Ps3

Ratchet and Clank Tools of Destruction is een Ratchet and Clank game voor de Playstation 3. Dat klinkt misschien een beetje té logisch, maar ik zeg het niet voor niets. Want wat zou je verwachten van Ratchet en Clank als ze naar de Ps3 komen? Mijn verwachtingen waren voornamelijk in te delen in categorieën als mooier, meer en grootser. Het goeie van weleer, maar dan op alle fronten uitgebreid. Dat is tenslotte wat er meestal gebeurd met dit soort series op een volgende generatie, toch? Een mooi aantal uren spelen verder kan ik je op die vraag heel zwart-wit een antwoord geven. Ja, dat is precies wat er gebeurd met dit soort series op een volgende generatie!

Want Rachet and Clank is in de basis amper een spat veranderd. Onze 2 rare snuiters -de Lombax en z’n kleine robotmaatje- raken weer verzeild in een avontuur waarvoor ze langs allerlei werelden moeten reizen. Onderweg leggen ze hordes vijanden om met een gigantisch gevarieerd arsenaal aan übervreemde wapens. We gooien er nog wat maffe gadgets bij, een portie humor van het niveau Disney en zorgen ervoor dat het duo allerlei bouten en moertjes verzamelt die ze verkrijgen door het mollen van vijanden en klaar is je Ratchet and Clank game. In de basis dan, want zoals gezegd doet de Ps3-versie overal een schepje bovenop.

Ik moet deze optelsom gaan beginnen met de graphics. Fantastisch! Deze game ziet er namelijk ontzettend goed afgewerkt uit. Dankzij een bizarre hoeveelheid detail leeft en bruist elke wereld die je bezoekt. Vliegende vogels op de achtergrond, verkeer dat door de stad heen vliegt op verschillende hoogtes of robotjes die hier en daar aan het werk zijn; alles beweegt zo lekker! Daarnaast voelt het helemaal goed aan. Geen kartelrandjes of andere zichtbare haastklusjes, dit is zo’n heerlijk ambachtelijk product. En ook al is het verhaal misschien niet meeslepend of iets dergelijks, de cutscenes worden wél met een gelijksoortig gevoel voor kwaliteit gebracht, plus een dosis aardige humor. Veel details, álles supergoed uitgewerkt én dan nog eens met een ontzettend gevarieerd en consistent design. Jawel, daar nemen we ons petje voor af.

Ook qua gameplay gaan we verder dan het gebruikelijk rondspringen, puzzels oplossen en wat bouten verzamelen om één van je vele wapens op te waarderen (hoe tof dat allemaal ook was in voorgaande delen). Naast de hoofdmoot zijn er namelijk allerlei kleinere games geïmplementeerd. Zo is er een soort Starfox-achtige vliegscène, moet je de Sixaxis gebruiken om tijdens een vrije val allerlei raketten te ontwijken, kom je in puzzels terecht waar de zwaartekracht geen standaardeffect op je heeft of kun je verschillende uitdagingen in een arena uitknokken.

Persoonlijk ben ik wel een voorstander van al deze afwisselingen tussen de normale gameplay door. Eén nadeel alleen, het is zo verdomd gemakkelijk. Niet alleen die aparte stukken, maar eigenlijk de gehele game is met een vinger in je neus wel uit te spelen. Het grote probleem is dat je de meeste uitdaging vindt in het vechten met vijanden. Maar met een beetje upgraden (dat al snel gaat) heb je binnen no-time de meest krachtige lange afstandwapens in je bezit. Gevolg, je verneukt de balans van de game al vrij snel. Neemt niet weg dat er nog steeds een fantastische wereld voor je klaarligt, alleen laten we het er snel over eens worden dat je het voor de uitdaging in ieder geval niet echt hoeft te doen.

Verder zit het eigenlijk allemaal wel meer dan prima in orde met deze game. Ratchet en Clank laten zich bijvoorbeeld met de grootste soepelheid besturen. Ook al hebben ze tegenwoordig best wel wat moves en wapens in huis, alles is handig toegekend aan de aanwezige knoppen en onze vrinden zijn dan ook behendig te dirigeren. Kleine kanttekening, de camera doet af en toe wat lastig. Een knop om die direct achter je te centreren is wenselijk. Neem het echter niet te zwaar op, meestal doet de automatische regisseur goed genoeg z’n werk hoor.

Zo, het is weer tijd geworden om af te ronden. Moest ik dat in één woord doen, dan zou dat woord: fantastisch, zijn! Want dat gevoel overheerst duidelijk, voornamelijk voortgebracht uit het ietwat kinderlijk enthousiasme dat deze lekker speelbare game in me los heeft gemaakt. Het is uiteindelijk een actie-platformer geworden die bol staat van de variatie, in werkelijk elk van de aspecten die het toucheert. Visueel is dit een zéér goed afgewerkte topgame, qua gameplay ben ik grotendeels verkocht en ’t sfeertje wat die rakkers keer op keer neerzetten deed me lustig verder spelen. Hetgeen waar ik achteraf toch nog een traantje om laat is de moeilijkheidsgraad, want op deze manier doet Ratchet and Clank Tools of Destruction nét iets teveel aan als zo’n family game. Zoals ik in de review ook al zei op dit minpunt: ‘Neemt niet weg dat er nog steeds een fantastische wereld voor je klaarligt…’, en daar wilde ik het afsluitend graag bij laten!

Cijfer: 8.5