reviews

De ‘key feature’ die deze superspeciale Modern Warfare 2 controllert moet onderscheiden van de gewone Xbox controller, en wat de speler dus ook een voordeel moet geven boven de rest, zijn de twee remappable knoppen op de achterkant. En nee, dan bedoel ik niet de triggers . In het midden op de achterkant, precies waar je middelvingers zitten als je wijsvingers op de triggers rusten, zitten twee kleine knopjes die door middel van twee schuifjes te remappen zijn naar X, Y, A, B of een van beide shoulderbuttons. De filosofie daarachter is dat de duim die je gebruikt om te richten dan op het pookje kan blijven, en je acties als granaten, melee, bukken en reloaden met je middelvingers kunt bedienen. An sich een slimme en nuttige toevoeging als je het ons vraagt. En als je jezelf over de eerste onwennigheid heen kunt zetten, en wat moeite doet de knoppen ook echt te gebruiken kun je inderdaad blijven richten terwijl je die acties uitvoert. Jammer dat de knopjes wel wat aan de kleine kant zijn, en je daardoor niet altijd je vingers erop kan laten rusten. Ook zijn de fluorgroen verlichte pookjes wat aan de gladde kant, en is de holling waar je normaal je duim in rust onhandig verkleind. Dat is echter niet het enige ontwerptechnische foutje dat deze controller tot een gruwelijk onding maakt.

Aan de voorkant van de wit gecamoufleerde controller steekt namelijk een oude bekende uit. Een oude bekende waarvan we gehoopt hadden hem nooit – maar dan ook nooit meer terug te zien. Aan de voorkant van de controller steekt een draad uit. That’s right, deze €50 kostende controller mist een bluetooth zendertje, en zit vast met een stug zwart snoer met USB connector. Fail! Waarom zou je in godesnaam evenveel betalen voor een lelijkere (want dat is hij) controller, waarbij je dan ook nog eens vastzit aan een snoer. Dat is precies de verkeerde kant op gedacht MadCatz. Als je met een nieuwe versie van een bestaand product komt is het natuurlijk wel de bedoeling dat je alle technologische vooruitgangen van het oude model niet terug gaat lopen draaien. Met andere woorden; oprotten met die surrogaat navelstreng. Ik wil godverdomme op m’n bank kunnen springen na het winnen van een 3 vs 1 Search & Destroy ronde. En dan zonder dat ik m’n Xbox de met porseleinen beeldjes gevulde vitrine van m’n moeder in lanceer.

Gek genoeg heeft de PS3 versie overigens geen snoer, en wordt deze geleverd met een USB bluetooth dongletje. Kijk, dat vind ik dan nog wel kunnen. Als zo’n fabrikant je geen support wil geven voor hun ingebouwde bluetooth, dan maar een dongle. Maar een snoer? Nee, daar pas ik voor.

Throat Communicator
Van de Nederlandse distributeur van MadCatz kregen we ook de zogenaamde Throat Communicator toegestuurd. Dit professioneel uitziende stukje plastic bestaat uit een nekband met oordopje en een snoertje dat je aan de onderkant van je controller inplugt. Net als de grijze microfoonheadset die met de Xbox meegeleverd wordt dus. De microfoon bungelt bij dit apparaatje echter niet aan een staafje voor je mond, maar zit in het uiteinde van de nekband verwerkt en drukt licht tegen je keel. Wat is hier het nut van? Nou, in het leger wordt deze techniek al langer gebruikt zodat soldaten niet met een complete headset hoeven rond te lopen. De microfoon vangt je stemgeluid al bij je stembanden op, waardoor je niet zo hard hoeft te praten. Tenminste, dat is bij ‘military grade’ throat mics zo. De microfoon die hier in de nekband verwerkt zit is er waarschijnlijk een van de cheapste soort, en als je fluistert werkt hij niet. Je zult dus op normaal volume moeten praten.

Verder is het een leuk apparaatje hoor, en je voelt je er best een beetje ‘spec ops’ mee. Maar een echt groot voordeel boven de standaard mic? Nee, dat heb je er niet mee. Toen ik de Throat Communicator op mijn PC testte (de Xbox 360 heeft geen optie waarbij je jezelf terug kan horen) werd trouwens ook al snel duidelijk dat het geluid uit een standaard PC microfoon beter is. Een ander nadeel vind ik het feit dat er een mini-jack connector aan zit, en geen normale jack zoals bij de meeste microfoons. Dit komt omdat Xbox controllers (blijkbaar) een interne geluidskaart hebben en Microsoft niet wil dat mensen zomaar van alles in hun controller gaan pluggen. Mini-jack is omdat het geen standaard is voor microfoons dan een slimme oplossing. Microsoft’s schuld dus, maar het maakt de Throat Communicator zonder converter wel ongeschikt voor gebruik met iets anders dan een Xbox. Om het mic geluid op m’n PC te krijgen moest ik bijvoorbeeld ook de MW2 controller via USB verbinden. Daar moet ik trouwens wel even bij vermelden dat hij meteen zonder problemen werkte. Beide apparaten zijn dus Plug & Play, zoals dat zo mooi heet.

Uiteindelijk kan ik niet doen anders dan de MadCatz Modern Warfare 2 set afraden. Maar dan wel alleen voor de Xbox 360. De extra knoppen op de controller zijn handig, maar het snoer maakt het geheel tot een lomp en rommelig ding. En als je dan bekijkt dat een standaard wireless Xbox 360 controller even duur is, heb ik toch liever een draadloze controller dan één met een paar extra knopjes. De Throat Communicator is als product beter, omdat hij niet zo in de weg zit als een gewone mic, maar is met zijn €30 eigenlijk ook weer te duur. De MW2 controller voor de PS3 is dan een betere keuze. Ook deze is even duur als het origineel, maar is tenminste wel draadloos en heeft een accu. Helaas is er voor de PS3 dan weer geen throat mic, dus die moet je sowieso missen. Het MadCatz keyboard en muis (ook MW2 branded) hebben we niet getest, maar ik betwijfel of die zoveel beter zullen zijn dan mijn standaard Microsoft keyboard en Roccat Kone.