Ps3

De reden dat ik rallygames wel te pruimen vind, is omdat die vereiste concentratie en intensiteit (bij een goede rallygame) kunnen resulteren in heerlijke gevoelens van kunde. Leuk en aardig allemaal, maar bovenstaande is niet bepaald de doelstelling van Sega Rally. Want die game wil gewoon fun, wild, toegankelijk en vooral arcadeachtig zijn. Niet vreemd dat laatste, want daar liggen natuurlijk de échte roots van deze mooie serie.

En ik moet toegeven, het was even wennen voor me. Na een maand lang DiRT spelen, krijg ik tijdens de introductie ineens een totaal andere wereld te zien. Geen prachtige bomen, hyperrealistische omgevingen en supergedetailleerde wagens. Het zijn absurd groene palmbomen, een felblauwe zee en de klassieke zeemeeuwen die het spelbeeld bepalen. Als er ooit een Sega-saus over een game leeggegoten is, dan is het hier wel.

Als die knop weer even omgeschakeld is van realisme naar arcade, dan ziet het er allemaal aangenaam vertrouwd uit. Let wel, vertrouwd betekent in dit geval absoluut niet mooi of iets dergelijks. Zie het eerder als niet slecht, of voldoende om mee te draaien als next-gen zijnde. De game verdient dan ook niet z’n credits vanwege grafische indrukwekkendheid.

Waar het dan wel credits voor verdient? Voornamelijk, en dat zullen de mannen bij Sega zeker beamen (sterker nog, dat deden ze ook), om het zogeheten Terrain Deformation. Terwijl met je auto vrolijk door modder, sneeuw of zandpaden heen crosst, laten je banden diepe (afhankelijke van de ondergrond) sporen achter in het terrein. Doet je voorganger dat, of kom je na een lap weer terug op hetzelfde stuk, dan liggen die sporen als een ware hindernis voor je. En in tegenstelling tot andere games, gaat de manier waarop jouw auto hierop reageert behoorlijk ver.

Je merkt het namelijk gegarandeerd als je uit zo’n gecreëerde geul moet sturen, of als je er juist in terecht komt. Platgereden sneeuw wordt smeltwater en dat zorgt weer voor een gladde boel, waarin je nóg minder grip hebt dan als er nog een dik pak van het witte koude goedje ligt. Het is het grootste paard waar SEGA op zal gaan wedden, zo niet het enige…

Een toffe bijkomstigheid die terrain deformation met zich meebrengt -aangezien alles op de grond apart geprogrammeerd wordt- is dat alles afzonderlijk aan je auto kan blijven plakken. De laag van bijvoorbeeld bevroren sneeuw die bijvoorbeeld achterblijft, ziet er echt goed uit. Opspattende plassen water en fonteinen van modder waar je vol gas doorheen raast leveren dan ineens een extreem mooi en realistisch beeld op. Een seconde later staat de jolige achtergrond plots als schril contrast tegenover dat ene moment spectaculair realisme. Realisme is trouwens ook het woord wat me überhaupt te binnen schiet als ik aan het terrain deformation en de uitwerking daarvan denk. Klinkt goed, maar anderzijds is realisme zo ongeveer het laatste woord dat me te binnen schiet als ik aan de besturing van de game denk…

Op zich is dat niet verwonderlijk, en zou het ook niet zo heel erg hoeven zijn. Want Sega Rally poogt niet veel meer dan een uiterst vermakelijk arcaderacer te zijn. Maar waar ik in een Burnout of Crazy Taxi juist heerlijk kan genieten van die doldwaze rijstijl, moet er in deze game naar mijn mening nog behoorlijk wat aan gesleuteld worden.

Zo glijdt je auto vaak als dikke vent op een zeepbaan over de tracks heen, waarna controle moeilijk te hergrijpen is. Besluit je bewust je auto voor een bocht in de drift te gooien (een tikje op de rem dus en het stuur draaien), dan sta je plots vanwege zwaar overdreven grip tegen de muur aan te kijken. Glijden wanneer je dat niet wilt, en plots een absurde grip wanneer je juist wel glijden. Met andere woorden: kudt dus.

Er is aan te wennen, dat zeker, want na een hele middag in kuipstoeltjes met een stuurtje werden er best wat aardige tijden neergezet. Alleen het feit dat je aan de dwarse besturing kunt wennen, wil niet zeggen dat het daarmee meteen als goed of leuk gezien kan worden.

Na een volle middag SEGA Rally (al was het maar op 3 banen) ben ik niet overtuigd. Terrain Deformation ziet er ontzettend tof uit, en is excellent uitgewerkt. Visueel heeft de game geheel zijn eigen stijl en die valt op zich wel te waarderen. Maar die unieke besturing, die voor een waar arcadefeest moet gaan zorgen, die heb ik nog niet kunnen ontdekken. Het zou jammer zijn als SEGA Rally uiteindelijk zoveel goed doet, behalve het belangrijkste punt. Ach, ze hebben nog even om eraan te werken, en tijdens een tour door te studio zag het er naar uit dat ze dat ook zeker aan het doen zijn. Blijven duimen!

PS: Nee, de game doet de screenshots geen recht aan...