reviews

Omdat het een applicatie is zit er uiteraard geen verhaal in, dus dat kunnen we alvast skippen. Geen karakters om uit te diepen of ingewikkelde relaties die beschreven moeten worden. Dat heb je bij Word immers ook niet. Als je de “game” opstart heb je twee keuzes; Live Play en Studio Mode. Live Play is een instap mode waarbij je door het simpel aan en uit zetten van wat audio kanaaltjes een song kan “spelen”. Rockstar heeft een stuk of vijftig nummers kant er klaar voor je op de UMD gepropt, zodat je op een hele simpele manier kennis kunt maken met de opbouw van een nummer. Nou, verder is dat het wel wat betreft de Live Play mode. Een beetje saai eigenlijk, en zelfs op muzikaal niveau kunnen we hier eigenlijk geen reedt mee. Over naar de Studio Mode dus, want wij willen zelf wat maken.

De Studio Mode is waar het eigenlijk allemaal om draait. Zoals ik eerder al noemde is Beaterator eigenlijk een soort fasttracker voor onderweg. En voor alle kinders die geen idee hebben wat fasttracker is: dat was in de jaren dat de Amiga aan de top stond dé manier om muziek te maken. Je nam wat samples, een stapel audiosporen, knutselde zelf een melodie in elkaar, mengde daar een beat in en veegde er nog wat Susan Vega doorheen, en klaar. En dan met een bandje via de Aux van je stereo opnemen, en aan iedereen op het schoolplein laten horen. Dat was vroeger. Nu neem je geen Susan Vega meer, maar Timbaland, en in plaats van een walkman (ook ooit een Sony uitvinding) heb je nu de PSP.

Als je nooit eerder muziek hebt gemaakt doe je er verstandig aan om eerst een bestaande song te openen en daar mee aan de slag te gaan. Als je namelijk geen idee hebt wat je voor je neus hebt, kunnen al die audiosporen en loops behoorlijk ingewikkeld overkomen. En probeer als leek dan nog maar eens te snappen wat je moet doen om straks ook dampende beats uit je speakers te krijgen. Raak je al helemaal in paniek? Geen nood! Timbaland to the rescue. In Beaterator zitten bergen met tutorials waarin Amerika's onbekendste beroemde negert alles haarfijn uitlegt. Door middel van filmpjes krijg je begrijpelijk en duidelijk te zien wat precies de mogelijkheden zijn, en hoe je ze kan gebruiken. Als je klaar bent en denkt een nieuwe nummer 1 hit te hebben gemaakt, kun je deze exporteren naar MIDI en WAV en kun je dus alsnog stoer doen op het schoolplein. Leuk voor mensen in je omgeving, maar als je denkt echt goed te zijn, moet de hele wereld dat natuurlijk horen. En ook dat kan. Via Beaterator kun je tracks uploaden naar de Rockstar Social Club, en onder andere ook beschikbaar maken voor remixes. Mocht je trouwens zwaar overtuigd zijn van je eigen zangtalent, kun je ook je recorden via de PSP microfoon (alleen vanaf PSP-2000 en hoger) en lekker meezingen met je zelfgemaakte track.

Als puntje bij paaltje komt is Beaterator een erg complete "game"; een fasttrack-tool met allerhande functies in een compact maar gebruiksvriendelijk jasje. De vraag is alleen een beetje voor wie deze game nou eigenlijk leuk is, en hoe lang hij boeiend blijft ten opzichte van PC programma's als Fruity Loops. En daar ligt denk ik een beetje het knelpunt. De instap is namelijk stukken lastiger dan bij Guitar Hero of Singstar. Het is zeker geen "game" die je even oppakt en weer weglegt. Je moet er iets creatiefs instoppen, en als dat niet lukt kan de frustratie snel hoog oplopen. En ja, dan ligt Timbaland al snel in de hoek. Beaterator moet het denk ik vooral hebben van de Social Club, en is echt alleen voor mensen die het leuk vinden om dieper in de muziek te duiken dan slechts ritmisch op wat buttons bashen. En daar zijn er simpelweg niet zo veel van. Toch is Beaterator een goed product met een flinke stapel mogelijkheden, is het bedienen redelijk snel onder de knie te krijgen en is Timbaland gelukkig niet veel in beeld. Een leuke game is het alleen zeker niet.

Cijfer: 7½