reviews

SR2 vs GTA4
Een vergelijking -hoe onterecht ook- is schijnbaar een vereiste bij een review van een titel als deze. Zaken als verhaal (zie filmpje 'Het verhaaltje' onderaan deze pagina), grootte van de spelwereld, aantal wapens, soorten voertuigen en type missies moeten voor menig gamert in een tabelletje gezet worden zodat er niet alleen tussen platformen maar ook tussen titels gestreden kan worden. Je zou bijna gaan denken dat mensen die spellen spelen een competitieve aard hebben. De vraag kan het beste door drie verschillende mensen worden beantwoord:

1. Ik heb het niet zo op dit soort spellen omdat ik ze niet ken
Ik bezit een Wii met daarbij Wii Fit en speel eigenlijk alleen als we bezoek hebben want dat is toch wel apart, zo’n activiteit als dit. Dolletjes! Het verschil tussen SR2 en GTA4 zijn voor mij alleen de letters waarvan ik niet eens weet waar ze voor staan.

2. Sandbox games rulen dik vet zwaar man! Lauwe sjit auwuuuuuh!
Ik bezit bijna iedur apparaat waarop je kan gamen behalve een PS3/X360* zodat ik dagelijks op websites zoals deze de PS3/X360* lekker af kan zeiken omdat het zo’n budapparaat is en iedereen die er op speelt is een dikke vette loezur. Voor mij is GTA4/SR2* helemaal de shit omdat het exclusief verkrijgbaar is voor de PS3/X360* en die is nou eenmaal de beste. De graphics zijn veel mooier en je kan veel meer dingen doen die leuk zijn. Dus..

* doorhalen wat niet van toepassing is

3. Ik speel graag games.
Ik bezit een of twee consoles, speel graag met vrienden van vlees en bloed al is een onbekende maar waardige online speler ook wel een leuke uitdaging. Op welk apparaat ik speel maakt me niet uit, als het spel maar leuk is. GTA4 vond ik vooral goed omdat het verhaal pakkend was en op de juiste manier werd opgebouwd. De activiteiten waren leuk en onderhoudend genoeg om het uit te willen spelen. Omdat ik hem toch al uit heb kan ik nu wel aan SR 2 beginnen. Het verhaal is beter dan het eerste deel, maar niet zo diepgaand en pakkend als GTA4. Daar staat dan weer tegenover dat het een heerlijk hersenloos knalfestijn is. Beide games speel ik graag al haal ik uit ieder spel een ander soort plezier.

Vijf jaar maakt een hoop goed anders.
Hoewel het veranderde en toch herkenbare straatbeeld een dikke make-over heeft gekregen, er een aanzienlijk ruimer assortiment aan voertuigen bij is gekomen (nu ook ter zee en in de lucht) en je een sloot aan meer en minder originele opdrachten bij is gekomen -adempauze- is er niets zo opmerkelijk veranderd als jij zelf. De hoofdrolspeler kan behoorlijk ver naar wens aangepast worden. Je kan zelfs uit je 5 jaar durende coma, sinds de tijd van het eerste deel, ontwaken als een vrouw. Een fatsige bad-ass of lekkere chick als je wilt. Gespierd, atletisch, jong, oud, cool, sullig, mooi, lelijk, brede kaken, smal bekkie wat je maar wil. Voor iedere aspect van het menselijk lichaam is wel een slider te vinden en een huids-, haar- of oogkleur te kiezen. Klein meisje met een zware mannenstem, wat jij wilt. Ontzettende relnicht, als dat je voorkeur is. Zelden heb ik een systeem gezien waarin je zo ver kan gaan als aan het begin van dit spel.

Sja-BANG!! (Flashbangs)
Het bovenstaande geluid wordt afgewisseld met ‘Pang’ (pistolen), ‘Ratatatata’ (automatische geweren), ‘Boem!’ (granaten), ‘Zzzzzzzzzzzzz’ (kettingzagen) en vele andere lekkernijen. De missies in SR2 draaien voornamelijk om over-de-top actie op een grote landjepik-kaart. Alle buurten die je in het eerste deel veroverd hebt zijn in handen gevallen van andere bendes, waaronder een groot M$-achtig bedrijf (althans, zo beweren vele forumvervuilers). Aan jou de taak om de hele stad weer paars te verven. De kleur van je bende tref je niet alleen terug in de graffiti’s die je zet maar ook in je kleding, die van je bendeleden en diens vloot aan voertuigen. Hoewel de variatie in activiteiten bijzonder goed is, blijft de overall gameplay trouw aan het vernielzuchtige. Dat de besturing zelfs zo soepel is dat je met gemak vijanden als vleesschild kan en zal gebruiken is een dikke bonus. Niet alleen het rondrennen maar ook het rondvaren, rondrijden en rondvliegen gaat intuïtiever dan Char beweert te zijn. Alles in SR2 gaat om H3 (Heerlijk, Hersenloos, Herriemaken) en laat je dat doen zonder te vloeken op de besturing.

Dikke missers..
..zijn er niet echt. Al was een cover system (weg kunnen duiken achter objecten) wel welkom geweest. Wat er wel in zit, buiten de hoofdmissies, zijn races, de verzekering bedonderen door je voor auto’s te werpen, zombies slachten met hordes en nog eens hordes tegelijk, met een parachute uit een helikopter springen en vele andere situaties waar je als gamert graag in terecht komt. En dat allemaal co-op in een wereld waarbij je ieder op de plek kan zijn die je maar wilt. Een grote open wereld waarin je samen flink tekeer kan gaan.

Zie de filmpjes om een beter idee te krijgen van waar het allemaal om draait.

En dus...
SR2 is geen GTA4...en probeert dat ook niet te zijn. Pure onversneden lol, is het. Lekker doen waar je zin in hebt zonder je zorgen te maken of je nu goed of slecht wordt, of dat je later in het spel iemand nu wel of juist niet meer tegen zal komen. Run ‘n Gun is Fun! Need I say more?

Cijfer: 8.2

Waarom een 8.2? Kom op zeg, H3 mensen. H3, en daar durven we echt niet lager aan te geven!