reviews

Qua gameplay hebben Madden fans nooit veel te klagen gehad, wat keer op keer resulteert in dezelfde basis met kleine aanpassingen. Ook nu zijn het een handjevol features die ervoor zorgen dat de welbekende gameplay net wat geraffineerder aanvoelt.

Zo heb je nu de mogelijkheid met de rechter analoge stick om gemakkelijk uit wijken tijdens runs. Deze ‘hitstick’ onder controle krijgen in combinatie met het wegdraaien is een must als je lange runs door de aanstormende tegenstanders wil maken.

Een andere handige toevoeging is de mogelijkheid om tijdens de snap nét even eerder uit de startblokken te schieten dan je tegenstander. Een druk op de knop zorgt voor een snelle stap naar voren, maar doe je het te vroeg dan bega je de overtreding. Het is een minimale toevoeging, maar wel een die je tijdens elke snap scherp zal houden.

Een knelpunt van een game waarbij je team als één front moet optreden, is dat de A.I. van jouw medespelers nog steeds te wensen over laat. Slechte verdediging of een perfecte pass die niet gevangen wordt komen nog veel te vaak voor. Daarom is de nieuwe Lead Blocker Control een aardige toevoeging, waarin jij de controle neemt tijdens het zetten van een blok. Op deze manier kun je het heft in eigen handen nemen en openingen creëren die de rennende computer dan vervolgens moet induiken. Dat dit soms faalt, tjah, het blijft een A.I. probleempje.

Deze degelijke gameplay is op zichzelf staand niet meer voldoende om een next-gen game te dragen. Fans misten dan ook een hoop vorig jaar, met als grootste tegenslag het ontbreken van de Superstar mode. Na een jaartje next-gen heeft EA natuurlijk ruimschoots de tijd gehad om ook de 360 versie van Madden op niveau te brengen en dit betekent dat de alom geprezen Superstar mode nu wel aanwezig is.

Het concept van deze mode is niet zozeer gericht op het teamspel wat bijvoorbeeld in voetbalgames zo belangrijk is, maar meer op de sterallures of juist het harde werken van één persoon om de top te bereiken. Die persoon, dat ben jij.

Je begint onderaan de ladder, vers uit de collegebanken staat je een glansrijke carrière te wachten in de NFL. Een carrière die je niet zomaar in je schoot geworpen krijgt. Zo is het belangrijk om een fatsoenlijke manager in te huren, moet je een IQ test en een individueel trainingskamp afleggen alvorens je opvalt en door een team geselecteerd gaat worden.

Ook tijdens het seizoen moet je meer aspecten in de gaten houden dan alleen je prestaties op het veld. Hoe ga je om met de pers in interviews, hoe gebruik je jouw manager en in welke mate lever je commentaar op je coaches? De invloed van deze externe aspecten is naar mijn mening niet genoeg aanwezig, veel verder dan opties in menu’s gaat het dan ook niet. Toch speelt het hele circus eromheen een goede rol om in karakter te komen, om je echt die rookie te laten voelen die er alles aan doet om zijn einddoel te bereiken: The Hall of Fame.

Hoe je imago ook vorm zal krijgen, je acties op het veld laten pas echt zien uit wat voor hout je bent gesneden. Erg gaaf hierbij is de invloed van jouw speler op het team. In Superstar mode speel je namelijk over het algemeen enkel met jouw speler (als zijn team op het veld staat tenminste). Geef je strakke passes, maak je lange runs en presteer je goed, dan zal ook jouw invloed over je teammaten groeien.

Een hoge invloed zorgt er vervolgens weer voor dat je bonuspunten kan gaan inzetten tijdens de match. Meer pass-precision voor jouw sterspeler, of een hogere toughness die heel het team zal aansterken. Verpruts je de boel echter tijdens belangrijke momenten dan zal je invloed ook weer afnemen. Het is uiteindelijk een systeem wat zowel erg belonend is als (gezonde) frustratie zal oproepen. Ook al is de invloed van deze bonussen niet erg groot, het voelt heerlijk om na een perfecte 70-yard pass ineens 15 ‘invloedpunten’ te scoren, maar net zo vervelend om in de 3rd down gesacked te worden, waardoor je ineens weer het lulletje van het team wordt.

De Superstar Mode zit dit jaar sterk in elkaar, zoals we al gewend waren van voorgaande delen. Vooral het gebruik van de invloedspunten en de kleine dingetjes eromheen geven je echt het gevoel door de Footballranks heen te knokken naar de top. De Superstarmode mag iets bijgeschaafd worden, iets dieper gaan , maar met het gevoel dat het nu weet te creëren is deze feature in z’n doel geslaagd.

Madden 07 wint een hoop grond ten opzichte van zijn voorganger op de 360. De Superstar Mode en ook de franchise mode zijn weer prominent aanwezig en vervullen hun rol met verve. Ondanks dat, zou ik volgend jaar graag zien dat de invloeden van de externe aspecten wat groter worden, maar de modes scoren dit seizoen een dikke voldoende.

Ook de gameplay blijft recht overeind staan, zoals elk jaar, met wat aardige innovaties die meer controle en tactiek in de handen van de speler leggen. Op het gebied van diepgang en A.I. blijft de game ruimte bieden voor verbetering. Maar tot die tijd is het Madden zoals we het kennen, strakke controles, allures die kenmerkend zijn voor de topsport, met hier en daar misschien een tikkie meer blaffen dan bijten.

Cijfer: 8