reviews

Hoi, ik ben een sukkel
Mijn naam is Jonathan Morris en ik ben een loser. Mijn pa heeft ooit een magische zweep gekregen van de Belmont familie maar ik wilde er niet mee leren omgaan. Daarom moest ik veel huilen. Omdat ik zo’n ontzettende sukkel ben, heb ik me een hoop problemen op de hals gehaald die ik niet alleen op kan lossen. Gelukkig is Charlotte Orlean bij me, ze kan heel goed toveren. Samen met haar ben ik Dracula’s kasteel binnengewandeld in de hoop Dracula te verslaan zodat mensen me niet meer sukkel durven noemen. Wat denk je? Hij is niet thuis! In plaats daarvan zit er een vampier-nazi met zijn twee dochters. De gek heeft door het hele kasteel schilderijen opgehangen die hem magische kracht geven. “Even die kunstwerkjes verscheuren en terug naar huis” dacht ik nog. Wist ik veel dat die dingen ons op zouden slokken en naar andere werelden zouden brengen.

Afbreuk aan de reeks?
Het feit dat je nu met twee karakters speelt, die niet uit de Belmont familie komen, maakt niet zo veel uit. Je bent nog steeds monsters aan het hakken, waarvan je een groot deel al in eerdere Castlevania games hebt gezien, en je bent nog steeds langzaam in level omhoog aan het gaan. Je hebt vele nieuwe wapens, vele oude. Er zijn vele nieuwe magische spreuken, maar ook een paar bekende. Geen van de nieuwe elementen doen een afbreuk aan de reeks, toch heb ik nog steeds het gevoel dit allemaal al eens eerder gedaan te hebben.

Hoi, ik ben stoer
Mijn naam is Jonathan Morris en ik ben stoer. Mijn statusscherm zegt dat ik pas 25 uur bezig ben. Toch heb ik al vier werelden aangedaan, waaronder een eng bos, een woestijn met piramides, ruïnes waarbij alles op zijn kop staat en… en… nou ja, de rest vertel ik later wel. Het kasteel van Dracula heb ik inmiddels voor het grootste deel verkend al ben ik er nog niet. Er zijn nog een paar werelden te gaan en de grote baas, Brauner, heb ik ook nog niet te pakken. Ondertussen weet ik wel een berg meer van mijn verleden dankzij een spook die me beetje bij beetje informatie geeft terwijl ik opdrachten voor hem uitvoer. Charlotte is ook steeds sterker geworden. Ze was al geen meisje-meisje maar nu… het is ongelooflijk wat ze allemaal kan. Geesten oproepen, zwaarden en bijlen uit haar toverboek laten schieten en ga zo maar door. Samen zijn we sterk. Hoewel we beiden serieuzer zijn geworden is er nog wel tijd voor plezier. Samen motorrijden en daarmee door muren heen beuken, vulkanen oproepen en vreemde puzzels oplossen. Samen hebben we lol. Je zou zo vergeten dat buiten de muren van dit kasteel de 2de wereldoorlog aan het woeden is.

Het spook vertelde me van het verleden en de toekomst. Ik ben niet de eerste en zeker niet de laatste die dit kasteel zal betreden. Al die andere strijders moesten het echter alleen doen en konden niet buiten de muren van het kasteel komen. Daarbij heb ik ook nog eens het geluk dat alles er beter uitziet in mijn tijd. Ik heb meer te doen dan zij en heb daar ook nog eens meer middelen voor. Je wilt niet weten wat voor bizarre wapens ik nu kan hanteren. Laat ze nu nog maar eens het lef hebben om mij, Jonathan Morris, een sukkeltje te noemen.

En dus…
Een frisse wind, dat wel. Al moet je niet rekenen op windkracht tien. De gameplay is, ondanks het tegelijk besturen van 2 karakters, in de basis nog altijd hetzelfde. Je oren en ogen zullen zeker niet klagen bij wat ze horen en zien. Sterker nog, dit deel kan als een van de beste in de hele reeks worden gezien en dat geldt ook voor de gameplay. Mensen die meerdere voorgaande delen al eens uit hebben zullen bij dit deel achterblijven met een gevoel van herkenbaarheid die zowel positief als negatief ervaren kan worden. Wat je sentiment ook is, van kwaliteit mag hier zeker gesproken worden.

Windkracht: 8.5