reviews

Verhaaltje voor het slapen gaan
De Final Fantasy reeks staat doorgaands bekend om haar diepgaande verhalen, maar dat is deze keer wat anders. Tenminste, het is maar net hoe je het wil bekijken. Je bent een kleine gele Chocobo genaamd [Vul hier je eigen naam in] en al je vriendjes zijn opgezogen door een magisch boek met niet echt de beste bedoelingen. Door op zoek te gaan naar losse bladzijden uit het boek en door het spelen van een reeks -vermakelijke!- minigames kun je ze bevrijden. Iedere minigame begin je door in een sprookjesboek te duiken.

Bekende sprookjes met een FF-twist
Het boek klapt open in je bovenste scherm en er springen plaatjes uit zoals in een pop-up boek dat je misschien nog wel uit je jeugd kent. In het onderste scherm kan je de tekst scrollen waarin een bekend sprookje verteld wordt met een Final Fantasy draai eraan. Denk hierbij aan lieve kleine sprookjes zoals de schilpad en de haas en het lelijke eendje chocobo-tje. De, in totaal 40, minigames bestaan uit 8 levels waarvan 3 geheime opdrachten. Telkens als je verder komt unlock je meer en meer ‘battle-cards’ maar ook weer een stukje van het sprookje. De stijl van de minigames blijven consistent met het idee van een pop-up boek. Alles lijkt van papier. Bij gebrek aan een beter woord is het geheel te beschrijven als… schattig. Niet geschikt voor de meeste bezoekers van Gamert.nl dus. Of vergis ik me hierin?

Knopjes niet nodig en die kaartjes vallen ook reuze mee
Je kunt het spel volledig besturen met je Stylus. Het rondwandelen met je Chocobo op zoek naar de boeken gaat soepel en direct. Je hoeft alleen maar je stylus net buiten je kip op het scherm gedrukt te houden en hij blijft die richting op rennen. Een stuk prettiger dan het constant aantikken waar je spelfiguur naartoe moet lopen. Alle minigames hebben hun eigen besturing afhankelijk van het speltype. Bij de een tik je blokjes aan om ze te laten verdwijnen, bij de ander teken je een blaadje waarop je kippetje kan springen. Stuk voor stuk intuïtief, de besturing zit de gameplay nooit in de weg.

Uitleggen hoe de card-battles in detail werken is zinloos, dat moet je gewoon ervaren. Wel kan ik je vertellen dat het vrij simpel werkt en dat er wel degelijk sprake is van strategische gameplay. Je kunt 122 kaarten vinden in het spel maar slechts 8 in je deck steken. Welke keuzes je maakt hebben een behoorlijke invloed op de uitkomst van een gevecht. Kies dus wijs. Tijdens het spelen moet je ook goed op letten wanneer je welke kaart gebruikt. Je ziet welke 3 van de 4 kleuren je tegenstander in handen heeft en op basis daarvan kies je snel een aanvals- of verdedigingskaart. Je handelingen resulteren in spectaculaire gevechten die zich op het bovenste scherm afspelen. Al is het nog niet gebeurd, ik kan me goed voorstellen dat deze animaties na verloop van tijd wel wat gaan vervelen. Je kunt ze niet skippen of uitzetten helaas.

De helft van de minigames kun je lokaal tegen elkaar spelen en de Card-Battles zelfs online via Nintendo’s WiFi netwerk. Voor beide opties heb je wel ieder je eigen kopie van de game nodig. De microgames kun je wel naar een ander zenden. Of je ze dan samen kan spelen heb ik niet kunnen testen.

En dus…
FFFCT is eigenlijk niet meer dan een collectie unieke en ‘gerecyclede’ minigames verpakt in een bijzonder mooie presentatie aangevuld met een eenvoudig card-battle-systeem. Voor FF-Fans is het een feest van herkenning en voor minder ingewijden, een schattige game waarbij je regelmatig een glimlach niet weet te onderdrukken. Verwacht je geen diepgaand verhaal en verwacht je niet stiekem toch een RPG, dan kun je een hoop lol hebben. Toch kan ik het niet nalaten om de heren en dames uit de gamesindustrie er op te wijzen dan de DS meer kan dan alleen minigames. Hoe goed ze ook zijn uitgewerkt in FFFCT, er zijn er nu echt wel genoeg games geweest met mini- en microgames als basis.

Cijfer: 7.7