reviews

Happy feet is, hoe kan het ook anders, gebaseerd op de gelijknamige film van Warner Bros. Om een vrouwtje het hof te maken heeft elke pinguïn zo zijn eigen liedje. Van dikke raps tot mooie balads, alles wordt uit de kast getrokken. De kleine Mumble Happy Feet heeft één klein probleem, z’n zangtalent is vergelijkbaar met dat van Jan Smit, daar versiert ie dus geen vrouwtjes mee. Zijn grote skill, tapdansen, valt niet bepaald in goede aarde en daarom groeit Mumble op als buitenbeentje van de groep.

Het verhaal dient in de game als niets meer dan een achtergrond en snel excuus om de missies te halen. Het is mooi meegenomen dat de makers al een hele setting en cast achter de hand hadden, waardoor het een stapje voor heeft op andere snel geproduceerde crapgames.

Maar goed, het is de gameplay waar het uiteindelijk om draait. Grof gezegd kunnen we Happy Feet in 3 secties opdelen. Onderwater zwemmen, een berg afracen en een muzieksequentie spelen. Eerst maar eens het onderwater zwemmen. Door de Wiimote overdwars in je handen te houden, bestuur je mumble’s lichaam onder water. Om te kunnen blijven ademen zul je door luchtbellen heen moeten zwemmen en onderweg zijn er de nodige boosts, checkpoints en hindernissen zoals afbrokkelend ijs te vinden.

Het beeld volgt een bepaalde ‘rails’ dus je hebt geen complete vrijheid, maar beweegt zo goed en zo kwaad als het gaat om de beste tijd neer te zetten of voldoende items te verzamelen. Hoe kinderlijk en gemakkelijk het ook is, dit onderwater racen brengt wel iets van fun met zich mee. Nou zul je niet gierend voor je tv staan, allesbehalve, maar het is niet heel rampzalig kudt uitgewerkt.

Het racen van een berg af gaat via ongeveer dezelfde besturing. Links, rechts en een tik naar boven om te springen. De lange bergpaden zijn bezaaid met sneeuw en ijzige stukken die wat meer snelheid opleveren. Zoals we konden verwachten zijn ook hier de nodige aspecten als een schans, nitro’s en hindernissen te vinden. Ook hiervoor geldt hetzelfde als het onderwater racen. Geen straf om een paar keer zo'n berghelling af te glijden.

De muzieksequentie brengt de aanstekelijke muziek van de film met zich mee, waarbij de gameplay vergelijkbaar is met dancedance revolution. Pijltjes komen het scherm in rollen, op de maat van de muziek is het jouw taak om vervolgens de Wii op het juiste moment de goeie kant op te doen. Helaas is hier weinig leuks aan. De nummers zijn wel te doen, maar het spelen gaat traag en is gewoon erg flauw.

En dat is eigenlijk Happy Feet. Een aaneenschakeling van deze 3 games, in verschillende vormen. Wat het racen betreft, of je nu de berg afgaat of door het water heen schiet, hier en daar best te doen. Het muzikale gedeelte laat het helaas afweten door een sloom tempo en weinig enerverende gameplay.

Happy Feet is niet gemaakt voor de volwassen gamert, maar dat was ook geen verrassing. De minigames doorlopen is misschien eventjes lichtelijk vermakelijk, maar zal op de lange termijn weinig interessant zijn. Multiplayer voegt helaas weinig toe aan dit geheel. Maar goed, geen game voor ons dus, daar is geen cijfer voor nodig om dat duidelijk te maken. Mijn plicht is weer vervuld. Volgend jaar weer moord en doodslag in de reviews!