reviews

We zullen met het verhaal beginnen, daar lijkt Army of Two als game namelijk nogal zwaar op te leunen. Elliot Salem en Tyson Rios, de twee vuilgebekte huurlingen uit deel één die samen TWO vormen (Trans World Operations) , zijn in iets andere opstelling weer terug (Salem dit keer gevoiced door Nolan North) en aan het begin van de game bezig met een routineklusje in de Chinese metropool Shanghai. Plotseling ontploft echter het halve stadscentrum, en moeten de twee zien dat ze de stad weer uitkomen. Al snel blijkt echter dat de PMC (Private Militairy Company), die ze ingehuurd had voor hun originele klus, achter de aanval zit, en dat Salem en Rios nu ook als doelwit worden beschouwd. Wie deze lui echter precies zijn, en waarom ze Shanghai moeten hebben, wordt niet duidelijk tot ver tegen het einde van de game. En dan nog blijft het een vaag en onlogisch verhaal. Het plot lijkt wat dat betreft louter van toevalligheden aan elkaar te hangen.

Dit vormt eigenlijk meteen het grootste probleem dat ik had met deze game. Er wordt in het verhaal geen goeie basis neergezet waar de game op kan leunen, de speler heeft - behalve dat er op je geschoten wordt - geen motivatie voor het neerschieten van de PMC-soldaten, en weet het grootste gedeelte van de game ook helemaal niet tegen wie hij vecht. Dat is dus geen goed recept voor het neerzetten van een sterke antagonist. De bad guy is in de meeste fictieve werken juist de bad guy omdat hij elke vorm van binding met het publiek mist. Met andere woorden; de kijker dient de slechterik een lul te vinden. En voor de protagonist is dat andersom, deze dient een soort gedeelde grond met de kijker te bewandelen aan de hand waarvan ze zich met de held kunnen identificeren. Je wil dat de held wint. Maar de vijand in Army of Two mist elke vorm van persoonlijkheid. Het hadden bij wijze van spreke ook robots of aliens kunnen zijn, dat zou geen enkel verschil zijn geweest. Als ik andere reviewers mag geloven zijn Salem en Rios op dit vlak wel enigszins verbeterd ten opzichte van de vorige game, maar persoonlijk vind ik ze ook in deze sequel niet echt sterk als ‘de helden’.

Goed, het verhaal is dus niet het sterkste deel van deze game. Dat is jammer, maar zeker geen reden om hem meteen naar de budgetbak te verbannen. De co-op-gameplay is bijvoorbeeld bijzonder sterk. Het kost wat moeite om het tactische aspect en de enigszins vreemde controls onder de knie te krijgen, maar als je na een uurtje spelen weet hoe alles werkt is het een genot om samen de situaties die de game op je afstuurt te tackelen.

De gameplay volgt daarbij de ‘Gears of War-standaard’; cover zoeken, ertegenaan plakken, rustig de verschillende doelwitten af gaan, en uitkijken dat je niet geflankt wordt. Maar dan met een co-op-twist! Ja ok, Gears of War had ook co-op, maar Army of Two werkt dit aspect net even wat fijner uit. MMO fans zullen ongetwijfeld bekend zijn met de term ‘aggro’, en de makers van Army of Two hebben dat aspect op slimme manier naar het shooter-genre getrokken. Zo laat de meter bovenin het scherm zien hoe erg je opvalt in de ogen van de tegenstander. Loop je er bijvoorbeeld aan één stuk door clips doorheen te jagen, wel of niet gericht, dan zal de meter jouw kant op uitslaan en zal je karakter rood gaan gloeien. Je teammaat is dan in grote mate onzichtbaar voor de vijand (weergegeven met een blauwe gloed), en kan mooi omlopen en ze in de rug pakken. Afhankelijk van of jij blijft schieten, en hoe dicht hij bij de vijand in de buurt komt, blijft hij onzichtbaar. Het customizen van je wapen is daarbij ook erg belangrijk. Op een assault rifle kun je bijvoorbeeld een silencer zetten voor minder aggro-gain, en een ‘muzzle-enhancers’ op een zwaarder machinegeweer voor juist meer aggro. Ook de voor- en achtergrip, barrel en grootte van je clip hebben invloed op deze balans.

Army of Two is duidelijk gemaakt om met z’n tweeën te spelen. In je eentje is het door een verrassend competente partner-AI niet onverdienstelijk, maar aanzienlijk minder leuk. Voor gamers die graag met z’n tweeën spelen is het in ieder geval een erg mooie game.

Toch zijn er wat onhandige details die elke gamert op zullen vallen. Het scherm staat bijvoorbeeld akelig vol met informatie, wat de boel een beetje verwarrend en onoverzichtelijk maakt. De controls reageren niet altijd even lekker en – waarschijnlijk de grootste fout - het save- en checkpointsysteem is om te huilen. Niet alleen liggen checkpoints erg ver uit elkaar, waardoor je soms een kwartier of meer bezig bent met het bereiken van het punt waar je eerder dood ging, de wapencustomizatie wordt ook nog eens niet direct gesaved. Als je dus flink hebt lopen tweaken aan je guns (en in co-op-mode moet dat twee keer; één voor elke speler) en je vóór het volgende savepunt doodgaat, ben je alles weer kwijt! Erg vervelend.

Het multiplayer-deel van de game bestaat tenslotte uit vier modes, waarvan één, Extraction; een wave-survival mode, enkel beschikbaar voor pre-orderaars. Je custom wapens uit de singleplayer moet je hier inwisselen voor een standaard-class. Het leuke aan de multiplayer is dat je er hier ook weer verstandig aan doet om met z’n tweeën te spelen. Anders als in andere games wordt namelijk steeds met z’n tweeën in een game gepropt, en dient je teammaat als ammovoorraad en is hij in staat je te reviven. Qua modes heb je verder Control; een mode waarin je een punt moet bewaken, Warzone; een mix van verschillende gametypes, en Co-op Deathmatch; een versie van de bekende gametype die je met z’n tweeën als team speelt. Al met al is het een vermakelijke multiplayer, ook weer vooral als je met z’n tweeën speelt, maar een echt lang leven is het niet beschoren, dankzij de grote concurrentie.

Army of Two lijkt toch vooral op het singleplayer-gedeelte te willen leunen, en helaas mist dat één van de belangrijkste elementen die een game goed maakt: namelijk een meeslepend verhaal. De rest van de game voelt daardoor als een lege huls. Gelukkig is dit met een goeie vriend erbij geen issue meer, en dat zijn dan ook de momenten dat Army of Two: The 40th Day een ware glans laat zien.

Cijfer: 8

Army of Two: The 40th Day is ontwikkeld door EA Montreal, en wordt uitgegeven door Electronic Arts. Het is de sequel van Army of Two: The 40th Day (Army of Two 2 staat zo raar). De game ligt nu in de winkels voor de PS3 en Xbox 360. Wij reviewden hem op de PS3.