psp

De game mag dan op 300 gebaseerd zijn, helemaal zuiver is de overzetting niet. Voor fans van de film geen probleem. Spelend als Leonidas kom je bekende gezichten tegen, komen de getekende stills je vertrouwd voor en behoeft al het brute geweld geen uitleg. Mensen die de bioscoop niet bezocht hebben worden echter in het diepe gegooid.

Een stapel met menselijke lichamen, een boom waar mensen aan vastgespijkerd zitten, de opvoeding van de Spartanen; het wordt niet allemaal even duidelijk uitgelegd. Tel daarbij op dat je als Leonidas (naast de bekende bergkam uit de film) ook in kampen, tempels en dorpjes knokt, en het is veilig om te zeggen dat 300: March for Glory eerder in het verlengde ligt van de film, dan dat het een adaptatie is. Persoonlijk vind ik ’t een prima keuze om het 300 verhaal wat uit te breiden met nieuwe karakters en locaties, ook al kan ik me voorstellen dat voor de verse 300-gamer wat meer achtergrondinformatie wenselijk zou zijn geweest.

Helaas stapt March for Glory op meer punten van de film af. Zo is de gestileerde schoonheid van het witte doek in geen velden of wegen te bekennen. Af en toe een move in slow-motion, wat afgehakte hoofden en armen en een poging tot opzwepende one-liners (helaas niet van de originele cast) doen een verwoedde poging, maar eentje die desalniettemin tevergeefs is.

Wat overblijft is een stapel levels waar je als Leonidas doorheen ramt. Levels waar zo af en toe een miniscuul puzzeltje in zit, maar waar het voornamelijk om één ding draait: hordes vijanden tegen de vlakte aanwerken.

Het vechtsysteem waarmee je dit doet zit aardig in elkaar. In de eerste instantie beschik je over de combinatie zwaard en schild, of speer en schild. Voor échte schade trek je het zwaard tevoorschijn. Terwijl je om door schilden te breken toch echt je speer zult moeten gebruiken. Beide wapens zijn te vervangen door betere modellen, evenals je equipment en schild. Hiervoor zul je echter wel even moeten sparen, wat middels het omleggen van de moordzuchtige vijanden gebeurt. Een handjevol combo’s, de snelle afwisseling én functionele gebruik van je wapens, en de mogelijkheid om alles te upgraden levert samen een aardig potje matten op.

Door de implementatie van het zogeheten Wrath-systeem gaat de gameplay nog een stukje dieper. Haal mannetjes neer voor het vullen van een balkje, die je vervolgens (deels) kunt consumeren om nóg hardere aanvallen in te zetten of om één van je 4 speciale skills te gebruiken. Denk hierbij aan healen, je aanvalskracht tijdelijk boosten of de tijd vertragen.

De finishing touch aan het vechtsysteem wordt gebracht door enkele kleinigheidjes. De schaduw die valt als er een regen van pijlen aankomt, de Spartaanse gevechtsformatie die je soms zult moeten aannemen en de mogelijkheid om met je schild de nodige klappen uit te delen.

Het vechtsysteem is redelijk onderhoudend gedurende de campaign. De hordes Perzen vallen als bosjes, en zo hier en daar met de welkome bijkomstigheid van een vleugje genoegdoening. De oppervlakkige afwisseling die er is, voornamelijk gebracht door het omhalen van schakeltjes en veranderingen in omgevingen, vormt een welkome rustpauze tussen het rammen en stoten.

March for Glory weet een veel gemaakte valkuil voor PSP-games te omzuilen. Er is namelijk zelden gekloot met de camera (die uit zichzelf goed werk levert) en ook de besturing werkt prima. Daartegenover staan wel weer slordigheidjes zoals een grafisch zwakke presentatie en de framerate die soms wat laag ligt. Het is tekent voor een game, die duidelijk zijn ups en downs heeft.

Qua presentatie, verhaal of diepgang weet deze game absoluut niet te imponeren. Toch weten de hoge mate van soepelheid en het prima gevoel bij het vechten van 300: March for Glory een leuke titel te maken. Het mag dan wel niet zo grootst, trots en perfect functioneren als een groepje 300 Spartanen, maar ik heb me er prima mee kunnen vermaken!

Cijfer: 7