Precies wat we in een rustige maand als januari nodig hebben: de visuele gekte en hersenverhittende actie die een game als Geometry Wars Galaxies met zich meebrengt. Wat begon als een verborgen minigame in Project Gotham Racing 2, is nu via Xbox Live’s Retro Evolved naar de Wii gekomen in de vorm van Galaxies. Het lijkt me dat we ondertussen ook wel kunnen stellen dat Geometry Wars in z’n levenspanne al voor een kleine revolutie heeft gezorgd, getuige de verschillende klonen die (na Geometry’s invulling van het eeuwenoude Robotron-concept) overal de kop op steken.
In Galaxies is het uitbreiding dat centraal staat. Uitbreiding in levels, in gameplay, in omvang en in die overheerlijke gekte die deze serie rijk is. Maar terug naar de basis, daar is alles –natuurlijk- nog grotendeels hetzelfde. Op een raster dat zich continu blijft vullen met verschillende vijanden (een bont gezelschap gekleurde geometrische vormen met verschillende aanvalspatronen) ben jij een scheepje dat moet ontwijken en schieten.

Je kogelregen is een constante streep kogels, die zich uitbreid naarmate je meer punten scoort en wordt het je te heet onder voeten, dan heb je een klein voorraadje bommen om het raster met één knal schoon te vegen. Hoe langer je blijft staan, hoe lastiger het allemaal wordt. Steeds meer vijanden, die steeds lastiger te ontwijken zijn betreden het strijdtoneel om met veel visuele bombarie een wirwar van explosies, lichteffecten, vonken en kogels te ontketenen. Gevolg: je zweet binnen no-time peentjes om maar in leven te blijven. Lukt je dat, dan blijft je multiplier stijgen waardoor je qua score grote hoogtes kunt bereiken, op zijn beurt weer zorgend voor meer levens, bommen en betere wapens. Faal je te overleven op het moment dat de mannen van de jongetjes worden onderscheden, dan verlies je een van je levens en begin je met zowel wapens als multiplier weer terug bij af.

In Geometry Wars Galaxies voor de Wii is er zoals gezegd van alles toegevoegd aan dit puike staaltje uitdagende arcade-gameplay. Niet in de laatste plaats de besturing. Ging dit voorheen nog door middel van het gebruik van de 2 analoge sticks (links bewoog je scheepje, rechts schoot) dit keer bestuur je de game met de stick op de Nunchuck en schiet je in de richting waar je met de Wiimote naar toe wijst.
Of het werkt? Jazeker, ook al is het wel even wennen voordat het zover is. Als kanttekening moet ik er wel bijzeggen dat de vorige besturing met de beide analoge sticks als perfect beschouwd mag worden, en deze nieuwe besturing lukt het helaas niet om daaraan te tippen. Het is jammer, maar niet héél storend.

Een andere new kid on the block is de Drone. Side scrolling shooterfans herinneren zich vast nog wel de mogelijkheid om extra’s naast je hoofdschip op te pakken. Kleine kameraden die om je heen zweven en mee schieten, je verdedigen of nieuwe aanvallen in huis hebben. Op die filosofie is de nieuwe Drone gebouwd. Op zichzelf staand een aardige toevoeging, maar de ontwikkelaar is er een stapje verder mee gegaan.

Er zijn namelijk 8 verschillende gedragspatronen voor je drone vrij te kopen met Geoms, zeg maar valuta die je oppikt als je vijanden neerschiet. Deze klassen zijn op te delen in de categorieën aanval (bv. Attack), tactiek (bv. Collect, een drone die vrijgekomen Geoms voor je verzamelt) of verdediging (bv. Defend). Daarnaast verdient de drone waarmee je speelt ook nog eens experience, waarmee ie vervolgens tot 10 levels kan stijgen, z’n karateristieke eigenschappen versterkend.

Met de eerdergenoemde Geoms dien je trouwens ook nieuwe planeten (levels) vrij te kopen die verspreid zijn over verschillende sterrenstelsels. Best wel een aardige manier om je zelf te laten bepalen hoe je door de game heenloopt, al zul je dat waarschijnlijk redelijk via de makers hun wil doen, aangezien sommige verder weg gelegen stelsels in het begin gewoonweg te duur zijn. Nog een niet onbelangrijk gegeven: de levels komen in allerlei vormen en maten, hebben hun eigen karakteristieke cyclus te verschijnen vijanden, verschillen in het aantal bommen en levens waar je mee begint én ze hebben een realistisch afgemeten score klaar staan voor het behalen van één van de 3 medailles.

Het laatste waar ik jullie kort even mee lastig val is het noemen van de multiplayer mode én de aanwezigheid van Retro Evolved. Die laatste is niet meer dan het origineel, dus Galaxies in basisuitvoering. Aardig om eens naar terug te keren. De multiplayer mode is zeer vermakelijk en te spelen in coöp, vs of in de hoofdmoot van de game: de Galaxies mode.

Uiteindelijk heb ik al veel te veel gezegd over deze game, want waar het om draait is dat het allemaal net zo kleurig, gestoord, hectisch en verslavend is als het origineel, maar dan dit keer met meer diepgang en de uitgebreide Galaxy mode die deze game z’n aanschaf waard maakt. Ach, misschien moet je ook alleen maar deze conclusie lezen. Geometry Wars Galaxies is weer een leuke game geworden, die verder bouwt op een al solide basis. Prima vermaak dus!

Reacties
volges mij ga je em echt letterlijk spacen als je dit speelt
vice 27-01-08 | 17:37
Ik speel hem nu een weekje ofzo (maar ben nog maar bij de 2e galaxy) maar ik kan je zeggen: dit is echt de grootste visuele trip die je ooit meegemaakt hebt. Je zult echt al je gedachtes uit moeten schakelen en het op zo'n beetje auto-pilot moeten spelen.
Zéér vet spel overigens! Verslavender dan menige FPS imo! Lekker simpel, de spelregels heb je binnen 30 seconden door en het blijft elke keer weer veranderen.
SchizoDuckie 27-01-08 | 22:40
Geniaal spel op de 360, compleet spacen achter je HD tv.
Postius 28-01-08 | 04:05