Screenshots, filmpjes en wat interviews; op zich dacht ik een redelijk beeld te hebben van waar ik in zou belanden. Toch bleken de eerste uurtjes behoorlijk verwarrend. Een snelle intro schets de situatie. Honderden jaren geleden werd de oorlog tussen mens en orc beslecht door het sealen van de god van de oorlog aan de zijde van de orcs. Van vrede is echter geen sprake, hoogstens van een fragiel en gescheiden bestaan tussen beide partijen. Als de tombe van de god van de oorlog echter ontdekt lijkt te worden breekt de heibel al snel weer uit.

Jij bent daarin een man, met een tweelingzus. De laatste wordt ontvoerd en je moet haar terug zien te vinden. Hoe en waarom dit een rol speelt in het totaalplaatje blijft lange tijd onhandig onduidelijk. Het leidt ertoe dat je sowieso niet vanaf het begint echt gemotiveerd bent om aan de slag te gaan.

Ook op het gebied van gameplay wordt je min of meer in het diepe gegooid. Je leert de basis van wat combat en het omgaan met je omgeving. Dat was het dan, en dat is jammer, want nu moet je er zelf maar achter komen dat achter deze game een alleraardigste constructie voor het opbouwen van je karakter schuilt.

Per level die je stijgt kun je namelijk je basisattributen Willpower, Strenght, Dexterity en Vitality punten toekennen. Daarnaast beschik je echter nog over een hele horde aan passieve en actieve skills, waarvan je de meeste nog van verschillende inwoners zult moeten gaan leren. Voor opgeloste quests en bij het stijgen in level krijg je ook hier punten om te verdelen.

Sterk zijn de originaliteit en de diversiteit die deze skills met zich meebrengen. Wat te denken van de mogelijkheid om zand in de ogen van je tegenstanders te trappen, of het neerleggen van vallen. Mooie bijkomstigheid is het feit dat je keuzes vrij snel echt merkbaar zijn, zonder dat je eerst 10 levels omhoog moet gaan om uit te vinden dat jouw keuze toch niet zo heel efficiënt was.

Ook het systeem voor je equipment doet wonderen voor je motivatie om verder te spelen. Vind je namelijk identieke wapens zoals 2 knuppels, dan kun je die direct aan elkaar koppelen om één knuppel met betere stats te krijgen, totdat je er wéér een knuppel bijvoegt. Dankzij dit ontzettend verslavende systeem ging ik vaak als een bezeten jutter de lijken van m’n vijanden af, of zocht ik juist de personen met ‘mijn’ wapen op om echt übercombinaties te maken. Ook de verscheidenheid tussen de armor, wapens en items is zó groot dat er al snel een heerlijke diepgang ontstaat om in te duiken.

De ontwikkeling van je karakter en de manier waarop je verwikkelt raakt in haast een game op zich om de beste wapenset te verkrijgen zijn behoorlijk sterke punten, en Two Worlds heeft ze nodig. Want onderhuids mag het dan allemaal goed in orde zijn, op het oppervlakte schort er behoorlijk veel.

Zo is, in tegenstelling tot wat de screenshots doen vermoeden, de game grafisch niet bijster sterk. De viewing distance van details is zelfs op de hoogste stand niet bepaald ver weg. Ook de karakters, (verschrikkelijke) animaties en de architectuur in Two Worlds zijn beneden wenselijk niveau. De enige goedmakertjes op dit gebied zijn vervolgens de sfeervolle diversiteit die de game uiteindelijk blijkt te hebben, en de uitzichten die zo af en toe opeens toch een behoorlijk mooi plaatje vormen, met een schitterende zon op het water. Het totaalbeeld wordt hierdoor enigszins gered, maar helemaal in orde voelt het nooit.

Qua presentatie is er nog meer mis hoor. Over de voice-acting en het script kan ik een heel boekwerk schrijven, maar ik hou het kort. Zonder de twijfel dé slechtste prestatie die we dit jaar zagen. In plaats van authentiek is het middeleeuwse taalgebruik hinderlijk, en ingesproken door van de straat geplukte Polen of iets dergelijks. Onvoorstelbaar dat bij zo’n project dit soort stemmen worden gebruikt.

De quests die deze Polen je geven verschillen ook nog eens behoorlijk in kwaliteit. Ik schat dat 80% niet meer dan kastje-naar-de-muur missies zijn, waarbij weinig diepgang of betrokkenheid komt kijken. De overige 20% wordt vervolgens ingevuld door missies die liggen tussen acceptabel of best goed uitgewerkt. Ontzettend zonde dat hier te weinig tijd aan is besteed.

Daar komt bij dat al die kastje-naar-de-muur missies belachelijk veel loopwerk vereisen, iets dat langzaam gaat en naar vaak vergelegen gebieden moet. Het is een keuze om een paard te bestijgen, maar doe dat echt alleen als je geen frustratiegrens hebt, want die beesten zijn niet te berijden en staan om de doelloze haverklap ineens stil.

Wat overblijft is het combatsysteem van Two Worlds. Op zichzelf staand niet veel meer bijzonder dan hack-‘n-slash. Maar de opties die je skills meebrengen en de afwisseling tussen aanvallen en ontwijken, blijken zo hun vruchten af te werpen en soms best wel een aardig knokpartijtje neer te zetten. Frustraties worden trouwens vermeden door het gratis respawnen in de buurt waar je dood bent gegaan, waardoor het doodgaan op zich al helemaal niets uitmaakt. Prettig voor de gamer, maar zo zou het eigenlijk niet horen te gaan…

Je begrijpt, Two Worlds is verre van perfect én had geen betere titel kunnen hebben. Want het zijn werkelijk 2 werelden die Reality Pump ons brengt. Aan de ene kant is daar het oppervlakte waarbij het overgrote deel van wat je ziet en hoort niet meer van deze tijd is. Slapjes daarnaast staat een technisch gedeelte met vele glitches (don’t get me started).

Aan de andere kant zijn er onder dat oppervlakte best een aantal hele interessante invalshoeken te vinden en is de vooruitgang die je met de hoofdpersoon en zijn equipment kunt boeken zonder meer motiverend. Net als de grootsheid, die ondanks wat schoonheidsfoutjes best goed neergezet wordt.

Als je de fouten van Two Worlds kunt verdragen, ligt er gedurende de rit zonder twijfel wat vermaak op je te wachten. Tijdens die rit moet je wel bereid zijn een hoop kleine dingetjes door de vingers te zien, of simpelweg te slikken, iets dat niet elke gamer even graag doet.

Two Worlds: 2 gezichten, en één game die net even wat meer hooi op z’n vork heeft genomen dan verstandig was…

Cijfer: 6.6

PS: Gamerts die deze game in huis halen, vergeet zeker niet patch 1.4 even binnen te trekken op www.2-worlds.com. Het lost dan wel niet alles op, maar wel het een en ander...