De PSP is op zich een mooie handheld. Grafisch sterk voor zo’n klein apparaatje en gewoon een degelijk apparaat. Als je de PSP-1000 hebt tenminste, en niet één van die wegwerpversies. Niet een apparaatje om je voor te schamen dus. Toch weet niet elke game de roos te raken, ook mijn WC krijgt af en toe het één en ander te verduren. En dat is niet voor niets. Ik speelde namelijk een game die precies past bij de lucht die loskomt in het kleinste kamertje van mijn huis. Inderdaad, een strontlucht bij een peopgame. Welkom bij de review van Army of Two: The 40th Day voor de PSPlee.
Electronic Arts mag zich schamen voor het product dat ze hier in de winkels hebben gelegd. Ik ben geen EA-basher, maar op deze game mogen alle remmen los. Het is eenvoudigweg troep van de bovenste plank en had nooit het daglicht mogen zien. De game begint nog redelijk spectaculair met een mooi introfilmpje. Ontploffingen en actie alom, je kent het wel. Het lijkt op dat moment best een aardige game te worden, want ontploffingen = good toch? Zodra je de game start en je zelf moet gaan spelen zakt het echter helemaal in elkaar. Je mag kiezen of je met Rios of Salem wil spelen. Het is mij om het even, ik heb sowieso niets met deze gasten. Het verhaal heeft verder niet erg veel om het lijf. Een 1:1 kopie van dat van de consoleversie, en zoals Shmorky al noemde in zijn review stelt dat weinig voor. Je bent in Shanghai om een missie te doen, en tijdens het uitvoeren daarvan breekt de hel los en belanden jij en je partner middenin een epische strijd. Normaal gesproken zou ik hier stoppen met het verhaal omdat ik niets wil spoilen, maar bij deze game is het verhaal te dun om uberhaupt iets te kunnen verklappen. Neem in ieder geval aan dat -mocht je deze game tot een einde brengen- je voor een hele vreemde keuze komt te staan. En dan begint de ellende, je moet nu zelf gaan spelen.
Over keuzes gesproken. Tijdens je weg door Sjanghai kom je voor een aantal morele keuzes te staan. Of je een bepaalde gozer wel of niet doodschiet. Wel deaudschieten (de 'evil' keuze) betekent dan bijvoorbeeld dat je zijn guns mee mag nemen, en niet deaudschieten levert vaak niets op, maar moet je een goed gevoel geven omdat je zo'n moralistische vent bent. In het begin zul je misschien nog weloverwogen keuzes maken, stel je voor dat een slechte keuze later in het spel tegen je gaat werken. Maar wees gerust, kies gewoon voor de weg van de meeste centen zodat je wapens en upgrades kunt kopen. De keuzes hebben namelijk geen enkel effect, buiten de cutscene die je daarna te zien krijgt. Dus waarom zou je kiezen om een zeldzame tijger te laten leven als je geld krijgt om hem vol met lood te pompen? Nada. Knallen met die handel.
De besturing van de game is niet heel erg slecht. Met de analoge stick bestuur je jouw held, met de d-pad wissel je van wapen of bepaal je wie van de twee de meeste aandacht trekt tijdens de gevechten (aggro). Op die manier kan je zelf om de actie heen lopen en tactisch te werk gaan. Met de action buttons van de PSP schiet je, dat is wel wennen in het begin. Wil je omhoog schieten druk op het driehoekje en wil je naar beneden schieten op het kruisje. Mocht jij of je partner te veel geraakt worden dan kan de ander je weer op de been helpen. Goed, de basis is dus in principe in orde. Grafisch en geluidtechnisch is er ook niets mis met de game. Het leveldesign en de gameplay zijn echter minder in orde. Saai en voorspelbaar zijn termen die hier het beste bij passen. Naast de onzichtbare muren die hier en daar blijken te staan, is bijvoorbeeld kilometers vantevoren al te zien waar de vijanden vandaan gaan komen. Het grote probleem voor mij was hiermee dat ik na twee minuten m’n PSP alweer weg wilde leggen. De game is gewoonweg te saai. Ik wilde zo snel mogelijk door de levels heen rennen om maar aan het einde te komen en klaar te zijn met deze bagger.
En ja, wat moet je dan als conclusie trekken bij de PSP versie van deze game. Zoals eerder in de review gezegd was het beter geweest als EA deze versie niet gemaakt had. Het is leuk dat bijna elke console een Army of Two heeft gekregen, maar de tijd en het geld die in de PSP versie is gestoken had beter besteed kunnen worden. Maar dat is gelukkig uw geld niet, dat is het geld van EA. Om een teleurstelling te voorkomen zeg ik, koop deze game niet. Geld storten op giro 555 geeft zelfs meer voldoening, en dan weet je ook zeker dat het in de kontzak van een rooie broek verdwijnt. Geef het uit aan bier, aan drugs of aan nieuwe rubbers voor de koelkast. Doe iets met uw geld, maar geef het niet uit aan Army of Two: The 40th Day voor de PSP.
De PSP versie van Army of Two: The 40th Day is ontwikkeld door het Amerikaanse Buzz Monkeys, en wordt uitgegeven door Electronic Arts. De PS3 en Xbox 360 versie werd ontwikkeld door EA Montreal. Alle games liggen nu in de winkel.
Reacties
Lol @ cijfer =D
Koop m op me xbox wel
Mr_Dubbel_x 03-02-10 | 12:33
oke dat wordt dus nieuwe rubbers voor mn koelkast dan :p
cloudwind23 03-02-10 | 12:56
Bier en downloaden.
Parkeerwachter 03-02-10 | 13:43
Mooie review, vooral de introductie vind ik mooi geschreven.
PSP is bagger console, al een half jaar niet aangeraakt.
Sowieso geef je je geld beter uit aan bier of rubbers voor de koelkast dan überhaupt iets voor de PSP te kopen.
ikzouhetnietweten 03-02-10 | 21:24
Wat een kut review, heb em gespeelt en het is een prima game voor op de psp en speelt best lekker weg. Je moet dr gewoon niet teveel bij nadenken, verstand op 0 en lekker knallen.
SjaakArthur 03-02-10 | 21:46
Tsja ... EA ... Zegt eigenlijk al genoeg ;-)
Titan T. Fox 03-02-10 | 22:22