reviews

Ik heb m’n best gedaan om nog geen oordelen te spuwen in de intro, maar nu moet het me toch echt van het hart. Wat levert GT Pro Series grafisch een verschrikkelijk gedrocht op zeg, niet te geloven. Het is bij verre de lelijkste game die ik de afgelopen jaren heb gespeeld. Echt, ik overdrijf niet als ik zeg dat de beste vergelijking die ik kan maken, met een Playstation 1 game is.

Zo is het gras een groene vlek, de weg een grijze vlek, een lantaarnpaal een verticale streep en lijken de bomen uitgeknipte kindertekeningen die op je beeldscherm geplakt zitten. De auto’s zelf zijn cellshaded, iets dat nog nét te slikken is, maar dan nog alleen voor mensen die dat kunnen waarderen. Of de soundtrack dan, ik weet niet wie er bij de ontwikkelaar z’n kleine neefje ingehuurd heeft om een paar minuutjes op een synthesizer te jengelen, maar het doet je trommelvliezen geen goed.

Ook de identiteitscrisis van GT Pro Series doet de gameplay geen goed. Aan de ene kant lijkt het er namelijk op dat de game net zo serieus genomen wil worden als Gran Turismo. Zo is alles in het menu in precies dezelfde stijl als de échte GT, moet je licensies halen om aan grotere championships mee te mogen doen en kun je auto’s tunen met allerlei nieuwe onderdelen. Voordeel dat dit kopieergedrag met zich meebrengt is de grote selectie aan auto’s, van de meeste grote (Japanse) merken.

Leuk en aardig allemaal die ‘serieuze’ insteek, maar zorg er dan op z'n minst voor dat de gameplay daar ook bij past. Iets waar in de verste verte geen sprake van is. Identiteit nummer 2 is namelijk de arcadeachtige rijstijl van een game als Ridge Racer.

Ellenlange drifts van de ene bocht de andere in, afkaatsend op de muur en de andere auto’s kom je een heel eind en klap je ‘m al driftend door de buitenbocht over het gras heen, dan ben je vaak nog sneller dan dat je netjes de perfecte lijn aanhoudt. De computer doet wel z’n best die lijn aan te houden, maar vanwege de overdreven grip blijf je op volle snelheid in de binnenbocht plakken zodat je de tegenstand gemakkelijk het nakijken geeft.

In de championship mode zijn er races in vele verschillende soorten en maten, waardoor het redelijk wat uurtjes kost om erdoorheen te komen. Of je daar halverwege nog zin in hebt is een tweede, want je hebt het karige aanbod van 10 tracks (geloof me, het voelt aan als 4 tracks door de sterke gelijkenissen) waarschijnlijk al snel bekeken. Omdat de game ook nog eens een snelheidsgevoel van 0.0 heeft en er veel rechte stukken zijn, is de kans dat je in slaap valt groter dan dat er ook maar een druppeltje adrenaline begint te stromen.

Er is bijzonder weinig goeds te zeggen over dit staaltje wanproductie. Het gebruik van het racestuurtje is wel aardig en zorgt er eigenhandig voor dat je de game in ieder geval niet meteen ritueel wilt verbranden. Ook de selectie aan auto’s en tuning opties blazen nog wat leven in GT Pro Series. Daarnaast kan het per ongeluk voorkomen dat het driften ineens leuk is, maar deze sporadische momenten zijn op een hand te tellen.

Het moge duidelijk zijn, dit is typisch een gevalletje van snel een launchgame uitbrengen omdat er nog niet zoveel keus is. Voor degenen die in hun naïviteit deze game hebben aangeschaft voor de volle prijs, jullie hebben mijn medelijden. Persoonlijk zou ik nog geen 10 euro voor GT Pro Series neerleggen, als deze game een vrouw was zou ik m’n hond er zelfs nog vanaf trappen.

Cijfer: 3.8