reviews

In de schoenen van team leader Logan Keller worden we – zoals de subtitel al verraadt – in de City of Sins, Las Vegas gedropt. Maar niet voordat we ruw uit een fout gelopen missie in Mexico City worden weggetrokken. 2 teamleden zijn nog missing in action, maar Vegas heeft op dat moment de hoogste prioriteit. Behoorlijk klote om je maten achter te laten, maar de aanwezigheid van hordes terroristen en een reus van een bom in de drukbevolkte wereldstad is ook behoorlijk relevant…

RainbowSix is praktisch de uitvinder van het ‘tactical-shooter’ genre, ook al zijn de dagen van complete missies vooraf plannen allang voorbij. Toch wordt het predikaat tactical ook in RS: Vegas weer hoog in het vaandel gedragen. Shotgun in de hand en de tegenstanders tegemoet rennen blijkt al snel dom en kansloos te zijn. Uiterst voorzichtig vorderen en gebruik makend van je 2 nieuwe teamgenoten is de aanpak die werkt.

Laat me dat even anders zeggen, het is de aanpak die perfect werk, die heerlijk te implementeren is, die soms frustreert, maar bij succes altijd bevredigt, het is de aanpak die van Vegas de beste game uit z’n genre maakt, zonder twijfel.

Eerder dan de wapens of granaten die je bij je draagt, zijn je teamleden en je inzicht bij verre het sterkste wapenfeit dat team Rainbow heeft. Met een simpele druk op de knop stuur je jouw teamleden intuïtief naar een goede plek om dekking te zoeken. Vanuit daar kun je gemakkelijk en effectief een aanval over de flanken uitvoeren. Of je er nu voor kiest om zelf die flank te bestormen, of je team het te laten doen, dankzij de perfecte A.I. van je manschappen werken beide opties prima.

Maar soms zit je niet in een hectische shoot-out, soms ben jij het die de vijand verrast. Een vijand die met een paar mannetjes sterk nietsvermoedend in een kamer wacht. Deur opentrappen en je magazijn legen? Vergeet het maar, dat kan allemaal veel subtieler.

Met een snake-cam onder de deur gluur je de kamer in, geef je aan welke terroristen als eerste het lood mogen ontvangen en zet je jouw team klaar bij de deur. Ondertussen loop je zelf naar een andere ingang van de kamer, om daar het bevel te geven aan je team voor een breach-and-clear. Zij blazen de deur eruit en stappen naar binnen, terwijl jij tegelijkertijd binnenstapt en totaal onverwachts het vuur van achter opent. Een seconde of 3, misschien 4 en de kamer is volledig ontdaan van terroristen.

Combinaties van bovenstaande tactieken zijn er eindeloos. Soms komen er onverwachts extra versterkingen binnen en duik je al snel in de dekking. Door afwisselend blindfire aan te leggen en uit je dekking te komen voor precisieschoten, hoop je de vijandelijke aanval te neutraliseren. Soms breng je dood en verderf van bovenaf, op z’n kop hangend en rappelerend. In andere situaties stuur je jouw teamleden weer naar beneden aan een touw, terwijl jij dekking geeft van bovenaf.

De game zet je voor tal van dit soort keuzes, soms pakken ze goed uit, soms loopt het helemaal mis. Maar elke keer weer is het genieten tot in elke vezel van je lichaam als het goed lukt. De actie in RB: Vegas is dan ook weergaloos en kent haast geen gelijke. Zo geeft de A.I. van de tegenstander ontzettend veel tegenstand, geloof maar gerust dat je tientallen keren het loodje legt voordat het einde van de game in zicht is.

Die moeilijkheid is juist de reden dat RainbowSix: Vegas zo enorm goed is. Want het spel frustreert nooit doordat het foutjes maakt, de besturing, implementatie van tactieken en de A.I. van je team, het werkt allemaal perfect. Het enige dat je zal frustreren is je eigen ongeduld, of het feit dat die juiste tactiek je maar niet te binnen schiet. Maar zoals al gezegd, lukt het eenmaal, dan ben je koning.

Het gebruik van chechpoints kan in moeilijke tijden als je grootste tegenstander aanvoelen, daartegenover staat een vrij vergevensgezinde opzet voor je health. Zo wordt je beeld wazig en donker naarmate je laatste ademstoot in zicht komt, maar is dit na een paar seconden rust zo weer verholpen. Het zijn beiden concepten die niet iedereen kan waarderen, maar het werkt allemaal prima en waarborgt een goede flow van de game.

Naast de waterdichte en extreem goed uitgewerkte actie, werkt zowat alles (afgezien van de verhaallijn) eromheen 100% mee om je optimaal te laten genieten. Grafisch is het een monster, die de valkuil vermijdt om qua omgevingen in herhaling te vallen. Totaal anders ingerichte casino’s, Mexico stad, de straten van Las Vegas, een grande finale op een wel heel bijzonder bouwwerk, keer op keer wordt je verrast door de setting, maar ook door de perfectie waarmee het grafisch gezien allemaal neergezet wordt. Het is tekenend voor alles in deze game, die kwalitatief gezien heel wat games ver achter zich laat.

Naast de single-player ervaring, biedt Live ook nog eens een behoorlijk goed uitgewerkt concept. Bijvoorbeeld een coöp-mode, die door het ontbreken van de verhaallijn lichtelijk als een gemiste kans aanvoelt. Maar gezien de heerlijkheid van de actie, is er met wat gebruikelijke modes nog veel plezier te behalen online. Interessant punt hierbij is de persistent character creation. Waarbij je een karakter ontwikkeld dat elke match ervaring opdoet. Het opdoen voor ervaring zorgt ervoor dat je ranking stijgt, wat weer nieuwe wapens en armor vrij speelt. Tel hierbij de gimmick op dat je met de vision camera je eigen gezicht op jouw karakter plaatst en je hebt een online game die erom smeekt om keer op keer naar terug te keren.

RainbowSix Vegas heeft mijn verwachtingen ruimschoots overtroffen, op haast elk punt. Het is één van de beste games die ik dit jaar gespeeld heb, dankzij de intense actie en de overall hoge kwaliteit van de game. Een dikke aanrader voor iedereen die een beetje geduld en een lichte voorkeur voor tactical shooting heeft. RainbowSix Vegas is daarmee de laatste troef uit de Tom Clancy serie van dit jaar, waarmee Ubisoft een onbetwiste Royal Flush in handen heeft.

Cijfer: 9.3