reviews

OK
Het kan een kwestie van voorkeur zijn maar de controllers zonder gebruik van de Zapper gingen me beter af. Sterker nog, die bediening is vrij goed te doen. Met het knuppeltje op de Nunchuck loop je rond en met de Wii-Mote kijk je en schiet je rond. Druk op de A-knop om in te zoomen en trek aan de B-Trigger om te knallen. Het kruisje op de Wii-Mote gebruik je om van wapen te wisselen en als je het ding snel op en neer schud dan reload je. Duidelijk, makkelijk en snel te leren. Mocht het boekje de voorbeeldteksten in het begin van het spel niet voldoende zijn, dan zijn er nog de tutorial ‘missies’.

Naast de bediening is ook de manier van verhaal vertellen prettig. Wie eerder dit soort games heeft mogen spelen zal de voiceover begeleid door een reeks foto’s al snel herkennen. De combinatie van echte en gemaakte beelden zuigt je al snel in het oorlogssfeertje. De kleine details zoals het finetunen van een radio waarbij je het geluid uit het speakertje van je Wii-Mote hoort, doet daar nog even een schepje bovenop. Als je op dit punt stop met lezen en zelf niet verder kijkt dan je loop lang is, heb je een leuk spel in handen.

Zodra je wel verder kijkt ontdek je de matige graphics (in vergelijking met andere Wii games zoals Metroid Prime 3), de niet al te snuggere AI die vriend en vijand letterlijk naast elkaar laat staan terwijl alleen jij een einde aan het conflict lijkt te kunnen maken, de checkpoints die te ver uit elkaar liggen en niet ingezet worden op plekken waar ze toch echt wel logisch zouden zijn én de beperkte bewegingsvrijheid die nu eenmaal hoort bij een ‘op-de-rails’ shooter. Maar waarom zou je dit doen als überfan van WOII die ook op de Wii aan zijn Duitse trekken wil komen?

Multiplayer
Zonder Friend Code met je maten online shooter spelen op de Wii!! Klinkt goed toch? Helaas is er meer aan de hand. Je hoeft weliswaar geen Friend Code’s uit te wisselen, je moet je wel voor EA’s server’s aanmelden. Via de Wii maak je een account aan waarbij zelf het ingeven van je postcode en leeftijd verplicht is. Lekker anoniem spelen is er dus niet bij, bovendien kost het je zeker 15 minuten voordat je tot een nog ergere ontdekking komt. Je mag eerst nog even fijn je router handmatig instellen indien je daar een firewall op hebt draaien. Zo’n beetje iedere moderne router dus. De handleiding geeft maarliefst 5 verschillende IP-adressen op die je aan je forwarding-table toe mag voegen. Mocht dat allemaal geen baat hebben, dan mag je de router in DMZ-modus zetten.

DMZ modus
Mocht je niet weten wat dat is (de meeste router eigenaren zullen dit niet weten), je home router staat dan wagenwijd open voor iedereen die maar op je netwerkje wil komen gluren. Klaar met instellen van het apparaat dat je gekocht hebt omdat je dat geklooi op je PC zo zat was? Mooi, je bent nu minstens 40 minuten verder om toch een NOG ergere ontdekking te komen. De servers (het netwerk, de andere users, kies maar een variabele) zijn zo traag dat een verbinding niet tot stand wil komen. Tegen de tijd dat een dik uur verstreken is, log je uit om het nooit meer te proberen met nog maar een snel wegglippende laatste gedachte: “Op wat voor server draaien ze dit?”

En dus…
MoHH 2 is geen slecht spel.. Dat gezegd hebbende, hier mijn eigen –persoonlijke- mening. Genoeg met die tweede wereldoorlog spellen. Genoeg met instellingen freubelen, daar heb ik geen console voor. Genoeg met het verplicht geven van demografische gegevens waarvoor ik niet eens een korting krijg op het spel. Genoeg met matige graphics, zelfs voor een Wii. Genoeg met het strand van Normandië. Genoeg met Medal of Honor eigenlijk.

Bericht aan nieuwskomer in de wereld van games: Negeer het bovenstaande en tel een puntje op bij het onderstaande cijfer. @De rest: Tijd voor iets nieuws..

Cijfer: 6.0