reviews

Waarom nu
Al meer dan 20 jaar reis ik van planeet naar planeet om de opdrachten van de Galactische Federatie uit te voeren. Het begon met een kwalachtig wezen dat Metroid heet en het eindigt nu met Dark Samus. Mijn ‘evil-twin’ zou je kunnen zeggen. Ze is geboren uit mijn genetisch materiaal in combinatie met Phazon, een uiterst gemeen goedje. Deze materie kan als de ultieme energiebron dienen, maar raak je er mee besmet, dan verlies je snel jezelf uit het oog. Ze zeggen me dat mijn tijd is gekomen, mijn laatste (avont)uur is aangebroken, al kan ik dat moeilijk geloven. Toch is het wrang dat ik net nu besmet moet raken met Phazon en hierdoor een zekere dood tegemoet ga.

Ik heet geen Remy meer
Gelukkig ben ik dit keer niet alleen op de wereld zoals in alle andere missies die je met me beleefd hebt. Sterker nog, ik blijf niet eens op één planeet. Wanneer je begint met over mijn schouder meekijken, zijn we op een ruimteschip van de federatie. Naast de vele medewerkers die dit schip rijk is tref je ook andere ‘Bounty Hunters’ aan zoals ik. Nou ja, niet precies zoals ik. Ze hebben dezelfde status maar lijken totaal niet op me. Mensen die al langer mijn avonturen volgen weten dat ik een lekkere blondine met blauwe kijkers ben. Een superfiguur zoals ik hebben zij niet. Misschien in hun cultuur trouwens weer wel, dat kan ik niet beoordelen. Andere krachten hebben ze ook. De een kan verschillende vormen aannemen, de ander grote machines onder zijn macht krijgen. Zo hebben ze ieder wel wat.

Geheimpje
Je moet dit stukje niet lezen als je nog met me moet beginnen hoor, anders is de onaangename verrassing er af. Of het echt vervelend is moet je eigenlijk zelf maar bepalen, ik was er in ieder geval niet blij mee. Heb ik eindelijk collega’s om een praatje mee te maken, samen te vechten of bijkletsen bij het koffieapparaat op kantoor, keren ze tegen me! Niet vrijwillig overigens. Net als we met zijn vieren iets leuks aan het doen zijn komt mijn donkere alter ego de boel verpesten. Ze besmet ons alle vier met Phazon. Mijn collega’s zijn al een tijdje wakker en weer aan de slag wanneer ik na dik een maand bijkom van de aanval. De federatie heeft een manier gevonden om kracht te putten uit de Phazon die ik nu met mijn eigen lijf aanmaak. Mijn wapens zijn ZO krachtig wanneer ik in Hyper mode ga. Verslavend gewoon, erg verslavend..

Vergeet Oil of Olaz
Ik kan dan ook goed begrijpen dat mijn mede hunters over de schreef gaan. Je denkt niet echt meer helder als je deze kracht gebruikt en dat wordt steeds erger naarmate de tijd verstrijkt. In het begin kost het me wat Health en moet ik snel terugkeren naar mijn normale stand, maar later.. En wat is trouwens nog wél normaal. Direct aan het begin kun je me eindelijk eens in volle glorie zien zonder eerst uren te hoeven ploeteren. Mijn hele lekkere lijf! Later, als ik mijn vizor gebruik om objecten en wezens te scannen zie je in de reflectie van mijn helm alleen nog mijn gezicht. Veel beter nog dan op mijn laatste missie. Maar als je goed oplet zie je langzaam mijn mooie koppie (Wat?! Dat is nu eenmaal zo!) steeds meer aangetast worden. Steeds meer zwarte vegen waar geen make-up meer tegen op kan. Ik vecht nu harder dan ooit. Niet alleen om anderen te redden.. om mezelf te redden. Als ik hier geen oplossing voor kan vinden ga ik dood en erger nog, dan kan ik mijn gezicht in geen enkele kroeg meer laten zien. Zucht...en ik heb al zo weinig tijd om op stap te gaan.

Knalgoed
Maar goed, jullie zitten niet te wachten op het depressieve geraaskal van een space-babe. Tijd om 't over wat leukere dingen te hebben. Wapens! Ik vertelde je al over de enorme boost die ik krijg wanneer ik gebruik maak van Phazon. Natuurlijk heb ik nog meer in mijn arsenaal. Een paar van deze dingen –lang niet alles, dat zou zonde zijn- ga ik je verklappen. Dikke vette hittestraal! In de plaats van mijn standaardwapen ‘krijg’ ik later in mijn missie de beschikking over het ding. Hiermee kan ik ijs en zelfs metalen smelten. Echt lekker om te doen, bovendien hoef ik niet meer te wisselen van wapen en is van ammunitie zoeken geen sprake meer.

Ik kan nog steeds in een balletje veranderen om in gaatjes te komen waar geen mens is geweest. Het standaardwapen van mij kennen jullie al, raketten ook.. WACHT, ijsraketten, dat is nieuw. Schiet er eentje af en je krijg precies wat je van de naam verwacht. Naast deze (en meer dus) wapens, kun je mijn pak uitbreiden met opties zoals boost-ball, screw-attack en een energiestraal die als een soort liaan dienst kan doen.

Leuk feitje tussendoor: Met deze energiestraal kan ik nu ook objecten naar me toe trekken en zelf vijanden uit elkaar rukken. Door de die nieuwe bedieningsapparaten die jullie gebruiken om mijn missies na te spelen moet je nu ook echt de juiste bewegingen maken om het goed te doen. Niet alleen met die straal, maar ook met het openen van deuren en meer van dat soort dingen. Oh, ik vergeet bijna te vertellen wat ik nu met mijn helm kan. Ook hier klap ik niet uit de schoolbanken. Toch is er eentje die ik niet voor je achter kan houden.

Stenen omkeren
Command Vizor. Kun je mijn supercoole ruimteschip nog herinneren? Die heb ik nog steeds, alleen kan ik deze nu op afstand bedienen. Niet overal, maar op de juiste plekken kan ik het commando geven om ergens te landen, opdat ik op kan laden. Ik kan haar een doelwit laten bombarderen en ook objecten oppakken en verplaatsen. Dat gaat natuurlijk niet zomaar. Je moet wel eerst de juiste plekken vinden om mijn schip te upgraden. Net zoals je gewend bent met de uitbreidingen in mijn helm, wapens en pak. Laat geen steen omgekeerd, je zal er voor beloond worden.

De omgevingen zijn mooier dan dat ze ooit zijn geweest. Van de mensen die mijn missies virtualiseren heb ik vernomen dat je nu ook alles in breedbeeld na kan spelen en dat het er grafisch erg goed uit ziet voor het apparaat waarop je het doet. Er schijnen twee andere apparaten te zijn die het nog veel mooier kunnen, maar daar willen die makers niets van weten, al begrijp ik niet waarom.

Shop till you drop
Het zijn de eerder genoemde aardlingen die mijn avonturen omzetten in een vorm van lering en vermaak. Ze hebben me een aantal praktische dingen verteld die in hun product komen te zitten. Zelf zal ik het nooit te zien krijgen, toch zal ik ze aan jullie doorgeven. Door in deze nabootsing hard te werken kun je verschillende soorten punten verdienen. Sommigen door te scannen, andere door een bepaald aantal vijanden kapot te knallen. Met die punten kun je vervolgens in een soort winkeltje extra’s kopen zoals beeldmateriaal en muziek. Aardig, maar de echt interessante bonussen krijg je niet door goed te spelen. Tenminste, niet in de directe zin. Door goed te zijn verdien je Friend-Vouchers, die kun je dan via dat spelapparaat naar vrienden sturen zodat zij de echte interessante bonussen kunnen kopen. Daarna is het hopen dat ze net zo aardig voor jou zijn als jij voor hun. Wanneer ze dat ook zijn geweest kun je een ding kopen waarbij je zelf plaatjes van de actie kan schieten en nog een paar andere items waarvan de termen me volkomen vreemd zijn. Een daarvan is het plaatsen van ‘bumper-stickers’ op mijn ruimteschip. De afbeeldingen die je kan plaatsen zijn afhankelijk van andere simulaties die je eerder hebt gedaan. Zo noemde onder andere Zelda, Excite Truck en Wario Ware, maar er zijn er meer. Het leukste dat ik hoorde was de mogelijkheid om een poppetje van jezelf op het dashboard van mijn ruimteschip zetten.

Met vriendelijke groet..
Aardlingen, bedankt dat ik mijn verhaal mocht doen. Ik voel me nu een stuk beter nadat ik dit allemaal teruglees. Ook al lijkt het er op dat dit mijn laatste missie is en ik misschien het einde niet eens haal, een ding weet ik zeker. Jullie kunnen nog lang mijn oudere missies naspelen en deze laatste ziet er het beste uit tot nu toe, laat zich onverwacht goed bedienen en is spannender dan ooit tevoren. Bij Gamert vroegen ze aean me om deze missie een cijfer te gegeven. Misschien vind je dit wat aan de hoge kant, maar toch.. je had er bij moeten zijn.

Cijfer: 9.0

Ps. Mijn hele geschiedenis kan je Hierrrr nog eens nalezen.