reviews

*Spoiler alert!* zal je hier niet tegenkomen. Zelf kan ik nooit de verleiding weerstaan om dan stiekem toch even te lezen en altijd baal ik weer. Dat ga ik jullie dus niet aandoen. Wat ik wel doe is je ‘opzadelen’ met een flinke lap tekst. Voordat je gaat flamen, het is al ingekort tot twee A4tjes minder.

Verhaal, gameplay, presentatie en graphics
Dat zijn vaak de voornaamste elementen die je in een review terug moet laten komen. Toch kan ik het niet opbrengen om een simpele opsomming van deze delen te maken. Mass Effect (deel 1 uit een trilogie, zoals vrijwel alles tegenwoordig als trilogie op de markt komt) moet je nemen voor de totale ervaring die het te bieden heeft. Vrij snel aan het begin zul je namelijk ontdekken dat het spel wat langer in productie had moeten blijven.

Grafische gliches, hier en daar blijven steken achter iets dat niet zichtbaar is, het ontbreken van een filmpje tussen twee scènes door waar je 'm toch echt verwacht had omdat het wél op andere plekken wordt gedaan, je teammaten die je niet meer individueel kan plaatsen ook al werd dit in vroege filmpjes wel zo getoond, het feit dat subquests zich veelal afspelen op planeten met de zelfde layout in steeds terugkerende gebouwtjes, dat die planeten wel in vorm, tekstuur, weersomstandigheden en layout verschillen, maar toch niet zo heel verschillend zijn in werkelijkheid… het mag de pret niet drukken. Kijk kritisch genoeg en zelfs het lekkerste topmodel zal niet perfect blijken te zijn. Vergeet dit even voor nu, het staat er puur omdat het moet, omdat het zo hoort.

Lastig… als je geen keuze hebt.
Je eigen karakter ‘bouwen’ is niets nieuws. Vele games zijn hier goed in, denk maar eens aan Oblivion. Mass Effect biedt je veel mogelijkheden zoals de keuze uit man of vrouw, huidskleur, gelaatstrekken, oogkleur en ga zo maar door. Met een beetje creativiteit kan je zo’n beetje iedereen wel namaken. Nog altijd geen baanbreker. Toch weet ME zich van de rest te onderscheiden. Nog nooit heb ik een karakter zo realistisch, wat zeg ik, levensecht in beeld gezien. Bij uiterlijk alleen houdt het niet op. Je kunt uiteraard je klasse kiezen; soldaat, ‘magiër’, techneut of een van de andere drie klassen die zich meer richten op combinaties van de eerste drie. Wat wel nieuw genoemd mag worden is het kiezen van je achtergrond en levensverloop.

Ben je een vondeling afkomstig van Aarde die de kleine criminele daad achter zich laat voor een beter leven bij de Federatie? Ben je dan misschien een pionier afkomstig van een kleine kolonie op een verre planneet of zijn je ouders beide soldaten en treed je in hun voetsporen? De keuze is aan jou. Zo ook het verloop van je carrière. Wat je kiest heeft invloed op het verdere verloop van het spel. Hoe mensen op je reageren en zelfs wat voor subquests je aangeboden krijgt. Echt fantastisch als je de tijd hebt om dit spel meerdere malen te spelen. Niet alleen kan je nu juist de slechterik of goede peer uithangen (Renegade of Paragon), je kan het zelfde verhaal op een hele andere manier gaan beleven. Voor mensen die moeite hebben met kiezen is dit een ware hel. Maar goed, ook dat is lekker warm.

Praten heeft nut
Het dialoog-systeem is briljant. De filmische close-ups en verschillende cameraviews doen niet onder voor menig goede Sci-Fi serie. Weg met standaard preselecties, stiltes in gesprekken en slechte lipsync. Nog voordat jouw praatmoment komt staan er een aantal keuzes in beeld. Kies op tijd en het gesprek blijft vloeiend. Moet je nog even nadenken, geen probleem, dan verschijnt vanzelf de laatst gesproken tekst in beeld. De keuzes die je voorgeschoteld krijgt zijn niet alleen rijk, ze zijn ook dynamisch. Met het opbouwen van je karakter kan je na iedere level-up punten spenderen aan hoe goed je met wapens om kan gaan, je biotic powers (soort magie) opwaarderen en vele andere opties die je zelf kan ontdekken.

Twee van die opties zijn intimidatie en charme. Hoe meer je deze pimpt, hoe meer opties je krijgt om gesprekken anders te laten verlopen. Niet alleen dat, het zorgt er ook voor dat je betere prijzen kan krijgen bij een van de vele ‘winkeliers’ die het heelal rijk is. De makers van Jade Empire en KOTOR zitten voelbaar achter deze titel. Je herkent hun structuur maar ziet ook meteen dat ze zichzelf overtroffen hebben. Zeker wat de gesprekken betreft. Hieronder drie voorbeelden.

Boek -> Game -> Film?
“Mass Effect: Revelation” was het boek dat afgelopen mei als eerste het verhaal achter Mass Effect tot leven bracht. Voordat je in het spel de rol van Commander Shepard op je neemt in het jaar 2183, mag je eerst een avontuur beleven met de jonge David Anderson. Uiteraard vertel ik je niets over het verhaal, mocht je de verleiding niet kunnen weerstaan, scroll dan door naar de onderkant van deze pagina. Anderson kom je uiteraard in het spel weer tegen, alleen dit keer als man op leeftijd. Het boek verteld je al over de rijke geschiedenis, de vele planeten die je in het spel kan bezoeken en de dreiging die centraal staat. “The Machines are coming!” Hoewel er aardig wat jaartjes tussen spel en boek zit, sluiten ze perfect op elkaar aan. Je zou hierdoor bijna gaan denken dat de volgende stap een film is waarin het verhaal weer verder gaat. Hier is niets over aangekondigd overigens. Wel dat het spel uit drie delen zal bestaan die in een tijdsbestek van 5 jaar uitgebracht zullen worden plus het feit dat we in 2008 op minstens nog een boek getrakteerd zullen worden.

Ruimte tekort…
De tekst is nu al te lang en ik heb het gevoel nog maar net opgewarmd te zijn. Nog even heel kort de volgende puntjes dan: Naast jezelf neem je altijd twee uit de zes karakters met je mee op missies. Ieder met hun eigen specialiteiten die je zelf in kan gaan vullen. Twee zijn mensen, de rest is alien.

Je kan je wapens naar hartenlust aanpassen met een grote hoeveelheid upgrades. Zo ook je Biotics, denk hierbij aan een steeds sterkere Warp, Lift, Shield, etc… Zelfs je granaten kunnen van verschillende eigenschappen worden voorzien.

De vrijheid in het spel is ongekend evenals de grootte. Jij beslist wanneer je wat gaat doen en ook hoe je het wil gaan doen. Vanaf het moment dat ik de beginlocatie kon verlaten ben ik alleen maar subquests gaan doen. Na bijna 30 uur spelen besloot ik om de hoofdverhaallijn ‘even tussendoor’ weer eens op te pakken. Ik heb er nu 40 uur op zitten en aan mijn Achievements te zien zit ik nog maar op een kwart van het geheel.

De diepte van karakters is nog nooit zo goed uitgewerkt. Je leeft echt met ze mee, je gaat met plezier regelmatig naar ze terug om nog een praatje te maken. Kans is groot dat ze weer wat nieuws te vertellen hebben. En dat allemaal met gesproken dialogen. Er moeten duizenden zinnen in ME zitten, zo niet meer.

ME is een waar feest voor completististen. Van grondstoffen, gassen , bijzondere mineralen, alien logo’s en zeldzame artefacten, je kan je zwaar uitleven in de ruimte en op de vele planeten voordat je alles verzameld hebt.

En… en… en nu moet ik een keer stoppen, ook al valt er nog zoveel meer te zeggen. Laat de conclusie gelden en klik op de linkjes onderaan deze pagina voor als je verder de diepte in wilt gaan. Pas wel op, vanaf dat moment is het niet meer spoilerfree en ME is nou net een spel waarbij je graag en vaak verrast wil worden.

En dus…
Als Bioware een console uit zou brengen waar alleen Mass Effect op gespeeld zou kunnen worden en welke voor 1000 EUR in de winkel zou liggen, dan nog zou ik het ding gekocht hebben als ik vooraf wist wat ik nu weet. Met deze game ben je zo ontzettend lang heerlijk zoet, dat je het gevoel hebt een 3 meter hoge lolly te zijn die pas na weken lang likken iets kleiner lijkt te worden. Let op: Het onderstaande cijfer is gebaseerd op de totale game-ervaring, niet op de som der delen. Niets is perfect en ook ME ontkomt niet aan de realiteit. Dit zal er voor zorgen dat het volgende deel alleen maar NOG lekkerder is.

Cijfer: 9.5

En meer…
Informatie over het boek hierrrr
Zeer rijke bron met gamedetails hierrrr