reviews

Eén van de grootste veranderingen dit jaar vinden we terug in de presentatie. Want naast de gewoonlijke potjes waarbij het tikken van de puck, de knallen van de bodychecks en het commentaar de audio vormen, kunnen we dit jaar ook kiezen voor de zogeheten Cinemotion mode.

Het is dan de muziek die het overneemt uit de boxen. En niet zomaar suffe liedjes, maar een heus orkest zweept op als je in de aanval bent, evenals dat het afzwakt en aankomende verdoemenis aangeeft op het moment dat de tegenstander op jouw doel afstormt. Persoonlijk ben ik wel een ‘sucker’ voor dit soort drama. De muziek past zich goed aan de situatie aan en de sfeer wordt er goed door beïnvloed.

Iets wat ook lichtelijk bijdraagt aan dat gevoel van sfeer en een extra stukje beleving weet neer te zetten is het camerawerk. De camera is namelijk een stuk gezakt, en weet precies op de juiste momenten wat dichterbij te komen, of juist uit te zoomen, om je middenin de actie te gooien. Het belangrijkste hiervan is dat het niet afdoet aan de gameplay (zoals je bij ingezoomde camera’s in voetbalgames vaak ziet), het tegendeel is eerder waar.

De volgende stap die de game gemaakt heeft op z’n weg naar next-gen, zijn natuurlijk de graphics. Om nou te zeggen dat het een indrukwekkende stap is geweest, niet echt. Sommige aspecten (zoals bijvoorbeeld het ijs en de helmen) zien er wel goed uit, maar over het algemeen is dit niet wat next-gen zou moeten zijn. Een HD-scherm maakt het geheel wel een stuk scherper, en het is ook absoluut niet zo dat het een lelijke game is, maar écht onder de indruk was ik niet.

Dan de gameplay, want daar gaat het toch eigenlijk om in sportgames. Op dit front is er niet gek veel verandert, en dat is ook logisch. Want NHL 2K7 biedt nog steeds het beste icehockey dat er te krijgen is. Vloeiende animaties, lekker spel, slimme tegenstanders én dat heerlijke gevoel van iemand de perfecte check geven.

Kleine toevoeging dit keer is een stukje pressure-management, met een druk op de knop kun je met de rechter analoge stick naar een lastige vijand wijzen. Op dat moment zullen je teamgenoten extra druk op die persoon gaan uitvoeren. Met nog een druk op de knop kun je zelf bepalen hoe groot de druk moet zijn. Aardig stukje diepgang, niet meer, niet minder. Verder zijn er nog wat motion-sensor controls toegevoegd om je manschappen mee te besturen, maar echt warm of koud werd ik er niet van.

En voor de rest is NHL 2K7 eigenlijk de game die 2K6 is, maar dan dus net even wat verbeterd op sommige fronten. Je kunt je afvragen of het de moeite waard is om deze game aan te schaffen als je 2K6 al hebt, maar kun je het geld missen, dan kan ik het je aanraden. Het is en blijft dé NHL game om te bezitten. Net even wat getweaked ten opzichte van zijn voorganger, en dus ook net zo heerlijk speelbaar in single- en muiltiplayer. Ondanks dat het gebrek aan échte vernieuwingen in dit deel voor het eerst lichtelijk merkbaar wordt, is NHL 2K7 toch onbetwist King of the Ice!

Cijfer: 7.5