reviews

Maar helaas is dat niet het geval. De game scoort goed op Metacritic, maar ik me er niet in vinden. Wat voor cijfer een reviewer ook geeft, het blijft een persoonlijke ervaring. In mijn geval was ik na 4 uur buttonbashen, in een onoverzichtelijk geheel, het goed zat.

Jouw held
Bij een spel met een dijk van een licentie als deze, wil je natuurlijk als eerste weten of jouw held erbij zit. Van de in totaal 20 speelbare karakters mag je rekenen op onder andere Spider-Man, Wolverine, Captain Amerika (momenteel niet zo populair in Irak), Blade, Ghost Rider, Thor, Miss Marvel, The Thing, Mr. Fantastic, Invisible Woman, Spider Woman, The Human Torch, Iceman, Ironman, Elektra en zo nog een paar bekende en minder bekende helden uit de wereld die Marvel heet.

Mocht je moeite hebben met kiezen, maak je dan maar geen zorgen. Je speelt namelijk met een team van telkens vier helden tegelijk. Je kan ze hun eigen teamnaam, icoontje en zelfs een voertuig geven. Door met hen de levels te doorkruisen verzamel je munten en ervaringspunten waarmee je jouw favoriete helden kan opwaarderen. Nieuwe moves, sneller genezen, “you name it”.

Jouw vijand
Gelukkig is de wereld van Marvel’s striphelden gevuld met slechteriken, anders hadden ze zich met z'n allen bij het CWI kunnen aanmelden als werkeloze. De eerste die je tegenkomt is Scorpion waarvan je al vrij snel zijn staart te pakken hebt. Gelukkig wordt het steeds pittiger naarmate het spel vordert waardoor je de vrij te spelen upgrades ook echt nodig zal hebben. Dr. Doom heeft zo’n beetje alle slechteriken bijeen weten te brengen. En je mag ze allemaal tot pulp rammen door extreem veel op de A-knop te drukken.

Herkenbare omgevingen
Te land, ter zee en in de lucht, je komt overal. Je start op het luchtschip van Nick Fury dat je snel van neerstorten moet zien te redden. Een half uurtje knoppen rammen en het oplossen van wat simpele puzzeltjes later, kom je aan bij Stark Tower. Een neutraal tussenlevel waar je op je gemak rond kan lopen om te zoeken naar verstopte goodies en upgrades. Hier kun je ook naar een soort ‘danger room’ waar je jouw skils kan aanscherpen in trainingslevels. Grafisch ziet alles er erg mooi uit. Zelfs de trainingslevels zijn met veel zorg in elkaar gestoken. In ieder level is er interactie met de omgeving door middel van puzzels en tonnen die je kapot kan slaan of zelfs op kan pakken om naar de vijand te gooien.

Moves en wapens
Iedere held heeft de beschikking over dezelfde ‘ontwijk-moves’. Voor gamerts die van dit genre houden een leuke toevoeging omdat het de gameplay wel wat dieper maakt. Helden hebben ook ieder hun eigen speciale moves. Zo kan de een teleporten en de ander aan zijn webdraden slingeren. Uiteraard beschikt zo ook ieder over de superkrachten waardoor ze bekend staan. Vooral die van The Human Torch zijn spectaculair om te zien. Knijp in de linker trigger om een menu te openen met superkrachten. Druk op A en WOOSH!! De eerder genoemde pyromaan zet zo een sloot vijanden op indrukwekkende wijze in de fik. Wat de helden nog meer gemeen hebben, is de mogelijkheid om wapens op te pakken die vijanden op de grond hebben laten vallen. Zo heb je al snel een grote knots in beide handen waarmee je met het grootste gemak weer een sloot baddies uitroeit. Veel te groot gemak eigenlijk. Deze wapens zijn namelijk een stuk sterker dan je eigen superkrachten. Nu zal dat na veel upgrade wel anders worden, maar het is toch raar.

Single en Multiplay
Wanneer je alleen speelt kun je met de D-Pad wisselen tussen de door jou gekozen vier helden. Samenspelen is natuurlijk veel leuker. Op het zelfde scherm bestuur je ieder een van de vier helden, wisselen doe je nog steeds met de D-Pad alleen wordt het nu wel erg verwarrend wie met wat speelt. Ondanks de groene en rode cirkel onder de voeten van je held, zie je vaak door de boven het bos niet meer. Hoe voller het scherm, hoe lastiger het spelen wordt. Je bent op dit punt alleen nog maar keihard op de knoppen aan het rammen zonder echt het gevoel te hebben de held zelf te zijn.

Mocht je niet zo’n teamplayer zijn of kick je gewoon op het vernederen van je vrienden, dan komt ook jij aan je trekken. Naast de co-op mode is er ook …. Co-op mode met munten jatten. Briljant! Je speelt nu precies hetzelfde spel alleen zit je elkaar nog meer in de weg door sneller dan een ander munten onder de neus van je maat te jatten. Leuk man.

Het verhaal is aan jou
De verhaallijn heeft een redelijk open structuur meegekregen. Afhankelijk van de missies die je kiest verloopt het verhaal telkens weer anders. Hoe je de missies speelt maakt niet zoveel uit, zolang je er maar plezier in hebt en je best doet om niet al te dood te gaan. Mocht je wel de wormen opzoeken, dan hoeft dat nog niet eens een probleem te zijn. Je kunt met de overgebleven helden doorspelen om zo toch het einde van een missie te halen, al wordt dat zo wel wat lastiger. Mocht je Ghost-Rider in je team hebben zitten is het nog relaxter, met hem kan je een gevallen kameraad weer terug tot leven brengen. Jammer dat hij de enige is die deze eigenschap heeft. Hierdoor voelde ik me bijna verplicht hem in mijn team te hebben. Gelukkig is het geen straf om met hem te spelen overigens. Terug naar het verhaal.

Dr. Doom heeft de bekende boeven uit het Marvel Universum bij elkaar gebracht om een van zijn snode plannen te realiseren. Het luchtschip waar je op begint wordt langzaam maar zeker aan stukken geschoten terwijl jij je er nog een weg over aan het banen bent. In de prachtig geanimeerde openingsscène kom je er achter dat je deze ‘huisarts’ liever niet op bezoek hebt. Vanuit dit punt moet je natuurlijk weer eens de wereld redden en… bla bla bla, je kent het wel. Gelukkig is er wat meer aan de hand zodat fans van de strips toch aan hun trekken komen. Je hoeft overigens niet een die-hard strip/tekenfilm-fan te zijn om er van te kunnen genieten, maar je moet zeker wel een voorliefde voor knoppen rammen hebben.

En dus...
Prachtige tussenfilmpjes, mooie graphics en omgevingen, ieder zijn favoriete held, MUA heeft het allemaal. Als je daadwerkelijk deze hele review hebt gelezen dan weet je al wat er gaat komen. Hoe zeer ik ook mijn best deed om van het geheel te genieten, ik kwam niet verder dan het label “mooie knoppenrammer”. Je moet er van houden.

7.0