Ps3

Best vreemd eigenlijk, dat Haze me nog niet trekt. Met de TimeSplitters games en vooral Second Sight (aanrader!) heeft Free Radical me keer op keer uitstekend weten te vermaken. Maar goed, eerst maar eens kijken wat we dit keer precies in handen hebben.

Ergens in de verre toekomst is er één bedrijf wat absolute kapitale heerschappij heeft: The Mantel Corporation. Je rijdt op een fiets, waarschijnlijk van Mantel. Eten doe je in je Mantel magnetron. Terwijl je onder het eten naar je Mantel flatscreen kijkt. Naast alle huis-, tuin- en keukenapparatuur ligt het grootste gedeelte van Mantel’s zaken toch ergens anders. Namelijk bij medicijnen en bij hun gigantische private army. Kortom, je zou kunnen zeggen dat Mantel de mensheid redelijk in z’n greep heeft.

(Toen ik trouwens met een insinuerende lach aan de scriptschrijver van Haze vroeg of Mantel op een real-life bedrijf is gebaseerd *kuch*Microsoft*kuch*, kreeg ik lachend het antwoord:”Aangezien we geen rechtzaak willen, is het antwoord een sterke NEE. Maar ik zal de laatste zijn die ontkent dat er overeenkomsten zijn met ‘bepaalde’ bedrijven in het echte leven ;)…” )

Mantel’s Private Army bevecht voornamelijk rebelerende opposities, en doet dat met hun eigen superleger. Nu is bovenstaande over het algemeen al meer dan genoeg reden om 1000 man dood te schieten, maar Haze wil verder gaan. De focus ligt, naast het knalwerk, namelijk dieper dan dat. Zo wil de game je via de verhaallijn aan het denken zetten. Over de kracht van propaganda, over het feit dat niks in het leven zwart/wit is maar voortvloeit uit eigen percepties. En natuurlijk over oorlog zelf, de ethiek daarvan en de gevolgen van bepaalde keuzes in de oorlog. Het is duidelijk voor degenen die tussen de regels doorlezen, dat Haze –ondanks zijn futuristische setting – eigenlijk heel hedendaags is.

Maar goed, even afgestapt van het filosoferende gebrabbel ligt er natuurlijk nog een flinke partij kogelen voor de boeg. En dat is het punt waar ik nog niet helemaal van overtuigd ben. Het singleplayer gedeelte, dat zich in een jungle afspeelde, zag er nog wel goed uit. Verwacht het gebruikelijke schietwerk, een team van 3 met (wat leek op) een redelijke A.I. en knallen maar. Extra-tje dat Haze implementeert is het gebruik van Nectar, een dubieus goedje dat Mantel-soldaten verscherpte zintuigen geeft.

Gebruik het met mate en je ziet scherper, reageert sneller, maakt meer headshots en pikt de in jouw ogen oplichtende vijanden tussen de begroeiing er makkelijk uit. Maar ook je tegenstanders kunnen dit goedje gebruiken, tegen je wel te verstaan. Want op het moment dat zij een busje Nectar te pakken krijgen, plakken ze er een granaat tegenaan en gooien ze het bij jou en je manschappen neer. Het gevolg van deze Nectar-explosie is een overdosis voor degene die er te dicht bij in de buurt staat. Je gezichtsveld valt weg, je verliest de besturing en je begint automatisch als een gek te schieten op alles dat beweeg. Ook je eigen manschappen…

Hoewel die toevoeging van Nectar een redelijk unieke feature is, wist de rest van de gameplay me nog niet helemaal te imponeren. Buiten het feit dat ik ondertussen wel weer genoeg jungles heb gezien (alhoewel Haze trouwens nog tientallen anderen omgevingen zal hebben) stak al het schieten er gewoon nog niet lekker bovenuit. Het scheelt natuurlijk dat ik niet zelf mocht spelen om de gameplay te ervaren, maar goed, voorlopig ben ik nog even afwachtend.

Op multiplayergebied heeft Haze aardig wat te bieden. De hele game is namelijk met 4 player coöp te spelen. Dat kan online, op splitscreen, via een netwerk of met een combinatie daarvan. Na de uitstekende coöp elementen die we in de TimeSplitters zagen, ben ik er absoluut niet bang voor dat dit aspect in ieder geval gaat heerschen. En zoals het een goede coöp game betaamt, zijn er natuurlijk ook weer vehicles te vinden!

Online kun je met 24 man tekeer gaan. Wat ik persoonlijk ontzettend tof vind is dat je online allemaal sub-stories kan spelen van de hoofdverhaallijn. Niet alleen maar elke keer weer deathmatch of capture-the-flag aanzetten, maar nieuwe stukken van het verhaal ontdekken. Kijk, dat is dan wel weer iets waar ik m’n petje voor af neem.

Als Haze uitkomt ga ik ‘m zeker spelen. Vooral de verhaallijn, hoe ze dat hebben uitgewerkt, en hoeveel impact het weet te maken; ik ben echt ontzettend benieuwd naar die ervaring. Ook op het gebied van multiplayer lijkt het helemaal goed te zitten, vooral als je bedenkt dat de vaders van TimeSplitters erachter zitten. Het enige dat me nog wat steekt is het schieten zelf, dat simpelweg faalde te imponeren, of überhaupt een goeie indruk achter kon laten. Maar goed, voor zoiets moet je zelf toch eens hands-on gegaan zijn met die game. En tegen die tijd dat ik dat gedaan heb, is er nog ruim de mogelijkheid om definitieve oordelen te gaan vellen!