psp

Crush is een hele aparte puzzelgame, eens een keer geen ripoff van Sodoku of Tetris, maar gewoon een compleet nieuw concept waarin je de mogelijkheden van zowel 2D als 3D goed dient te benutten. Voordat ik daarop verder ga, zal ik eerst eens wat meer uit de doeken doen over het verhaal, want dat heeft deze puzzelgame. Zoals je al hebt kunnen lezen draait de game om de insomnia die Danny heeft en dit stijltje wordt doorgetrokken door de hele game, dus verwacht slaperige muziek, tussenmenu’s die bestaan uit op en neer gaande klokjes en Danny gestoken in pyjama en matchende badjas. De sfeer wordt dus meteen gezet, ook door de cutscenes die je in comic-vorm worden gebracht en gedragen wordt door de verassend goede voice-actors.

C.R.U.S.H. is dus een programma dat probeert uit te zoeken waarom Danny niet kan slapen en daarom gaan ze aan de hand van de conclusies die C.R.U.S.H. trekt, langs verschillende settings om te kijken of daar het probleem ligt, Bijvoorbeeld de stad of het strand. Hieraan hadden de makers wel wat meer aandacht mogen besteden want die verschillende settings voelen allemaal een beetje hetzelfde. Grafisch ziet het er wel allemaal aardig verzorgd uit, maar niet echt spectaculair.

Graphics zijn echter gelukkig nooit een maatstaf geweest voor een puzzelgame, want waar het uiteindelijk om draait is de gameplay en die is zeker goed in Crush De vormgeving van de levels speelt in deze game de hoofdrol. Door middel van die omgeving moet je je een weg banen van punt A naar punt B. Dit lijkt als je start onmogelijk door alle muren die je voor je ziet, maar als je dan het principe van ‘crushen’ wordt uitgelegd, vallen alle puzzelstukjes op zijn plaats. Met dit ‘crushen’ kun je namelijk van een 3D-view omschakelen naar een 2D-view en dan zijn die muurtjes opeens geen obstakels meer, maar juist een platform waarover je kunt lopen! Vanuit de 3D-view is het mogelijk om vanuit alle hoeken het speelveld te bekijken om dan waar nodig de wereld in 2D te crushen.

Het doelloos rondlopen van punt a naar punt b zou natuurlijk wat makkelijk zijn, en daarom genereert Crush ‘marbels’ in elk level die je moet verzamelen, voordat je pas door het eindpunt kunt gaan. Daarnaast zijn er verschillende factoren die het moeilijker maken. Zo zijn er groene muurtjes waar je in 2D niet op kunt staan, ballen die je moet rollen om zo op een ander platform te komen, wekkers die je uit je slaap kunnen halen mits je ze niet op tijd uitzet, kevers die je moet ‘crushen’ door van 2D naar 3D te gaan voordat je er pas langs kunt, puzzelstukjes en trofeeën die je toegang geven tot extra content en ga zo nog maar even door. Dit alles draagt bij aan een innovatieve en zeer onderhoudende game die qua moeilijkheidsgraad ook steeds uitdagender wordt maar niet te moeilijk om jouw insomnia te bezorgen.
Toch had ik tijdens het spelen af en toe de neiging om terug te vallen op trial-and-error principe je ziet niet alles in één keer en onnodig ‘crushen’ om zo te kijken of je niet iets hebt overgeslagen is daar een voortvloeisel van.

Crush vult toch een aardig gat dat nog ontbrak in mijn PSP-game collectie , want een goede innovatieve puzzelgame zag ik er zo 1-2-3 niet tussen staan en daarom weet ik zeker dat ik deze game nog vaker in mijn PSP zal gooien als ik een korte puzzel in de trein wil spelen of als ik slapeloos in mijn bed lig.

Cijfer: 7.6