reviews

Laten we eerst eens vooropstellen dat ik absoluut geen fan ben van dat hele psp-port gedoe. Al die titels die we op Ps2 al gezien hebben en nu onveranderd langskomen, het doet me vaak weinig. Maar goed, de meeste van die titels brengen dan ook niet de toffe stijl van The Warriors met zich mee. Een ander voordeel wat deze titel heeft is natuurlijk het Rockstar label, een bedrijf dat zich capabel bewezen heeft op het gebied van Sony’s handheld.

Dit is direct te zien aan de game, die er op z’n minst net zo goed (misschien nog wel beter) uitziet als de versie die we vorig jaar voor ogen kregen. De jaren ’70 stijl, de karakters maar vooral het geluid leveren een sterke presentatie af. Geen oogkwellende aliasing dit keer, maar een lekkere game om te zien.

Ook de gameplay komt er goed vanaf in deze preview. Soepel en effectief, iets dat we veel te weinig zien in dergelijke ports. Voor er echter geknokt mag worden, wordt ons eerst nog eens het verhaal voorgelegd.

Het straatbeeld van New York wordt verscheurd door bendegeweld. De meest uiteenlopende, kleurrijke bendes staan elkaar naar het leven en er heerst een behoorlijk anarchistisch sfeertje in de straten van NY. Daar lijkt verandering in te komen als Cyrus, leider van de Grammercy Riffs, alle bendes bijeen roept om een pact te sluiten. Een pact waarmee ze totale heerschappij over de stad kunnen verwerven. Voordat dit plan tot uitvoering kan worden gebracht krijgt Cyrus een kogel in z’n borst, beetje jammer voor ‘m...

Vanaf dit punt gaat de film verder en doet de game een paar stappen terug. Terug naar een tijd waarin er nog geen sprake is van Cyrus en The Warriors nog naam moeten maken. Degene die dat mag doen, dat is de speler, beginnend als nieuwkomer Rembrandt.

The Warriors focust zich boven alles op brute, uiterst gewelddadige knokpartijen. Gelukkig gaat dat op de Psp allemaal prima. Zowel de camera, als lock-on functie werken goed mee. De verschillende aanvallen zoals slaan, schoppen en vastpakken doen het goed en op het wapengebruik is ook niks aan te merken. Maar dat is allemaal van ondergeschikt belang, voorop staat het snoeiharde geweld wat de console-versies met zich meebrachten, het überbrute waardoor alles net wat lekkerder aanvoelde. Doe papa Rockstar maar even bedanken, want niks van dit in-your-face geweld is verloren gegaan op de PSP, het ziet er nog even pijnlijk uit als altijd.

Vooralsnog lijkt de Warriors een prima overzetting van de vorig jaar verschenen game. Qua presentatie is er weinig op aan te merken, maar ook de gameplay houdt zich met gemak staande. Het is jammer dat we zo weinig hebben kunnen zien van de game, hoe het op de langere termijn uitpakt kunnen na de review-versie pas zeggen, maar heb ik er vertrouwen in. Warriors, come out and play!