunt doen. Supersterk zijn, kunnen vliegen, telepathie, 100m hordeneuqen met twee handen op de rug (pubertijd, en nou niet zegen dat ik de enige was?!). Wat het ook is, er is voor iedereen wel een game te vinden die zijn jeugdfantasie waar kan maken (ja zelfs die laatste, al is een beheersing van de Japanse taal dan wel een pré).

Vooral spellen zoals Super Mario en Metroid (de 8-bit versies) kon ik telkens weer opnieuw spelen. Deels omdat je niet zoveel andere spellen had, deels omdat ze 'iets' hadden wat maar niet kon vervelen. IJzersterke gameplay, telkens nieuwe dingen kunnen ontdekken, je steeds sterker en beter en bekwamer voelen, allemaal elementen die leiden tot gedachten als: "zou ik hem binnen 1 uur uit kunnen spelen?" (Mario), "kan ik dat gebied eerder al bereiken zonder de nodige upgrades?" (Metroid). En zo nog vele andere uitdagingen die je voor jezelf kon verzinnen. Shadow Complex is een spel dat precies dat 'iets' heeft, en dat je ook nadat je het uitgespeeld hebt terug in haar wereldje blijft zuigen.

Zelf uitdagingen verzinnen mag, al helpen de makers je al aardig op weg doormiddel van een paar pittige Achievements, waaronder eentje voor het vinden van álle items in het spel. En dat zijn er nogal wat! Sommige ontvouwen zich als ware breinbrekende puzzels. Ook de toevoeging van een gamemode met specifieke uitdagingen in speciaal daarvoor gemaakt maps en bijbehorende, via Xbox Live te delen scorelijsten, dragen een aardig steentje bij aan de herspeelbaarheid. Spellen als deze zijn de reden waarom ik speel en blijf spelen.

Metroid Complex
De vergelijking met het op exploratie gebaseerde Metroid is niet toevallig overigens. Het oude Metroid was een sidescolling avontuur dat je vrij rond liet lopen in een kleine wereld die alsmaar groter werd naarmate je meer uitbreidingen en wapens wist te verzamelen. Waar je eerst dat randje niet op kon, kan je met je nieuw verworven boost-laarzen er nu wel bij, dat soort zaken. SC laat je precies hetzelfde doen maar dan met de techniek van nu. Veel vettere graphics, cutscenes, sounds en muziek liggen voor de hand. Zeker als je weet dat Epic (Gears of War, etc..) en Chair (Undertow, ook op XBLA te krijgen) verantwoordelijk zijn voor het spel. Een Metroid-kloon in HD zouden vele fans waarderen, maar zou niet instant een hoog cijfer rechtvaardigen. SC doet meer dan dat.

Suggested Reality
2.5D is vaker gedaan, maar niet in dit genre en zeker niet op deze manier. Alle graphics zijn volledig in - om je vingers bij af te likken - 3D, al blijf je naar links, rechts, boven en onder lopen, klimmen, zwemmen, boosten en 'grapple hooken'. Alle manieren van bewegen dus. Schieten is een ander verhaal. Omdat de gevarieerde omgevingen in het Shadow Complex diepte hebben, kun je ook naar achtergrond schieten. Het spel krijgt op dit punt 0.1 punt aftrek omdat het niet altijd even soepel werkt. Pas wanneer je voldoende XP hebt verdiend om je nauwkeurigheid flink te verhogen is het amper nog mogelijk om mis te schieten. In het begin zul je er gewoon even aan moeten wennen. Op sommige plekken in het spel kan je een turret bemannen. Op zo'n plek schakel je vloeiend van side-scroller naar first person shooter en baal je wanneer de laatste vijand het loodje legt, het was net zo lekker.

Dé ergernis van menig gamert is het feit dat sommige games op de meest vreemde manieren je vrijheid beperken. Of je loopt tegen onzichtbare muren aan omdat je denkt ergens overheen te kunnen springen, óf je krijgt claustrofobische neigingen omdat de levels op voor de hand liggende manieren overduidelijk afgesloten zijn/worden. SC geeft je de suggestie in een gigantische hal te zijn, en dan weer in een benauwend klein gangetje, terwijl in beide gevallen de bewegingsvrijheid nooit gehinderd wordt. Zien is geloven.

Some up!
Sommige upgrades laten je meer granaten, schuimbommen of rakketten bij je dragen, andere zorgen ervoor dat je iets extra's kan, zoals boosten of grapple hooken. Dit alles zodat je gebieden kunt bereiken, en geheimen vinden die voorheen onbereikbaar waren. Dit kennen we al uit zowel de Metroid als de Castlevania-reeks. Wat SC toevoegt is een toenemend gevoel van macht. Door middel van shield-upgrades, en het vinden van steeds sterkere wapens voelen je ballen steeds groter aan, tot het punt dat je denkt onverslaanbaar te zijn. Onderschat niet hoe heerlijk dit is. Die kerel met zijn grote schild en rocketlauncher doet je in het begin van het spel in je spijkerbroek pissen, terwijl je hem later met je nieuwe powersuit van de ene naar de andere kant van het scherm laat vliegen door je kleine pink te strekken. Spelers van Crackdown weten precies hoe het voelt.

Het verslaan van vijanden wordt nooit oud, mede door de variatie waarmee je ze om kan leggen. Los van al je wapens ben je ook nog eens bekwaam in hand-to-hand combat. Je hoeft maar in de buurt van een vijand te staan en op B te drukken om een van de vele indrukwekkende moves uit te voeren. De camera komt dan eventjes dichterbij om je net even dat beetje extra voldoening te geven.

Nog zoveel meer
Wanneer je een schuimgranaat op een rooster schiet, zwelt die op en barst hij open precies zoals je zou verwachten dat hij zou doen. Kortom, gebruik van realistische physics in combinatie met een timmermansoog voor detail. Zo zijn er nog vele andere voorbeelden die niets minder dan indrukwekkend zijn. Zeker als je bedenkt dat je er maar een lousy 1200 MSP (€13.96) voor neer hoeft te tellen.

Spellen als deze verdienen eigenlijk een review dat in één zinnetje samen is te vatten. "Stop nu met lezen en ga spelen!" Omdat ik daar niet mee weg kom, is het niet minder waar. Shadow Complex is het beste spel dat ik dit jaar gespeeld heb (en nog lang zal blijven spelen). Hiermee bedoel ik niet alleen XBLA games, niet alleen X360 games maar álle games die mijn bureau gepasseerd hebben in 2009.

Cijfer: 9½